Sermo
dum eſt ne ſpōſe ſumptꝰ deſint: qͦs abūdāter de ſpōſi pōt archa mutuari. Diſcite inquit) a me qꝛ mitꝭ ſum ⁊ hūilis corde. Nōdum ītelligis qͣ rōne ſumptꝰ hūilitas preeſt in edificatōe turris. Qui ſe (inqͥt) hūiliat exaltabit̉. Et bn̄ de humilitate in precedēti latēter eſt ſubiectū capitulo: vbi ſponſe occulta ꝯmemorat eo ꝙ humilitatꝭ pulcra ſit ſpēs: meritoruꝫ laudes occultare: ſiibi de humilitate ꝯuenient̓ de ſublimitate iſtic annectit. Uide pͥuilegium ſponſe.Apl̓s Petrꝰ hortat̉ nos coedificari in domos ſpūales: hic ꝟo nō tm̄ in domū ſedetiā in turrim vel turris edificat̉. Paulꝰ īhabitaculū dei coedificari nos optatꝭ ſedſpōſa hoc nō ꝯtenta/ etiā ꝓpugnacula adiungit: vt ſublimis ⁊ ſecurior ſit habitatōForte ⁊ hec vna de illis turris eſt: de qͥbꝰd̓r. Fiat pax in v̓tute tua/ ⁊ abūdantia inturribꝰ tuis. Om̄ino ꝯuenit vt ī turre nōdeſit libertas dura? Quia duplicata neceſſitas: vbi foris obſidio: fames intrinſecꝰ.Quid ꝓficit clauſos ⁊ munitos eſſe aditꝰom̄es. ſi intꝰ ſeuꝰ hoſtis fames intrinſecꝰq̄ cūcta ꝯtriſtat̉. Mala fames faſtidium/clauſe ſunt ianue exteriores muniti aditꝰſi ꝑ ſenſuū tuoꝝ feneſtras mors nō ingredit̉: nec experiētia indiſciplinatoꝝ ſenſuūde exteriori materia mali incētiua admittit. Si ꝓijcis auariciā ex calūnia ſi obturas aurē ne audias ſanguinem. ſi claudisoculos ne videas malū: iā clauſus es: iaꝫhabitas in excelſis ⁊ munimēta ſaxorumſublimitas tua. Nūqͥd ſatis eſt? Quid ꝓdeſt tā munita ſublimitas ſi q̄ intꝰ ſunt famis ⁊ faſtidij vaſtat fidel̓ egeſtas. Quidꝓdeſt dura ſaxoꝝ ⁊ inacceſſa ſublimitas:ſi nō ibi panis ē ſi nō aq̄ fideles ſūt:na quidē ꝓtectō/ ſi tn̄ nō deſit refectō. Bona ſunt munimēta ſaxoꝝ: ſi tn̄ talia ſint d̓quoꝝ poſſit duricia et mel ⁊ oleū elici. Etquidē ip̄a obſeruātiaꝝ duricia/ ⁊ petra diſcipline frequenter largos effundit riuosolei: ⁊ mētis faucibꝰ dulce mel deuotōnisminiſtratordinis quidam lapideꝰ rigor.Deniqꝫ ſic habes. Fiat pax in v̓tute tua⁊ abundātia in turribꝰ tuis o hierl̓m: ſedabūdātia diligētibꝰ te. Alioqͥn qͥ nō amat⁊ ſi intꝰ ſit exurit tn̄. Quō āt egeſtas ī hacſpūali turre/ ī turre dauid ī collo ſpōſe ī qͦiugiꝯmercio ſpūs vital̓ trahit̉ ⁊ refundit̉/In qͦ v̓bi ſacri ꝯmeatꝰ aſſiduꝰ eſt: ⁊ vocal̓
ſpūs diſcurrit. Quō fames in collo/ ꝑ qd̓abūdantia ſuauitatꝭ eructat̉: ⁊ v̓bū bonūde cordis vbertate? Collū qd̓dā videt̉ cōmerciū ⁊ qd̓dā glutinū ⁊ cordis cū ore/ ⁊corꝑis cū capite vtriuſqꝫ ad alt̓eꝝ. In collo vinculū eſt ⁊ via. Quid alid̓ erit vincūlū niſi charitas: ꝑ quā capiti corpꝰ cohereti xp̄o eccl̓ia? Que alia via ſpūs niſi charitas? Hec excellētior ē via: īmo hec ē ſpiritꝰ vadēs ⁊ rediēs/ ⁊ ad ſuā recurrēs originē: vn̄ naſcit̉ ille reuertēſ. Ab hac lex pēdet ⁊ ꝓph̓e. Iō mille clipei pendent ex eaOm̄is enī ẜmo dn̄i ignitꝰ clipeꝰ eſt: ⁊ propugnacula ip̄a ad ẜmonē referūt̉. ¶ In ſequētibꝰ dic̄. Si murꝰ eſt edificemꝰ ſuꝑ eūꝓpugnacl̓a argētea. Propugnacl̓a d̓ ip̄aſolēt eſſe turrꝭ materia ⁊ qͣſi de eodē cū ip̄acorꝑe. Et vide quō cauſat ꝯſub̓alia ⁊ corporalia ꝓpugnacl̓a geſtat. Uide quō īnata ſit caritati ſollicitudo q̄dā prudētia q̄dā/ ⁊ ꝑuigil cautio ad declinādas l̓ depellēdas īfeſtatōes ⁊ machinas hoſtileſ: hn̄tꝓpugnacula aliqͥd clau̓ſū: hn̄t ⁊ aꝑtu aliqͥd. Per iſtd̓ īſidias explorat̉. ꝑ illd̓ īſidiaſdeclinat. Illic ꝓuidēſ iſtic ſe ꝓtegēs. Tal̓eſt caritas cū ꝓpugnacul̓ edificata: qꝛ tal̓eſt ei tā fortꝭ/ tā prudēs ſollicitudo īnata.Ip̄a magnū ē ſibi firmam̄tū qd̓dā. Deniqꝫ fortꝭ ē vt turrꝭ dilectō. Ip̄a nouit tēptamēti occaſiōes; ⁊ cū opꝰ ē fugere/ ⁊ vbi fugiēdi n̄ ē copia fortit̉ ferre: ⁊ cū ip̄a ī ſe aliqͥd firmam̄ti hr̄e videat̉: aliena tn̄ adium̄ta n̄ refugit ꝓpugnacul̓ mūita. Aſſumit ⁊clipeos ꝯuerſatōis. Bonꝰ clipeꝰ ꝯuerſatōnis ordo ⁊ lex ab hoībꝰ tradita. Hec ⁊ ſi n̄eſt caritati neceſſaria: n̄ tn̄ reputat̉ ſuꝑuacua: nec oneroſa qͥdē. Spūal̓ ē caritaſ: nºīdiget lege nͨ tn̄ legi d̓dignat̉: ſꝫ legittimevtit̉ ea ꝓtecta n̄ opp̄ſſa. Bonꝰ etiā clipeuſſacri meditatō v̓bi. Oīs eī ẜmo dn̄i ignitus clipeꝰ ē. Nō eſt ꝯtēta caritas ſpūalibꝰqͣs ip̄e gignit meditatōibꝰ: ⁊ cū ip̄a dn̄i lexſit ī ip̄is tn̄ legꝭ ẜmōibꝰ meditat̉: ibi īde ſibi teſtimoīa aſſumit. īde ſe tuet̉ ⁊ ml̓tiplici ꝓtegit clipeo. Et cū magnū hēat intꝰ teſtimoniū ſpūſ: ab ip̄iſ tn̄ lr̄is ſacrꝭ patrocinia ſibi d̓cerpit. Et bōa ꝓtectō quā caritatꝭ exꝑiētia ſuggerit: l̓ ẜmōis ſacri ꝑitia tradit, paulꝰ ī epl̓a ſua q̄dā caritatꝭ tibi ꝓpugnacl̓a d̓pīgit Caritaſ (inqͥt) patiēs ē benigͣē ꝑcurre totū illū d̓ caritate locū: n̄ne tibi