Sermo

ī hominis fauore quieſcat. nec finis huiꝰadmixtōne ſpiritualis gl̓ie adulteret ī aliquo gaudia. ſꝫ illi referat gr̄am ⁊ querat īillo gl̓iam: hͦ eſt enī ip̄m q̄rere. Habet iſtein tranquillitate lectulū in humilitate noctem. Nō illū mordaces cure circūuolāt.inquietudinū nō exaſperāt iniurie. ſed totum lectulꝰ ⁊ nox. totū pax ⁊ quies ⁊ latebre. Nunqͥd ſatis eſt? Fortaſſis ſatis ſedlaborāti nō ſatis amāti. Dulcis enī laboranti ſomnꝰ: amātꝭ anxietas illū dormirenō ſinit ſomnolentiā excutit vigilias inducit. Amor de quiete ip̄a inquietior redditur. Quieſcit tēptatio. qͥeſcit occupatioquieſcit afflictio. ſꝫ quieſcere dilectō neſcitTūc magis vires exercet. dulce incendium ⁊ flāma vorax de latibulis euadensvacuo liberius euagat̉ in animo: altiꝰ poſſidens/ ⁊ auidiꝰ depaſcēs. Occaſione accepta ſuū neſcit amor nō exercere negocium. Semꝑ enī quē amat vel p̄ſente eo ſeoblectatꝭ vel abſentem deſiderat. In die (īquit) tribulationis mee deū exqͥſiui manibus meis. Longe differētior querēdi rōnūc a ſponſa ꝓponitur. Illaꝫ nō impellitafflictio ſꝫ trahit affectio. Ille in pſalmoquerit aduerſus tribulatōem. iſta ad amoris vſum ⁊ oblectatiōem. Ad hͦ enī refert⁊ quietis lectulū ⁊ noctis latibulū: vt quēdiligit ⁊ incōcuſſe recolat ⁊ ſincere ſapiatꝰ⁊ dulciter ſentiat. Ergo multo potior ī diligente qͣꝫ in indigēte querēdi ratio. qͣꝫuisiure dici poſſit ꝙ ſancta quadā ſemꝑ egetamor auaricia. Semꝑ eī ad ſecretiora exeſtuat/ ⁊ q̄ tenet nō reputās. volubili ſe raptat in anteriora rotatu: ⁊ vitalis inſtar rote ſpirituali leuitate ad ſuꝑiora toto conatu attollit̉: de terra vix paululū aliquid attingēs. Deniqꝫ ¶aulo nōdū ſe cōp̄hendiſſe arbitrat̉. ſꝫ ip̄e ad anteriora extenſusquaſi rationalis rota ſequit̉ quo illum raptat ſpūs feruētis deſiderij. Siquideꝫ etcū ꝯſummauerit homo tunc incipiet. Inpn̄ti quoqꝫ ſpōſa dū tenet lectulū: nō hͦ cōtenta. ardentiꝰ querit dilectū Ille illi lectulus. ille dilectꝰ. Lectulꝰ dum infirmā ⁊ fatigatā ſuſcipit dilectus dū inflāmat ⁊ ſuccendit. Lectulus ⁊ dilectꝰ: qꝛ qͥeſcit ī illo.⁊ ꝯcupiſcit ⁊ deficit in ip̄um. Miraris ꝙdico lectulū? Audebo ⁊ adijciā vilius aliquid: immo ſublimiꝰ ſuꝑ oēm gl̓iam laudis eius. Quādo enī ꝓ me egit viliora: tā

to bonitatis ſue dedit īdicia maiora. Ip̄eparuulꝰ lectulꝰ: ip̄e pulli eſt nidulꝰ. Etenīpaſſer inuenit ſibi domū: ⁊ turtur nidumvbi reponat pullos ſuos. Uis audire qͣlis lectulus? Iacta cogitatꝰ tuos īplumeſin dn̄o: ⁊ ip̄e te enutriet donec formetur etfirmet̉ xp̄s in te ⁊ occurras in viꝝ ꝑfectūqui fluctuare nō poſſit. Bene gͦ lectulus:qui mihi factꝰ eſt a deo iuſticia ⁊ pax et redemptio ⁊ ſapīa. Quis dabit mihi tl̓i collocari in lectulo? Quis (inqͣꝫ) dabit mihiiſtos puluillos ⁊ ceruicalia huiuſcemodiaſſui ſub cubito ⁊ capiti meo? Felix ceruical̓ qd̓ ſibi ſpōſa ſupponit Leua eius ſubcapite meo: ⁊ dextera illiꝰ amplexabit̉ meAlteꝝ iam poſſidet: alteꝝ iam ſibi pollicetur. Leuā tenet ſed dexteram querit. Delectationes enī in dextera tua vſqꝫ in finemQuaſi de lectulo tendit ad lectulum. Suauiſſimū mihi ceruical bone Ih̓u ſpineailla capitis tui corona Dulcis lectulus illud crucis tue lignum. In hͦ ego naſcor ⁊nutrior/ creor ⁊ recreor: ⁊ ſuꝑ paſſiōis tuealtaria memorie mihi nidū libēter recolloco. Ꝙ ſi maiora dat̉ ⁊ archaniora ꝑſentire maieſtatis myſteria: nihil illud a lectulo ⁊ nocte differt: ſi qͥs ad futurā ꝯtempletur plenitudinē nō ad formulā ꝑfectiōishumane. Nā ⁊ ꝑfectius noſtꝝ imꝑfectuꝫeſt. ⁊ (vt veriꝰ dicā) vix adhuc inchoatumPropterea initiū aliqd̓ dicimur creaturedei ⁊ tm̄ pͥmitias accepiſſe ſpūs. Temerarius forſitam videar/ qͥ conor inexpertaexponere: ⁊ de ſponſe lectulo l que illū ſuauius forſan ⁊ ſecretius collocauit/ qͣꝫ coniectura noſtra poſſit attingere. Quapropter de myſterijs ad mores deſcendamus/⁊ dicamus hͦ eſſe dilectū in lectulo. ⁊ ꝑ noctes querere cū poſt cordis ſtrepitū ⁊ carnis motū quieti ⁊ p̄ſentiū obliti/ primitiuas quaſdā future dulcedinis captamusdeliciaſ. Habes ergo (vt breuiter colligā)in hoc capitulo occaſionē/ actū ⁊ cauſaꝫ.In diligēte cauſa. actus in querēte. oportunitas vero ⁊ occaſio in lectulo et nocte ⁊ͣnuitur. Breue aūt capitulū quoniaꝫ bonus lectulus in quo ſuſcipit mens fatigata fomētum/ immo feruēs incendiū in qͦamor dū offendiculuꝫ nō habet: deſiderijvſum exercet ardentius. Sed iam nos hͨpaululū quieſcamꝰ. ⁊ in illo vtinā lectuloin quo ſponſa dū quieuit. dilectū queſiuit.