LXXX

in idē redigunt̉. vt nec numeroſitate rerūſumat pluralitatē. nec alterationē de varietate ſentiat. Loca om̄ia ꝯtinet. ⁊ q̄qꝫ ſuisordinat locis. nuſqͣꝫ ꝯtenta locorū. Tempora ſub ea tranſeūt. nō ei. Futura nō expectat. preterita nō recogitat. p̄ſentia nonexperit̉. Recedāt a vobis chariſſimi. recedant nouelli nō dialectici. ſed heretici quimagnitudinē qua magnus eſt deus. ⁊ itēbonitatē qua bonus. ſed ⁊ ſapīam qͣ ſapiens. ⁊ iuſticiā qua iuſtus. poſtremo diuinitatē qua deꝰ eſt deū non eſſe impijſſimediſputant. Diuinitate (inquiūt) deꝰ eſt: ſeddiuinitas nō eſt deꝰ. Forſitan nō dignat̉deus eſſe q̄ tāta eſt vt faciat deū. Sꝫ ſi deus nō eſt. quid eſt? Aut eī deus eſt. aut aliquid qd̓ nō eſt deꝰ: aut nihil. Equidē nōdas deū eſſe. Sꝫ ne nihilū quidē (vt opinor) dabis quā vſqꝫ adeo neceſſariaꝫ deoeſſe fateris: vt nō modo abſqꝫ ea deus eſſenō poſſit: ſꝫ ea ſit. Ꝙ ſi aliqͥd eſt qd̓ nō eſtdeꝰ. aut minor erit deo. aut maior. aut parAt quō minor: qua deꝰ eſt? Reſtat vt autmaiorē fateariſ aut parē. Sꝫ ſi maior: ip̄aeſt ſummū bonū: non deus. Si par. duoſunt ſumma bona: nō vnū. Quod vtrūqꝫcatholicꝰ refugit ſenſus. Iā de magnitudine. bonitate. iuſticia. ſapiētiaqꝫ. idem ꝑom̄ia qd̓ de diuinitate ſentimꝰ: vnū ī deoſunt ⁊ cū deo. Nec enī aliūde bonꝰ qͣꝫ vnde magnꝰ. nec aliūde iuſtꝰ aut ſapiens qͣꝫvn̄ magnꝰ ⁊ bonus. nec aliūde deniqꝫ ſil̓hec omīa eſt qͣꝫ vnde deꝰ: ⁊ hoc quoqꝫ nōniſi ſeipſo. ¶ Sed dicit hereticus. Quid?Deū diuinitate eſſe negas? Nō. ſꝫ eādemdiuinitatē qua eſt. deū nihilominꝰ aſſero.ne deo excellentiꝰ aliqͥd eſſę aſſentiar. Naꝫ⁊ magnitudine dico magnū. ſꝫ que ipſe ē.ne maius aliqͥd deo pona: ⁊ bonitate fateor bonū. ſed nō alia qͣꝫ ip̄e eſt. ne meliꝰ ipſoaliqͥd mihi videar inueniſſe? Et de ceteriſin hūc modū. Securꝰ ⁊ libens ꝑgo. inoffenſo (vt aiūt) pede in eius ſententia qͥ dicebat. Deꝰ nō niſi ea magnitudine magnꝰ ē.que eſt quod ip̄e. Alioquin illa erit maiormagnitudo qͣꝫ deus. Auguſtinꝰ hic ē. validiſſimus malleꝰ hereticorū. Si qͥd itaqꝫ de deo ꝓprie dici poſſit. rectius cōgruētiuſqꝫ dicetur. deus eſt magnitudo. bonitas. iuſticia. ſapiētia. qͣꝫ. deus eſt magnusbonus. iuſtus. aut ſapiēs. Unde non immerito nuꝑ in cōcilio quod papa Euge-

nius remis celebrauit tā ip̄i qͣꝫ ceteris epiſcopis ꝑuerſa viſa eſt ⁊ omnino ſuſpecta.expoſito illa in libro gilliberti epiſcopi pictauenſis. quo ſuꝑ verba/ Boecij de trinitate. ſaniſſima quideꝫ atqꝫ catholica conmentabat̉. hoc modo. Pater eſt veritas.id eſt. verus? Filius eſt veritas. id ē. verꝰ.Spūſſanctus eſt veritas. id eſt. verꝰ. Ethi tres ſimul nō tres veritates: ſed vna veritas. id eſt. vnꝰ verus. O obſcurā peruerſamqꝫ explanationē. qͣꝫ verius ſaniuſqꝫ ꝑcontrariū ita dixiſſꝫ. Pater eſt verus .i. veritas? Filius eſt verꝰ. id eſt. veritas. Spirituſſanctus eſt verꝰ. id eſt. veritas. Et hitres vnus verꝰ. id eſt. vna veritas. Quodquidē feciſſet ſi ſanctū dignaret̉ Fulgentium imitari. qui ait. Una quippe ꝟitasvnius dei. immo vna veritas vnus deus.nō patit̉ ſeruitiū atqꝫ culturā creatorꝭ creatureqꝫ ꝯiungi. Bonus corrector qͥ veraciſſime de veritate loqueret̉. qui pie catholiceqꝫ ſentiret de ꝟa ⁊ mera diuine ſimplicitate ſubſtātie: in qua nihil eſſe poſſit qd̓ip̄a non ſit. ⁊ ip̄a deuſ. Quāqͣꝫ manifeſtiꝰin nōnullis locis alijs a rectitudine fideiliber ille p̄fati epiſcopi viſus eſt diſcrepare. quoꝝ (verbi cauſa) adhuc vnum ponoNā dicente auctore cū dicit̉ deus deꝰ. deꝰꝑtinet ad ſub̓am. noſter cōmentator intulit nō que eſt. ſed qua eſt: qd̓ abſit vt aſſentiat catholica eccleſia: eſſe videlicet ſubſtātiam vel aliquā om̄ino rem qua deus ſit ⁊que nō ſit deus. Sꝫ hec minime iā cōtraip̄m loquimurꝭ quippe qui in eodē ꝯuentu ſentētie epiſcopoꝝ humiliter acqͥeſcenſtam hec qͣꝫ cetera digna rep̄henſione inuēta ꝓprio ore damnauit) ſed ꝓpter eos quiadhuc librū illum cōtra apoſtolicū vtiqꝫꝓmulgatū ibidē interdictū tranſcribere ⁊lectitare ferunt̉: ꝯtentioſius ꝑſiſtentes ſequi epiſcopū in quo ip̄e nō ſtetit: ⁊ errorꝭqͣꝫ correctionis magiſtrū habere malētesNō ſolū aūt. ſed ⁊ ꝓpter vos occaſione accepta de differētia imaginis ⁊ anime quead imaginē facta oꝑe p̄ciū credidi excurſum hūc facere. vt ſi qui forte ex aquis furtiuis que dulciores vident̉ aliquando aliquid biberint. ſumpto antidoto euomātillud. ⁊ purgato mentis ſtomacho ad idquod ẜm ꝓmiſſionē noſtrā dicendū de ſimilitudine ſuꝑeſt accedentes. puriora iaꝫin gaudio nō d̓ noſtris hauriant. ſꝫ d̓ fon