II

hora multū aīe caſus imminēsᶻ multumcauſa latēs. Gloria nr̄a hec eſt. inqͥt paulꝰ.teſtimoniū ꝯſcientie noſtre. Suaui certeſe collocauerat in lectulo. Nihil ait/ mihiꝯſcius ſum ¶ Sed quantū illud dilatat etextēdit; magis iſtud artat ⁊ ꝯtrahit): ſed īhoc (inquit) iuſtificatus nō ſum. Qui autem iudicat me dn̄s eſt. Uides quō paulus audet ⁊ dicit. Cor noſtꝝ dilatatuꝫ eſt.Uides quō teſtimoniū ꝯſcientie. diuinecoartat reſpectꝰ ſentētie? Bene gͦ lectulusmens ſecura ſed mīme ſuꝑba que qͥeta nōelata. bona de ſe ſentiēs. ſed alta nō ſapiēs.magis aūt ſuſpectā ſemꝑ habēs īcerti noctem iudicij. In lectulo (inqͥt) per noctes.K Multe noctes ſꝫ vnꝰ lectulꝰ. Multe enītribulatiōes iuſtoꝝ: ſꝫ tamē qͣſi nō ſentiētes nec reſpiciētes vno dormiūt ⁊ requieſcunt in lectulo. In ea ī qua vocati ſumꝰvna ſpe vocationis noſtre. Tranſit nox ⁊nox. ſꝫ illi nō deſerūt trāqͥllitatis ſue lectulum: donec tota trāſeat iniqͥtas. Ml̓te noctes ⁊ alte tenebre? ſed tn̄ ab altitudine noctis nō timēt nec turbant̉. quia ſperant indn̄o nō timēt a noctibꝰ. ſꝫ huiꝰ ſpei lectulo requieſcunt. Nā ⁊ ip̄e nouit dare carmina in nocte tribulatiōis ⁊ in nocte mādatcanticū eius. Accepiſtis qͣre ſpōſa dic̄ noctes ⁊ quare plures: quare lectulꝰ dicatur⁊ quare vnꝰ: Nūc accipite qͣre dicat ſponſa in meo. In lectulo ſuo ⁊ quaſi ſingulariter ſuo eſt qͣꝫdiu ſingulariter in ſpe ē. Cūvero ad ſpem res acceſſerit vel magis ſucceſſerit ſpei. quom iā ex parte tenuerit dilectum: nō iā ſuus erat hic lectulꝰ ſpōſe: ſedmagis cōmunis ſpōſi ⁊ ſpōſe. Suus eſtquom qͣſi ſola ſine dilecto qͥeſcit. Cōis eſtquom ip̄e adeſt. Suꝰ eſt ſponſe quom qͥetis ⁊ pacatis ⁊ cōpoſitꝭ moribꝰ intra ſe collecta quieſcit? Cōmunis eſt quom iā incipit oblectari ſpōſo. Forte eſt ⁊ aliqͥs ꝓprius ſpōfi: qn̄ ſui oblita pēitꝰ ⁊ ſe exuta totatrāſit in ip̄m. ⁊ quaſi induit̉ ipſo. dilectaipſi. In lectulo ſuo nec effluit extra ſe. necturbat̉ in ſe. In lectulo cōmuni affluuntilli delitie quedā de p̄ſentia ſponſi. In illoqui ſolus eſt ſpōſi amātis exagitata incendio ebullit ⁊ excreſcit effuſa ⁊ effluēs totatranſfundit̉ in ip̄m ⁊ in ſimilē abſorbeturqualitatē. In pͥmo penes ſe eſt: in ſecūdopenes illā ſpōſus. In tertio penitꝰ eſt ip̄apenes ip̄m: ⁊ ſi dici poteſt non eſt niſi ipſe

In primo querit. in ſecūdo adheret. ī tertio vnitur illi. In primo tranquillitatē ꝓpriam poſſidet. in ſecūdo quandā meret̉cōmunitatē cū dilecto. in tertio aſſumitur⁊ abſorbet̉ in quandā charitatiſ ⁊ gr̄e vnitatem. Melior hic lectulꝰ tertius qͣꝫ ſecūdus: quāto expreſſior eſt vnitas qͣꝫ charitas. Bonꝰ tamē pͥmus ꝑ quē ad iſtos paratur acceſſus. Ꝙ ſi ad carnalis infirmitatꝭ illecebras lectuli ſenſum deflectere velis: nec erras nec laboras ſic aſſignando.Solius enī ſponſe ſub hoc intellectu lectulus eſt: nec cōmunicat̉ ſponſo. Nam ⁊ſi nouimꝰ chriſtū: ẜm carnis ꝯcupiſcētiātamen nō nouimꝰ Cōmunis qͥdē carnisnatura: ſed nō eſt cōmunis illi carnis illecebra. Nō refutauit lectū doloris nr̄i. ſednō ſe reclinauit vſqꝫ ad ſenſum delectationis noſtre. Ideo qn̄ iſtū deſignat. in lectulo meo dicit: nō cōiter in noſtro. Alibi ſiqͥdem legit̉. Lectulꝰ noſter floridꝰ. Qui cōmunis eſt. floridꝰ eſt: vetuſtatis nil habēsnil corruptionis. Quando ꝟo ꝓpriū ſuūlectulū dicit nulla ibi fit mētio floris. ſuſponſe hic eſt. ſed inſuauis eſt: nō floriduſ.ſed horridus illi videt̉. Dura ſatis ꝯditōſi vel ſola corruptio foret: nūc ꝟo ad infirmitatē accedit aduerſitaſ. duplicatum incōmodū: lectulꝰ ⁊ nox. infirmitas ⁊ aduerſitas. Sꝫ magna vis amoris quē neutraꝯpeſcit: nec ille minata. nec iſta illata. Nōenī lectulo tenet̉. vel terret̉ nocte. ſꝫ ī lectulo ſuo ⁊ ꝑ noctes querit quē diligit animaeius. Clauſtraliū videt̉ nox iſta. maximefratrū qͥ ⁊ quieti a ſollicitudine ⁊ qͣſi ꝑditiabſconditi ſunt ī multitudine: habētes inaltero lectulū: in altero noctis obſcurum.Qd̓am modo enī abſcōdit̉ cuiuſlibet qͣꝫlibet excelſa ꝯuerſatio: vbi in equalē altitudinē tota ſe fratrū numeroſitas attollit: iuxta illā de ſaluatore ꝓph̓iam. Ambulāt intenebris. ⁊ nō eſt eis lumen. ſed fugiūt humane laudis lumē: vt liberiꝰ ſperēt in nomine dn̄i/ ⁊ innitātur ſuꝑ diē ſuū. Quorūabſcōditus eſt vultus eoꝝ. Unde nec reputamus eos immo qͥ ſeipſos intus nōreputant. qui ſe mūdi ad vſus foris nonaptant: qui nec hominū ab ore gloriā exoptant. ſꝫ illā que ex ſolo deo eſt: iuxta qd̓legitur. Ego gloriā meā nō quero: eſt quiquerat ⁊ iudicet. Et qui gloriat̉ in domino glorietur. hoc eſt. non ꝓ donis dominiA 3