Sermo

copulam de latere viri formata eſt mullerImmo in ſociā mulierē adam ip̄e cōuertitur: ⁊ cōformatione quadā tranſit in coniugem. Ideo dū euigilat charitatis vocēprimā emittit in compari ſua ſeip̄ꝫ agnoſcens. Hoc nūc os (inquit) de oſſibꝰ meiſ:⁊ caro de carne mea. An nō tibi Paulusvidet̉ virilēdignitatē in humiliorē ſexumdeflectere cū dicit ſe factū infirmis infirmum? Quaſi ſpūalis adā eua efficit̉ duꝫſubiectis compatit̉ apoſtolica firmitas ꝟtutis ⁊ ſciētie ſobrietate quadā. capacitatitemperat̉ infirmoꝝ. Et ſi mēte excedit d̓oſobrius tamē fit alijs. Mentis exceſſusbonus eſt ſopor: nō ſuꝑbiā inducēs ſꝫ ſobrietatē docens. Adiuro vos ne exuſcitetis dilectū donec ip̄a velit: ⁊ ſi mente interim excedit d̓o: iteꝝ tn̄ ſobria fiet. Si modo dormit euigilabit̉ rurſum: ⁊ vina querepperit cū temperamēto quodā nobis refundat. Ip̄a nouit quādo diuidat p̄damdomeſticis ⁊ cibaria ancillis. Quō nō miſerebitur filiarū vteri ſui que nec ancillasp̄terit? Bone tam̄ filie ancillas ſe reputāt.⁊ naturalē neſciunt libertatē: dum ꝟitatiſſpū liberatas ſe eſſe recenſent. Uere enimlibere ſunt/ quas liberat veritas ⁊ ideo aliam libertatē ignorāt: que ꝑ adoptionē libertatis ſue gaudent. Deniqꝫ quanto magis eſt gratuita adoptio/ tanto eſt adoptōdeuotior. Eedē ergo ancille ſunt ⁊ filie: qꝛvbi maior eſt in adoptione dignatio: ibiiuſtior in ſubiectione deuotio. Ne ſuſcitetis eā donec ipſa velit. Ip̄a nouit quādodiuidat predā domeſticis: ⁊ cibaria anciſlis. Non eſt de iſta metuendū quod legit̉Filia populi mei crudelis. quaſi ſtrucio īdeſerto. Strucio penne ſpeciē habet: caret tamen effectu volādi. Neſcit ꝑ mentisexceſſum volare: ꝓpterea ſpeciem nō viſitat ſuā: ſed derelinqͥt in terra oua ſua. Obliuiſcitur ꝙ pes conculcet ea: beſtia cōterat. Non nouit in cōtemplatiōis ſoporeꝫaſſurgere ſtrucio: ideo ſe cōpaſſionis affectu non induit. Ad cōmodū enī ſpectat filiarum in mētis exceſſu dormitio matris.⁊ totū de compedio eſt qd̓ ſpūalis eiꝰ ſomnus protrahit̉. Ideo dicit. Adiuro vos/ne exuſcitetis dilectā donec ip̄a velit. Bona adiuratio ꝑ quā ⁊ matri parcit̉ ⁊ profectus querit̉ filiaꝝ. Quanto enī liberiꝰ vacat ⁊ videt: tanto liberius adoleſcentulas

reuiſit. Quanto ſublimius ſuſpendit̉/ tanto cōdeſcendit vtilius. Quid vultis tempora diſpenſare que ſponſus poſuit ī voluntate dilecte? Ne exuſcitetis (inqͥt) illamdonec ip̄a velit. Tūc volet quom ab oculis eius euolauerit viſio dilecti. Lubricaeſt eiꝰ p̄ſentia/ ⁊ elabit̉ ſubito. Ego inquitdilecto ad me cōuerſio eius. Quid tā ſanctū tēptatis cōmertiū ante tꝑs diuellere?Beata collatio/ ſꝫ breuis hora. Sufficiat illi breuitas ſua: quid illā decurtare vultis? Nihil tam exiguo imminuendum eſtmomēto. Eruat̉ interim libera hora fugaci. Exuſcitare eā vultis ⁊ auellere ad vosquā chriſtꝰ exuſcitat ⁊ in ſe euigilare facitDeniqꝫ ⁊ ſi dormit ip̄a ſed cor eiꝰ vigilatin chriſto. Petrus ⁊ qͥ cū ipſo erant ī mōte grauati ſunt ſomno ⁊ euigilantes viderunt maieſtatē Ieſu. Bene grauati ſomno in quibꝰ hūanꝰ reprimebatur ſenſus.Grauabat̉ ⁊ reprimebat̉ in ipſis qd̓ eratex ipſis: vt ad ea que mūdi ſunt ceci ⁊ hebetes: tm̄ ad cognoſcēda que dei ſunt ſpiritu euigilarent exuſcitati diuino. Euigilantes (inquit) viderunt maieſtatē. Bn̄ ergo vigilat qui talia videt: qui videt gl̓iaꝫvnigeniti a patre: qui audit archana ꝟbatque nō licet homini loqui (Non licet ei dici in quo filius dei nondū reſurrexit. Uidete (inquit) nemini viſionē dixeritis/ donec filiꝰ hominis a mortuis reſurgat. Nōpoteſt ei dici viſio in quo nondū chriſtusreſurrexit. Deniqꝫ ſimile dictū eſt Marienoli me tangere/ nondū enī aſcendi ad patrem. Nō licet ei dici. qui nō eſt raptus inꝑadiſum) qui aſcendit cū Petro in montem: qͥ vel vna cū xp̄o poteſt hora vigilare.quē nō homo tāgit: ſed exuſcitet ⁊ euigilare faciat chriſtꝰ. Et Petrū ipſe tetigit. id̓oeuigilauit ⁊ vidit maieſtatē eiꝰ. Deniqꝫ ethec ip̄a dilecta vide qualis exurgat d̓ ſpōſi amplexū. Que eſt iſta (inqͥt) q̄ aſcēdit qͣſivirgula fumi. ¶ Sꝫ nos iā hic aſcēdentē Preuocemus ſermonē ⁊ capitulū hoc alteri ſeruemꝰ pͥncipio: īmo illi qͥ de ſeip̄o dic̄Ego principiū qui ⁊ loquor vobis. Quivtinā nobis ſit ⁊ ſermonis principium ⁊cordis verbū vt que locuturi ſumꝰ d̓ ip̄oprior ipſe loquat̉ in nobis. Loquere dn̄eloquere mihi ⁊ loquere pro me. Increpaꝓ me filias: nō hierl̓m ſed babylonis. dic