Sermo

ſubſtantie in illo ſunt virtutes ad verbi ꝑtranſiſti delicias: tūc iure ⁊ excellēter dicere potes. Paululū quom ꝑtranſiſſeꝫ illosinueni quē diligit anima mea. Sed quomodo aptabimꝰ illud quod ponit̉ ſcilicetpaululū? Inextimabiliter p̄rogat om̄i creature diuina maieſtas: ⁊ qͣſi vicina ⁊ familiaris ſit: dicis/ quom pertranſiſſem illospaululū: inueni queꝫ diligit anima mea?Deniqꝫ chaos magnū firmatū eſt int̓ noſtrā ⁊ ipſiꝰ naturā. Quale queris chaos?Utiqꝫ inanitatis noſtre. Om̄es gētes (aitꝓpheta) quaſi nō ſint. ſic ſunt corā eo: ⁊ qͣſi nihil ⁊ inane reputate ſunt ei. Iure inanis reputat̉ noſtra ſubſtātia: in cuiꝰ aſſūptione exinaniſſe ſe dicitur illa plenitudoQue ergo poterit aſſignari cōuenientia ⁊vicinitas inanis cū ſolido: nihili cum immenſo? Qua gͦ rōne dicit paululuꝫ quomꝑtranſiſſem ilios: inueni quēdiligit aīmamea. An forte pennigera eſt charitas: ⁊ p̄peti volatu ardentis deſiderij interiacenſhoc d̓ quo loquimur preteruolat vacuū?Utiqꝫ ſic aſſentior. Nam amare iā tenereeſt/ ⁊ iam aſſimilari ⁊ vniri eſt. Quid niꝫquom deus charitas ſit. Sed aliā h̓ egoparo rōnem. Poſt rationalis cōtemplationem nature ſurſum aſcēdenti pͥmo ſe ſtatim gradu diuina offert ⁊ occurrit naturanulliuſqꝫ alteriꝰ preſtātioris nature interponitur diſtinctio. Nō enim inter imaginem ⁊ veritatē mediū aſſignari qͥd poteſt.ſuperiꝰ vno inferiꝰ altero? Quod enī veritas nō eſt: quomō ꝓximius accedit ad eāqͣꝫ vt ipſiꝰ ſimulachrū ⁊ caracter ſit? In qͦergo attenditur in rationali ſpiritu ea quead diuinā eſt naturā imago? Primo quidem loco/ quia ē veritatis ⁊ iuſticie capaxSecundo ſi capiat illas ⁊ fiet verus ⁊ iuſtus ꝑ gratiā quod deus eſt per naturamTria hic mihi diſtincta ſunt id eſt. capacem eſſe boni ſummi: ip̄um habere/ ⁊ eſſeipſum. Imago attendit̉ in primo/ ſimilitudo in ſecūdo veritas in tertio. Primuꝫcōmune eſt omniū intellectualiū ſpirituū:Secundū electoꝝ tm̄. Tertiū ſolius īcreati ſpūs. In primo prope accedimꝰ. Inſecundo ꝓxime: Tertiū ipſe eſt. Prope accedimus ꝑ aptitudinē: proxime ꝑ coaptationem. Prope ꝑ nature primeua. proxime ꝑ virtutis priuilegia. Prope quia capaces: proxime quia capientes. Quonaꝫ

enim modo nō de vicino accedit immortalitas ad immortalitatē: incōparabilitaſad ſimplicitatē: illocalitas ad immenſitatem: ratio ad veritatē: virtus ad bonitatē.Et vt expreſſius loquar: quid eſſe viciniꝰ⁊ ſimilius poteſt qͣꝫ ſapiētia ſapientiet iuſticia iuſticiet qͣꝫ illuminata illuminātiʸ iuſtificanti iuſtificata? Quid ſimiliꝰ alij qͣꝫcauſatiuū cauſeᵍ formatū forme? Nam informato fere nihil alid̓ attendit̉ qͣꝫ formaDeniqꝫ ⁊ quod dulce eſt ſuꝑ om̄ia ſimilevidetur dulcedini: ⁊ quod lucidū eſt luci.Itaqꝫ ꝓximū nō iniuſte videt̉ qd̓ illi tanta emulatione cōponit̉: ꝓxime qꝛ nihil interponit̉. Nā ⁊ ſi finitū noſtꝝ incōꝑabiliter excedit dies īmenſitatꝭ. infinitas imaginis. tn̄ ad veritatē nōnulla dinſocit̉ eſſeaffinitaſ. Iure ergo dicit. Paululū quompertrāſiſſem illos inueni quē diligit aīmamea. O qͣꝫ felix qͣꝫ letus ꝓuectus. tā longicircuitus. Beati gradus illi ꝑ quos in talem euadit̉ terminuꝫ. Queſiuit in lectulo:circuiuit ciuitatē: interrogauit cuſtodes.Primo loco querit ꝑ ſe ⁊ penes ſe? Tertiovero nec ꝑ ſe nec penes ſe. Et hoc loco qͣnto humilius queris: tanto quidē efficacius: quātoqꝫ a ſui cōfidentia longius receſſit/ tanto repperit citius. Inueni (inquit)inueni illū: qui me prior quaſi ouē errātē⁊ quaſi dragmā perditā p̄uenit nihil meritam: inuenit errantē: p̄uenit deſperanteꝫinuenit differētem: preuenit diffidentē: inuenit qualis eſſem mihi indicans: preuenit ad ſua me reuocans vagā inuenit ī erroribus/ vacuā gratie.? Preuenit muneribus/ inuenit vt non ego ipſum ſed ip̄e meeligeret: preuenit vt prior diligeret. Sicergo electa ⁊ dilecta queſita ⁊ acquiſita: inuenta ⁊ preuenta. Quomodo nō ẜm vires conatu illū ⁊ diligam ⁊ queram? Queram querā donec voti compos vocem leticie proferā. Inueni quē diligit aīa mea.Ego inuentioneꝫ hic ad veritatis et gratie non refero initiuꝫ ſed augmentū. Pergens enim ⁊ proficiēs anima de virtute īvirtutē de veritate in veritatē. dum vbiqꝫnouis informatū myſterijs ⁊ infunditurgaudijs. per ſingulos profectuum gradꝰdicere poteſt. Inueni quem diligit aīmamea? Uerbum patris Chriſtum iheſum;qui eſt ſuper omnia benedictus in ſecula