XV

quāte ſunt hodie filie babylonis/ q̄ neſciunt cantica ſyon: ꝓpter quas organa nr̄aſuſpendimꝰ? Quāti ſunt filij edom qͥ noſexinaniunt ⁊ exhauriūt leticia ſpirituali?Compeſce filias hierl̓m ab infeſtatiōe dilecte. Utinā mihi dn̄e a filiabꝰ parcas babylonis. Diſpar enī eſt ⁊ ſatꝭ moleſtior vexatio malignantiū qͣꝫ amantiū. Sꝫ tam̄neſcio q̄ noſtri tꝑis huiꝰ miſeria: ip̄i amātes facti ſūt malignātes. Quāta malignatur hodie amicꝰ in ſancto? Dixiſſe debuiinimicꝰ ſꝫ dixi qd̓ magis dolet. Ip̄i amici facti ſunt inimici. Amici ꝓfeſſione: inimici affectōne. Specie amici/ ſꝫ amicicievirtutē diffidētes. Amicꝰ. Abſalon qꝛ filius: ſꝫ quāta maligͣnitas eſt ſceleratꝰ ī ſancto: filius in patre Abſalon in dauid. Abſalon pax patris d̓r. Bonū plane nomenſꝫ ip̄e noīs huiꝰ virtutē abnegabat. Affectauit regnū: inceſtauit cubile. Felix tamēdauid/ cui inter tot filios nō niſi vnꝰ ꝑſecutor erupit. Quē mihi dabis hodie ītermagiſtros cui nō niſi vnus abſalon inſidietur. An nō quaſi abſalones ſunt qͥdaꝫqui (ſicut ſcriptū eſt) pacē p̄dicāt: ⁊ mordent dentibꝰ? Affectāt locū patris fedantcubiler dū prauis ſuſurrijs ſocios corrūpunt/ ⁊ ſubuertūt corda innocentū/ in qͦbus patris ſpūs ſuauiter qͥeſcebat. Imitatione Abſalon eſt qui magiſtri ⁊ locumſibi arrogat ⁊ vite derogat pacē p̄dicat⁊ mordet dentibꝰ. Malus eſt morſus dequo dicit̉. Dulce eſt enī in ore eius maluꝫ:⁊ abſcōdit illud ſub lingua ſua. Abſcōditdonec euomat in tꝑe virus collectū. Quāta malignat̉ amicꝰ in ſancto. Deniqꝫ quenō videt ſuſpicat̉ Poſuer̄t (inqͥt) ſigna ſuaſigna ⁊ nō cognouerūt. Ponūt q̄ nō inueniunt. Ponunt q̄ praue poſtea exponuntSigna (inqͥt) ſua: ſeip̄os enī in ſignuꝫ ponunt: cū ex ſue prauitatis regula alios metiunt̉. Signa (inqͥt) qͣſi dicat tm̄ ſigna/ etnō veritatē. Signa: nō certitudinis ſꝫ ſuſpitionis. Et nō cognouerūt. Nō eniꝫ cognitione/ ſꝫ ꝯiectura nitunt̉. Malignat̉ īīmicus in ſancto In qͦ ſancto? In ſanctoſanctoꝝ. In ſctō qͥ dicit. Qui vos ſpernitme ſpernit. Temerariū eſt (vt dicit apl̓s).alienū ſeruū iudicare. Tu gͦ qͥ es qͥ dominū tuū iudices? Qui enī poteſtatē dijudicatꝭ ordinatōem dei dijudicat. Deniqꝫ cōquerit̉ ⁊ dicit. Tulerūt a me hoīes iudici

um meū. Filij hoīm ⁊ qͥ diligitꝭ vanitatē⁊ queritꝭ mendaciū? Uanitatē vtiqꝫ diligitis p̄latōis ⁊ ideo queritꝭ in p̄latis noſtris mendaciū praue ſuſpitiōis. Uani eīfilij hoīm/ mēdaces ī ſtateris/ mēdaces iniudicijs. Et vtinaꝫ ꝓ minimo mihi ſit abhumano die iudicari: dū eterni diei expecto iudiciū. Quom (inqͥt) acceꝑo tꝑs: egoiuſticias iudicabo. Ip̄e iuſtꝰ iudex tēpusexpectare ſe dicit vt iuſticias iudicet: et tutibi an̄ tꝑs aſſumis iudiciū? Pater omneiudiciū dedit filio: ⁊ tu tibi qd̓ nō accepiſti iudiciū aſſumis ⁊ hͦ in patrē? Uid̓ neforte in eū patrē a qͦ om̄is paternitas ī celis ⁊ in terris noīat̉. Uipperea generatiomatrē ſuā comedit/ ⁊ dente venenato doctoris vitā corrodit. Nō ſunt iſte filie hieruſalem pacis filie: ſꝫ babylonis quādo īcreꝑabis illas/ ⁊ dices. filie babylonis nolite flere ſuꝑ me ſꝫ ſuꝑ voſipſas flete? Siqͥdem improperia eoꝝ qͥ vices tuas gerūt:in te redundāt: nec eſt murmur eoꝝ ꝯͣ nos?ſed ꝯtra dn̄m. Parcite gͦ a murmurationeque nō ꝓdeſt vobis/ ⁊ alijs nocet. Tu domine/ tu potiꝰ obſtrue os loquentiū iniqͣ:⁊ ne claudas ora te canentiū. Sꝫ quid iānūc querelis his vlteriꝰ īmoror. Non idnūc gero ꝓpoſiti/ vt nr̄a defleam: ſꝫ vt aliena cantē. Sufficiat paucis noſtra deploraſſe. Iā a lamētis reuertor ad cātica. Illo nobis animū p̄ſtante ⁊ os ⁊ ociū. qͥ cohibꝫ inqͥetos a ſpōſe ſomno xp̄s ih̓s. vnacū patre ⁊ ſpūſctō regnās ꝑ omnia ſeculaAmen.¶ Sermo. xv.Ie eſt iſta queaſcēdit ꝑ deſertū qͣſi virgula fumiex aromatibꝰ? Uidete frēs ſicut ⁊videtꝭ qͣꝫ ſit efficax ad īcremēta gr̄aꝝ tranqͥllitas mētis: qͣles metat fruciꝰ d̓ internaqͥete xp̄i dilecta. Uidete (inqͣꝫ) qͣlis ꝓcedatd̓ ſpōſi āplexu. Qualis gͦ ꝓgredit̉: a me neq̄ſieritꝭ/ ſpōſi potiꝰ ſuꝑ hͦ ſodales ꝯſulite.Quid ſi ⁊ ip̄is qͣſi noua ⁊ īſolita d̓ ſecretodilecti ſinu ꝓcedit? Noua plāe: nā ip̄a nouitas admiratōꝫ īducit. Que ē iſta q̄ aſcēdit? Attēde ꝓfectū. In ſuꝑioribꝰ cuſtodeſīterpellat ⁊ d̓ viſiōe rogat dilecti. Hic ip̄iſcuſtodibꝰ admirāda ꝓrūpit ⁊ noua ſb̓ ſpēqͥd ni ī noua ꝓcedat. d̓ ꝯplexū dilectiſ ip̄e ēcī qͥ de ſe d̓t. Ecce ego oīa noua facio/ etiā