SSermo

eterna: vt qd̓ ē appareat. ⁊ qd̓ fctā ē viuat?Ceteꝝ ꝯͣria ſapit ⁊ q̄rit ⁊ mortalibꝰ ſeſe degeneri ꝯuerſatiōe ꝯformās īmortalitatiscādorē qͦdā mortifere ꝯſuetudīs piceo colore d̓nigrat. Quid ni mortaliū appetitꝰ īmortalē mortali ſil̓em: īmortali diſſil̓emfaciat? Qui tāgit picē (ait ſapiēs) inqͥnabitur ab ea. Fruēdo mortalibꝰ mortalitateꝫſe īduit. ⁊ veſtē īmortalitatꝭ īcidēte mortiſſil̓itudīe decolorauit: n̄ exuit. Euā attēdequō eiꝰ aīa īmortal̓ īmortalitatis ſue gl̓iefucū mortalitatꝭ īuexit: mortalia vtiqꝫ affectādo. Ut qͥd enī cū īmortal̓ eſſꝫ mortalia n̄ ꝯtēpſit ⁊ trāſitoria: ꝯtēta ſibi ſil̓ibꝰ īmortalibꝰ ⁊ et̓nis. Uidit (inqͥt) lignū ꝙ eſſet pulcꝝ ocul̓ ⁊ aſpectu d̓lectabile: ac ſuaue ad veſcēdū. Nō ē tua o ml̓ier iſta ſuauitas: iſta delectatio. iſta pulcritudo. Et ſitua ꝓ ꝑte luti: nō tua ſoliꝰ: ſꝫ cōis cunctisanimatibꝰ t̓re. Tua q̄ vere tua ē aliunde ⁊alia. nā eterna ē d̓ eternitate. Quid tu aīetue aliā formā: īmo d̓formitatē imprimiſalienā? Enīuero qd̓ delectat hr̄c: id etiā ꝑderetimet: ⁊ timor color ē. Is libertatemdū tingit tegit. ⁊ eā nihilominus ſibimetreddit diſſil̓eꝫ, qͣꝫ dignius ſua origīe nihilcuꝑet vbi nihil metueret. ac ꝑ hͦ a ẜuili timore iſto īgenitā ſibi defenderet libertatē.manētē ī vigore ⁊ d̓core ſuo. Heu n̄ ita ē.mutatꝰ ē color optimꝰ. Fugitas ⁊ latitasaudis vocē dn̄i d̓i ⁊ abſcondis te. Cur hͦniſi qꝛ quē amabas. times ⁊ libertatꝭ ſpēꝫforma ẜuil̓ excluſit. Sed ⁊ volūtaria illaneceſſitas ⁊ ꝯͣria lex inflicta ī mēbris (de qͣꝓxīo ẜmōe diſſerui eidē incubat lib̓tati ⁊liberā nat̉a creaturā ꝑ ꝓpriā ip̄iꝰ volūtatēdū allicit ſubijcit ẜuituti: īplēs faciē eiusignominia. ita vt vl̓ carne ẜuiat legi pctī.⁊ n̄ volēs. Qꝛ gͦ nat̉e īgenuitatē moꝝ ꝓbitate d̓fenſare neglexit: iuſto auctorꝭ iudicio fctm̄ ē: n̄ qͥdē vt libertate ꝓpͥa nudaret̉ſꝫ tn̄ ſuꝑindueret̉ ſic̄ diploide ꝯfuſiōe ſua.Et bn̄ ſic̄ diploide: vbi veſte veluti duplicata manēte libertate: ꝓpt̓ volūtatē: ſeruil̓nihilominꝰ ꝯuerſatio neceſſitatē probat.Hoc d̓ ſimplicitate. hͦ de īmortalitate aīeaduertere ē. ⁊ nil tibi ī ea ſi bene ꝯſideres.apꝑebit qd̓ n̄ ſit iſtiuſmodi ſil̓itudīs: ꝑit̓⁊ diſſil̓itudīs diploide adoptū. An nō diploīs vbi n̄ īnata ſꝫ affixa ⁊ q̄dam qͣſi acupctī aſſuta ſimplicitati fraus. īmortalitatimors. neceſſitas lib̓tati? Neqꝫ enī eſſentie

ſimplicitati p̄ſcribit duplicitas cordis: n̄nat̉e īmortalitati mors. aut volūtaria peccati. aut neceſſaria corꝑis: n̄ arbitrij lib̓tati neceſſitas volūtarie ẜuitutꝭ. Itaqꝫ bonis nat̉e mala aduēticia dū nō ſucceduntſꝫ accedūt. turpāt vtiqꝫ ea. nō extermināt.ꝯturbāt n̄ deturbāt. In̄ aīa diſſil̓is d̓o. īde diſſil̓is ē ⁊ ſibi: īde ꝯꝑata ium̄tꝭ inſipiētibꝰ. ⁊ ſil̓is fctā ē ill̓: inde qd̓ legit̉ ꝯmutaſſe gl̓iaꝫ ſuā ī ſil̓itudinē vituli comedētꝭ fenū: īde hoīes tāqͣꝫ vulpes duplicitatis ⁊fraudis foueas hn̄t. ⁊ qꝛ pares vulpibꝰ ſefecer̄t ꝑtes vulpiū erūt: ide iuxta ſalomōꝫvnꝰ exitꝰ hoī ⁊ ium̄to. Quid ni ſil̓r exeat qͥſil̓r vixit? More beſtiali īcubuit terrenis:more beſtiali excedet terris. Audi aliud.Quid miꝝ ſi ſil̓eꝫ ſortimur exitū: qͥ ⁊ ſil̓eꝫhēmꝰ ītroitū. Un̄ eī hoībꝰ niſi d̓ ſil̓itudīebeſtiali ille tā ītꝑans ardor ī coitu: tā īmoderatꝰ dolor ī ꝑtu? Ita hō ī ꝯceptū ⁊ ortuī vita ⁊ morte cōꝑatꝰ ē iumētꝭ inſipiētibꝰ:⁊ ſil̓is factꝰ ē ill̓. Quid ꝙ libera creat̉a ſibi ſubditū appetitū nō regit vt dn̄a: ſꝫ ſeqͥtur ⁊ obſeqͥt̉ vt ācilla? Nōne ⁊ ī hͦ ſe aſſil̓at⁊ ānumerat ceterꝭ animātibꝰ q̄ natura n̄ īlibertatē vocauit. ſꝫ ꝯdidit ī ẜuitutē ẜuireſuo vētri: appetitui obedire? Nōne tl̓i merito ꝯfundit̉ ꝑhiberi vl̓ ex iſtimari ſil̓is deus. Iōqꝫ ait. Exiſtimaſti iniq̄ ꝙ ero tui ſimil̓. Et infert. Arguā te ⁊ ſtatuā ꝯͣ faciemtuā. Nō ē ſeſe videtꝭ aīe deū exiſtimare ſimilē ſibi: aīe dūtaxat qͣlis mea ē peccatricis ⁊ iniq̄. Eiuſmodi nāqꝫ arguit̉. Exiſtimaſti iniq̄ (ait) ⁊ n̄ dic̄. exiſtimaſti aīa vl̓ exiſtimaſti hō. ꝙ ero tui ſil̓is. Sꝫ ſi ſtatuat̉iniquꝰ an̄ faciē ſuā ⁊ ꝯͣ vultū q̄ndā morbidū putidūqꝫ īteriorꝭ hoīs ſui ſiſtat̉. vt diſſimulare aūt d̓clinare n̄ q̄at īpuritatē ꝯſcientie ſue. ſꝫ videat vl̓ īuitꝰ. ſordes pctōrūſuoꝝ. vicioꝝ īſpiciat d̓formitatē: nequaqͣꝫpoterit exiſtimare deū fore ſil̓eꝫ ſibi: ſꝫ qͣſidiffidēs ꝓ tāta diſſil̓itudine quā videbit:puto exclamabit ⁊ dicꝫ. Dn̄e qͥs ſil̓is tibiQd̓ qͥdē dictū ꝓ volūtaria illa ⁊ nociua illa diſſil̓itudīe? Nā manet pͥma ſil̓itudo. ⁊iō illa plꝰ diſplicꝫ ꝙ iſta manet O qͣꝫtū bonū iſta qͣꝫtūqꝫ malū illa. ex mutua tn̄ collatōne vtraqꝫ ī genere ſuo plꝰ eminet. Cū gͦ Qaīa tātā ī ſe vna reꝝ diſtantiā cernit. qͥd niclamet int̓ ſpeꝫ ⁊ deſperatōꝫ vtiqꝫ poſita.dn̄e qͥs ſil̓is tui? Trahit̉ ī deſperatōꝫ ꝓ tāto malo. ſꝫ reuocat̉ ī ſpeꝫ a tāto bono. In