XIIII.
vel ſibi ꝓpoſita ſunt vel impoſita impigra⁊ in denſa deuotōe ſpūs dicere poteſt. Paratum cor meū deꝰ: paratū cor meū. Queea que retro ſunt obliuiſcēs ad āteriora extendit̉. Iudiſti cōia: audi ſingl̓aria/ vt aliquid diſtinctōis inter hec aſſignemꝰ aīalia nec confuſa ⁊ indifferens ſit de vtriſqꝫdiſputatio: in ceruis antiquitatē attendeviuendi; ⁊ vidēdi acumen in capreiſ. Cerui quadā arte naturali a ſenio ſe tueri phibentur: ⁊ vergentē in defectū vitam rediuiua nouitate ab interitu reuocare. Chriſtus ſingulariter nō tam ceruus qͣꝫ hīnulus dicitur quia nitit̉ eterna nouitate nechabet aliquid vetuſtatis admixtū. quodſubinde renouatione indigeat. Ille ſingulariter caprea videndi priuilegio. Deniqꝫnemo nouit patrē niſi filius/ ⁊ cui ip̄e voluerit reuelare. Om̄ia aūt nuda ⁊ aꝑta ſūtoculis eiꝰ. Ergo ⁊ hi quoqꝫ quaſi capreequedā ſpirituales intelligūtur: qui reuelatos habent mētis oculos in agnitiōe deiꝰqui ſpirituales effecti dijudicant om̄ia ⁊ꝑſcrutātur: qui reuelata facie gloriā domini cōtemplant̉. Cerui vero ſunt in eo ꝙ īeandē imaginē trāſformātur a claritate inclaritatē tanqͣꝫ a domini ſpū qui veteremdeponētes hominē nouū induūt: eū quicreatus eſt in iuſticia ⁊ ſanctitate veritatꝭ.qui ſeneſcētē deuotōem ⁊ quodā languentem tedio ī nouū denuo feruorē reducūt⁊ ꝑſeuerantie faſtidia neſciūt reparationefrequenti. Qui (inquit Iſaias) confiduntin domino mutabūt fortitudinē? nō quidem vt veterē perdantꝭ ſed vt nouā adijciant. Mutabūt fortitudinē inſtauratꝭ frequenter incremētis. Mutabūt (inqͥt) fortitudinē/ current ⁊ nō laborabūt ambulabunt ⁊ nō deficiēt. Mutatio hec ꝓfectuūvidetur innouatio iugis ſine defectu/ ſinefatigatione Bona quidē fortitudo qͦ currens licet cū labore/ tamen ad defectū declinare nō nouit Melior plane que nec laboris ſentit moleſtias ſed appoſitarū difficultatū tranſilit ſcandala: ⁊ velut ī campeſtri planicie explicitis greſſibus vtensiuxta quod ſcribitur? Curſor leuis explicat vias ſuas. Hoc eſt quod in p̄ſenti cernos camporū dicitꝭ ꝙ illis quelibet aſpera ⁊ ardua quelibet: plana ſunt ⁊ peruia: ⁊inoffenſis expoſita caſibꝰ quaſi planiorisequora campi. Uox dn̄i vox intime inſpi
atiōis mentis auribus ſuauiter illapſa.Illa eſt vtiqꝫ q̄ ceruos huiuſcemodi p̄ꝑarat: que reuelat cōdenſa. Nam ſi qua condenſa eſt ⁊ crebris ſcandaloꝝ qͣſi ſpinarūobſita: illis condenſa nō ſunt: ⁊ quorū dominus ꝑficit pedes quaſi ceruorū qͥ nullo iniuriaꝝ obice tardari poſſunt: magisaūt complacēt ſibi in tribulationibus: etacceptas habere norūt iniurias: aut ne reſpicere penitus ex vehemētia deſiderij adſuperiora ꝓperantis ⁊ intendentis in anteriora. O miſera hec tēpora noſtra: quomodo ab hac regula in contrariū omnespene reſilimuſ: etiā que pietatis plena ſūtſpecie ad iniurias interp̄tamur. Ubiqꝫ fere obicē patimur: ⁊ impingimꝰ in planis.⁊ lubrica facta ſunt in plateis veſtigia noſtra: ſicut dicit Hieremias. Om̄ia nobisobtuſa querimus: ſiquidē iter pigrorumquaſi ſepes ſpinaꝝ. Ad querelā occaſiōesgratulamur: ad ſuſpitōnes parati: vt (quēadmodū ſcriptū eſt) terrere nos videat̉ ſonitus volātis folij ⁊ animi moleſtias manibus ⁊ verbis accerſire nitamur. Inde ēꝙ ſpiritualiū virorū nimis crebro inquietamus quietē interrumpimꝰ ocia: ⁊ mentis ad ſuperiora intente perturbamꝰ ſoporem ⁊ a gratiſſimo ſponſi auellimus amplexū. Huiuſcemodi ergo moleſtias qͣsvel ꝑuerſitas querit/ vel infirmitas parita dilecta ſua ſponſus auertit. filias hieruſalem ad ſpiritualē quandā alacritatē inuitans. Hoc enim ſibi vult ꝙ ꝑ capreas ⁊ceruos adiurat: vt ſpiritualiū ad emulationem ꝓuocent̉ viroꝝ ⁊ ab infeſtatōe importuna dilecte quieſcāt. Adiuro vos neexuſcitetꝭ dilectam donec ip̄a velit. Utilevobis eſt vt dilecta euigilet: ſed expectatedonec ipſa velit. Utile vob̓ vt dilecta eiuſexpectet arbitriū: ad cuiꝰ curam veſtri ſpectat officiū. Tunc volet quom ſpūs illaꝫvelle docuerit. Unctio ſpiritus docebit illam. Adherens enī dilecto vnꝰ cū illo effectus eſt ſpūs. Ideo dicere poteſt: ſpirituſdomini ſuꝑ me eo ꝙ vnxerit me: euangelizare vult me. Ergo euangelizabit vobis.quom acceperit tꝑs a ſpiritu. Interim libera hauriat qd̓ refundat vberius. Cōtēplatiōis gr̄a cōpaſſionē nō euacuat. ſed īformat mentis exceſſus: tꝑantē reddit infirmis. Deniqꝫ dū dormit adāˡ viril̓ cōſtaī infirmiorē molleſcit ſexū: ⁊ ꝓpt̓ ſocialem