LXXXII

ſufficiāt. In libello quē d̓ gr̄a ⁊ libero arbitrio ſcpͥſi. diuerſa fortaſſis d̓ imagine ⁊ſil̓itudīe diſputata legūt̉: ſꝫ (vt arbitror) n̄aduerſa. Legiſtꝭ illa. iſta audiſtꝭ: q̄nā magis ꝓbanda: vr̄o iudicio derelinqͦ. Uel ſiqͥd meliꝰ vtriſqꝫ ſapitꝭ: in hͦ gaudeo ⁊ gaudebo. At qͦ quō illa ſe habeat. tria qͥdē inp̄ſentiaꝝ p̄cipua cōmēdata tenetꝭ: ſimplicitatē. īmortalitatē. libertatē. Et hͦ vob̓ liqͥdo apparere iā arbitror aīam ꝓ īgenitaatqꝫ īgenua ſil̓itudine q̄ ī his tam eximieclaret. nō ꝑuā cū v̓bo hr̄e affinitatē ſpōſoeccl̓ie ih̓u xp̄o dn̄o nr̄o qͥ eſt ſuꝑ oīa deusbn̄dictus in ſecula Amē.Sermo. lxxxij.Uid vobis Videt̉? poſſumꝰ ne iā regredi ad exponēdi ordinē vn̄ digreſſi ſumꝰ.qꝛ pꝫ ꝓpinqͣtas ꝟbi ⁊ aīe ꝓ qͣ vtiqꝫ demōſtrāda digreſſio ip̄a fctā eſt? Poſſemꝰ vtmihi videt̉: niſi paꝝ qͥd dubietatꝭ ī his q̄dicta ſūt adhuc reſidere ſentirē. Nil furari volo. Nō libēt̓ p̄tereo qd̓ vob̓ vtile putē. Et quō id audeā: d̓ his p̄ſertim q̄ vob̓accipio. Scio hoīeꝫ aliqͥd aliqn̄ īterloq̄ndū ex his q̄ ſuggerebat ſpūs ⁊ ſi n̄ infideliminꝰ tn̄ fidēti aīo retētantē ⁊ reẜuātē ſibi:vt hr̄et qͥd diceret denuo tractaturꝰ: ⁊ eccevox ad eū. vt qͥdē ei viſū ē. Donec iſtd̓ tenebis. alid̓ n̄ accipies. Quid ſi retinuiſſꝫ nōꝓuidēdo ſue īopie. ſꝫ frat̓nis ꝓfectibꝰ inuidēdo: nōne merito ⁊ hͦ ip̄m qd̓ videbaturhr̄e. auferreret̉ ab eo? Qd̓ qͥdē lōge a ẜuoyr̄o ſꝑ faciat deꝰ ſic̄ ſꝑ fec̄. Sic mihi iugiter abūdare dignet̉ fons ille indeficiēs ſapiētie ſalutarꝭ. quō ſine īuidia vob̓ cōmunicaui ⁊ refudi qͥcqͥd mihi infūdere hactenus digͣtꝰ ē ipſe. Si ego vos fraudo: a qͦiā nō verear ip̄e fraudari? Ne a d̓o qͥdem.Eſt itaqꝫ ī his q̄ dicta ſūt aliqͥd qd̓ (vt vereor ego) offendiculū dare q̄at ſi n̄ ꝯplanetur. Et ni fallor ſūt de hic ſtātibꝰ qͥbꝰ iamſcrupulū mouit qd̓ dicere volo. Trina illa v̓bi ſil̓itudo quā aīe aſſignauimꝰ. īmoqͣ inſignitā aduertimꝰ: recolitꝭ ne ꝙ etiā īſeꝑabilit̓ ineſſe illi viſa fuerit nob̓? Id qͥdē videat̉ aliqͥbꝰ ſcpͥturaꝝ teſtimonijs obuiare: vt ꝟbi gr̄a. ē illd̓ ī pͣs. Hō cū ī honore eſſꝫ nō ītellexit: cōꝑatꝰ ē iumētꝭ inſipiētibꝰ: ⁊ ſil̓is factꝰ ē ill̓. Et itē illd̓. Mutaugrūt gl̓am ſuā ī ſil̓itudinē vituli comedētꝭ

fenū: ſꝫ ⁊ qd̓ aꝑte dictū ē ī ꝑſona d̓i. exiſtimaſti iniqͣ ꝙ ero tui ſil̓is: ⁊ pleraqꝫ alia q̄ſil̓itudinē dei ī hoīe pꝰ pctm̄ deletā cōcordit̉ aſſeuerare vidēt̉. Quid gͦ dicemꝰ ad hͦTria illa ī d̓o mīme eē. ⁊ ſic alia q̄rēda ī qͥbꝰ ſil̓itudinē aſſignemꝰ. aut eē qͥdē in deo.ſꝫ n̄ in aīa. ⁊ nec ſic qͥdē in his ſil̓itudinē īueniri aūt eſſe ⁊ ī aīa. ſꝫ poſſe etiā n̄ īeſſe. acꝑ hͦ nō inſeꝑabilia eē? Abſit. Et ī deo ⁊ inaīa ſūt ⁊ ſꝑ inſunt. nec ē qd̓ nos aliqͥd horū dixiſſe peniteat: ita totū ſubnixū ē īdubitata ⁊ abſolutiſſima ꝟitate. Sꝫ qd̓ ſcriptura loqͥt̉ de ſil̓itudine fctā. n̄ qꝛ ſil̓itudoiſta d̓leta ſit. loqͥt̉. ſꝫ qꝛ alia ſuꝑducta. Nōplane aīa natiuā ſe exuit formā. ſꝫ ſuꝑīduit ꝑegrinā. Illa addita. n̄ iſta ꝑdita ē. et q̄ſuꝑuenit. obſcurare īgenitā potuit: ſꝫ n̄ extermīare. Deniqꝫ obſcuratū ē inſipiēs corilloꝝ apl̓s ait. Et ꝓph̓a. Quō obſcuratūeſt auꝝ: mutatꝰ ē color optimꝰ. Obſcuratū auꝝ plāgit. ſꝫ auꝝ tn̄ mutatū colorē optimū: ſꝫ n̄ fundam̄tū colorꝭ euulſū. Manet ī fundam̄to ꝓrſus incōcuſſa ſimplicitas: ſꝫ mīme apꝑet: duplicitate oꝑta hūane doloſitatꝭ. ſil̓atiōis. hypocriſis. Quā ī Lcōgrue ſimplicitati duplicitas admiſcet̉:qͣꝫ idigne tl̓i fundam̄to tal̓ ſtructura ꝯmittit̉. Hmōi ſibi ꝟſutiā ſerpēs īdurat: cū ſevt deciꝑet ꝯſiliariū exhibebat. ſimulabatamicū. Hmōi qͦꝫ ſeducti ab eo ꝑadiſi īcole īduerāt ſibi: cū pudēdā iā nuditateꝫ tegere conarēt̉: ⁊ vmbra frōdoſi ligni ⁊ frondiū ſuccinctorijs ⁊ v̓bis excuſatorijs. qͣꝫlate extūc ⁊ deinceps oēm poſteritatē hereditariū hypocriẜ virꝰ infec̄. Quē dabiſd̓ filijs adā. qͥ qd̓ ē. nō dico velit. ſꝫ vl̓ patiat̉ videri? Sꝫ ꝑſeuerat nihilominꝰ ī oīaīa cū origīali duplicitate general̓ ſimplicitas. vt d̓ collatōe ꝯfuſio augeat̉ Perſeuerat eq̄ īmortalitas. ſꝫ fuſca ⁊ tetra: irruētetenebroſa corporee mortꝭ caligīe Nā ⁊ ſi n̄pͥuat̉ vita vite. tn̄ bn̄ficiū ſuo corꝑi iā nōſuffic̄ vēdicare. Quid ꝙ ne ſuā qͥdē ſpūalē dūtaxat vitā retinet ſibi. Aīa nēpe q̄ peccauerit ip̄a morietur. Nōne morte iſta duplici īcurſante. illa qͣliſcunqꝫ īmortalitasquā retētat. tenebroſa ſatꝭ reddit̉ ⁊ miſellaAdde ꝙ appetētia t̓renoꝝ q̄ qͥdē oīa ad īteritū ſūt dēſat tenebras: ita vt ī aīa ſic viuēte nil a ꝑte aliqͣ niſi pallida facies ⁊ imago q̄dā mortꝭ apꝑere cernat̉. Cur nō eī q̄īmortal̓ eſt. ſil̓ia ſibi īmortalia appetit ets 3