Sermo

Eius enī eſſe vident̉: fidei ⁊ charitatis iura aduerſus ꝑſecutionū iniurias ꝓphetica quadā p̄ſumptōne ſibi defendentꝭ. Uidectenī qͣꝫ multi conati ſunt ſpūale hͦ chriſti ⁊ eccl̓ie vel diuellere vel adulterare connubium. Cōtemplare adhuc initia latentis eccl̓ie quādo velut noua nupta in primos chriſti ꝓperabat amplexꝰ. Quid furoris/ qͥd fraudis illis Ieſu bone ſuſtinuit diebus? Oportebat quidē hereſes eſſe:oportebat ⁊ ꝑſecutiones eſſe: vt tanto adhereret dilecto tenacius qͣꝫto ab eiꝰ vel fide vel confeſſione vehemētius ſe abrumpi videbat. Quis nos (inqͥt vnꝰ ꝓ vniuerſa eccl̓ia) ſeꝑabit a charitate xp̄i? Deniqꝫnō eſt in illis vel fidei corrupta veritas vl̓ꝯfeſſionis obturbata libertas. Propt̓ ſyon (inquit) nō tacebo: ⁊ ꝓpter hieruſalē nōquieſcā. Ceſis in ſynagoga diſcipulis denunciatū eſt vt tacerent. S ꝫ illi ꝓpt̓ ſyonnō tacent: ⁊ ꝓpter hierl̓m illam carnalemnō quieſcūt Uere carnalis ſynagoga queviuificantē in ſe extinxit ſpūm: ⁊ eccl̓ie extorquere conat̉. Non ꝓbauit xp̄m habere in noticiā: ideo tradita eſt in reprobumſenſum. Reprobauit enī lapidē probatuꝫlapidē electū: tenuit legē ſꝫ xp̄um neſciuit:tulit clauē ſciētie. nec ip̄a introiuit nec alios intrare ꝑmiſit. Quis nobis claudit: qͥbus xp̄s aperuit? Suꝑ humeꝝ eiꝰ clauiſdomꝰ dauid. q̄ aperit ⁊ nemo claudit: claudit ⁊ nemo aperit. Aperuit gētibꝰ/ ⁊ clauſit iudeis. Cecitas enī in iſrael ꝯtigit ex ꝑte vt gentiū plenitudo intraret. Ceca eſtiudea ⁊ in littere velamine hoſtiū inuenire neſcit. Synagoga p̄dicat: velamen reꝓbat/ veritatē nō recte vel offerēs vel diuidens. Recte enī diuideret: ſi lr̄e obſeruationem ab eiꝰ interp̄tatione diſtingueret ſialiud tꝑs illiꝰ antiqͥtati: aliud huiꝰ nouitati daret. Tempꝰ enī ſuendi ⁊ tꝑs ſcindēdiSimiliter enī ⁊ illa p̄cepta ſunt: ⁊ iſta p̄dicta ſūt. Sꝫ in illis figura: iſta ſub figuris. Eccl̓ia iam iſta diuidit ⁊ ſcindit qͥ fuerant ſecuta: ⁊ ſi nouit lr̄aꝫ aliquando ẜmcarnē: ſꝫ iā nō nouit ſynagoga q̄ inuolutūquaſi tenuit reuelatū dimittit. Eccl̓ia dicit. Tenui nec dimittā. Sinagoga reprobat īmo ⁊ exprobrat: ſꝫ eccl̓ia nō veret̉ avoce exprobrātis ⁊ obloquētis: a facie inimici ⁊ ꝑſequētis. Deniqꝫ ſeruꝰ ille nequādicit in corde ſuo: morā facit dn̄s meꝰ ve-

nire: ⁊ ideo ꝑcutit pueros dn̄i: quia iā eiꝰnouerūt ⁊ nunciant aduentū: ſꝫ illi propt̓ſyon nō tacent: ⁊ ꝓpter hierl̓m n̄ quieſcūtCorpuſ poſſunt ꝑcutere: nō pn̄t ab aīmoxp̄m excutere. Flagellis firmiꝰ ligata eſt īcorde eoꝝ affectio xp̄i. In ſynagogis flagellati ſunt. in cuſtodias traditi. ad cathedras tracti: ſꝫ gaudent in his om̄ibꝰ. quiadigni habiti ſunt ꝓ noīe Ieſu ꝯtumeliampati. Tenui nec dimittā illuꝫ. Tenuit qꝛnon timuit dū turbaret̉ om̄is terra ⁊ maiores. mūdi huiꝰ poteſtates trāſferrent̉ aduerſus illā in cor amaritudinis. Agglutinata eſt ſpōſa funiculo qͥ rūpi nō poterat.funiculo charitatis qͥ neſcit excidi: qͥa illanunqͣꝫ excidit fiducialiter egitꝭ qꝛ charitate adheſit. Qui enī adheret deo: vnꝰ eſt ſpiritus vbi aūt ſpūs dn̄i: ibi libertas. Id̓olibere egit: ⁊ ſpei ſue cōfeſſionē tenuit īdeclinabilē. Et tūc qͥdē fatuitatis res fidesvidebat̉ ⁊ cōfuſione digna ꝯfeſſio. Quidconfuſionē noīo? Extremi res erat ꝑiculiNō tamen timere poterāt eos qͥ occider̄tcorpꝰ. Spūs enī vite ante faciem illorū/chriſtus dn̄s. Ideo ⁊ a carne euelli ſe facilius paſſi ſunt qui ab eius charitate nihilſibi de ſe retinuit vt illū teneret. Aō dicit.Tenui: nec dimittā illū. Plane inter tot ꝑuertentes ⁊ ꝑſequētes tenuit ſtrenue: ⁊ duadhuc tenera erat nr̄e fidei etas. Donec ītroducā in domū matris mee. Iā introducta eſt fides noſtra in tutū Nō eſt qͥ palam impugnet illā: ſed qͥ fuerāt ꝑſequētes⁊ qui ꝑuertentes facti ſunt dirigenteſ. Iāintroducta eſt d̓ campo in domū/ de pelago ī portā. Iā in fauorē verſus eſt ꝑſeq̄ntium furor pͥncipū ⁊ verſute hereticorumcauillationes/ catholice fidei ſincera veritate redargute ſiluerunt. Iam erepta eſt fides noſtra: ereptus eſt chriſtꝰ de cōtradictionibꝰ populi. Iam cōſtitutus eſt in caput gentiū: nec poſitus eſt nunc in ſignuꝫcui contradicat̉. Poſt tot deſudata martyrū pro fide chriſti certamina. poſtqͣꝫ totfregit perſecutoꝝ violentias. ⁊ hereticorūrefellit verſutias. poſtqͣꝫ non eſt ampliusin cruce chriſti ſcandalū ſed gaudium. ⁊facti ſumus mūdo huic non theatrū contumelie ſed triumphꝰ gratie: poſt tot enauigata pericula nonne tibi videt̉ quaſi decampo quodā pugne ⁊ laboris in pacꝭ ⁊quietis introduxiſſe cubiculum dilectuꝫ