XIII.

G ſuū eccleſia chriſti? Uides ergo in initijseccl̓ie naſcētis neceſſariā diligentiā: ne dilectus tādiu deſideratꝰ ⁊ tandē apprehenſus poſſet extorqueri. Quid gͦ nūc de cetero fiet quādo in tutū introductꝰ eſt/ et qͣſiin thalamū ꝑ fidē? Dabit̉ de reliquo deſidie locus/ ⁊ diligentie valedicemꝰ? Periclitabit̉ in trāquillo/ qui in tēpeſtate nonpotuit? An nō ꝑiclitat̉ qui morit̉? Sineoperibꝰ mortua eſt fides. Cōmēdat apl̓sfidem ſed illā q̄ ꝑ dilectōem oꝑatur. Ubidilectionis opꝰ eſt/ vel dilectio oꝑis/ ibivita eſt fidei. Quid ſi eſt in credulitate veritas in cōfeſſione libertas ⁊ nō ibi ꝑ dilectōem vita? Funiculꝰ iſte triplex non ē:⁊ facile rumpit̉. Deniqꝫ imaginaria libertas eſt que de radice nō orit̉ charitatꝭ: nectā nitit̉ cōfeſſio talis libertate ſua/ qͣꝫ aliena licētia vtit̉. Precaria eſt nō ꝓpria: ⁊ pͥncipū fauore pēdet: non ꝓdit de calore fidei. Fides feruore charitas animat̉ advitā. Pigra plane. vbi diſcrimen impēdet.ſi nō ꝯfeſſionis ſibi vendicet libertatē bn̄ficio dilectiōis. Alioquin a mortuo quaſiqui nō ſit perit cōfeſſio. Eſtſine charitate ⁊ fides mortua ⁊ ꝯfeſſio vana. Apoſtolus dicit xp̄m habitare ꝑ fidē in cordibuſnoſtris. Nunqͥd ꝑ emortuā? Si intꝰ eſtveritas ⁊ foris vita: nondū ex integro introdux iſti dilectū tuū. vbi dimidiꝰ eſt foris. Quid ſi nec dilectū? Quō enī dilectuſſi fidei nō fuerit ſociata charitas? Chriſtꝰreſurgens ex mortuis iā nō morit̉. ſed ſibinō morit̉. Uide ne tibil aūt magis tu ne illi moriariſ: alioqͥn que poterit eſſe mortuivel cū mortuo dilectio? Qua nā ergo rōedilectus eſſe dicet̉: vbi dilectio nō eſt? Sihabitat xp̄s in corde tuo ꝑ fidēlſꝫ foris ēꝑ dilectōem. vereor īmo veꝝ eſt qꝛ vel dimidius in te vel mortuꝰ. Uiuo (inqͥt paulus) iam nō ego: viuit ꝟo in me chriſtus.otes ⁊ tu tibi vocis huiꝰ vſum aſſumere / ſi tn̄ cū eodē dicere potes. Charitas d̓idiffuſa eſt in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpm̄ſanctūqui datus eſt nobis. Sꝫ eſt ſalus hec vita laborioſa: in alijs libera ⁊ in ſpūalibusquibuſdā delicijs agēs. Ꝙ ſi ad hec ī carnis iura totus trāſiſti ⁊ pͥncipibꝰ tenebrarum in cordis tui receſſus facilis ⁊ familiaris aditus patetꝭ ⁊ immūdis amatoribus aīam tuā ꝓſtituiſti: que erit ribi ꝯuētio chriſtꝭ ad belialꝭ que ſocietas luci ad

tenebras? Si vero vicijs ⁊ incentori viciorum indixiſti ꝓ chriſti charitate ꝯflictu.iam quidē dilectū tenes ſed nōdū tibi reſeſt ī tuto. Turbaris adhuc ⁊ thalami trāquillitate nō frueris. Fides in portu eſt:ſꝫ praue ꝯſuetudinis impetꝰ ⁊ temptationum vel emergentiū vel frequentiū cumulus ad hec tibi frangēdus/ aut certe fugiēdus eſt. Tene cōſtanter inter diſcriminane te effugiat donec introducas dilectumin domū matris tue ⁊ in cubiculū genitricis tue. Tene cum labore. ne minꝰ cautovt paꝝ curioſo citius elabat̉. Fide tenes.ꝓfeſſione tenes/ tene moribꝰ/ tene ꝯuerſatione nec dimittas. Nō eſt de cetero nūcꝓ fidei veritate cōflictus/ ſed ſpūalis huius certaminis eſtus aduerſus moreſ bonos ⁊ vitā honeſtā totꝰ incanduit. Inſtāthis diebuſ nouiſſimis tꝑa periculoſa qn̄ſunt hoīes ſeipſos amātes cupidi elati/ īuentores īmo ⁊ incentores maloꝝ. In exortu fidei chriſtiane ꝑſecutio noīs huiuſgrandis erupit. Hodie peſtilētia morumfēda ſatis ⁊ lēta nimis exalat. Corrūpūtenī mores bonos colloquia mala. Trahenos bone Ieſu in odorē vnguētoꝝ tuoꝝ.ne peſtilēs aura de vicino erumpēs ſalemſapiētie in nobis infatuet. Sermo veſterMaulꝰ inqͥt) ſemꝑ in gr̄a ſale conditus ſitNunqͥd ſolus ſermo ⁊ nō potiꝰ viſusˡ auditusⁱ inceſſus om̄is deniqꝫ exterior guſtus ſale ꝯdiri debet? Placete (inqͥt) omnibus ꝑ om̄ia ſicut ⁊ ego Ꝙ ſi infatuati ſūteccleſie pͥncipes: plebes in quo ſalientur?Et nos fratres qͥ religionis ꝓfeſſores ſumus/ ſal eſſe terre debemus. Si gͦ et ī nobis ſal euanuerit in quo ſaliet̉? Factus ēſacerdos ſicut populꝰ: vt licentiꝰ populꝰſicut ſacerdos fiat. Mūdo ſe mōachi ſtudioſe cōformant. ⁊ qui in mūdo ſunt/ errorem ſuū noſtroꝝ ſatis verſute ⁊ nimis ꝟetuent̉ exemplo. Mutuis ad vicia ſeſe autinformant aut fouēt exemplis: paſtores/populi/ ſeculares ⁊ religioſi/ promptuaria plena ſunt huiuſmodi eructātia ex hͦin illud: aut turpis aut tepide ꝯuerſatōisſpūꝫ peſtilentē. Heu qͣꝫ auido cordis oreprauū hunc attrahimus ſpūm ⁊ corrumpentē haurimus aurā. Peſtilētia hec paſſim influit ꝑ feneſtras noſtraſ. Ieſu bonequando eriti ſi tamen aliquando erit: ſic̄ fides integra/ ſic ⁊ incorrupti mores? Qn̄C 3