Sermo

tibus ſaluatoris ſponſi eccleſie Ieſu chriſti domini noſtri: qui eſt ſuper omīa deusbenedictus in ſecula Amen.¶ Sermo. lxxxi.Ueſitū eſt anteq de affinitate anime ad verbū: atqꝫ id quidē neceſſarie. Que enimcōtentio tante maieſtati ⁊ tāte paupertati.vt more ⁊ amore ſponſoꝝ veluti ex eqͦ ſeſecomplecti referāt̉ ſublimitas illa ⁊ illa humilitas? Nā ſi vere id dicimus. valde leta fiducia eſt. ſi falſo. valde punienda audacia. Propterea ergo de cōuenientia horum querendū fuit. que quidē iam multainuenta eſt. ſed nō omis. Quis enī vel nimis hebes non videat qͣꝫ ſe ē vicino reſpiciant imago ⁊ quod ad imaginē eſt. Quorum vtiqꝫ vnū vni. ⁊ alterū alteri ſermo ſirecolitis aſſignauit heſternus Nec d̓ imagine tm̄ ſed etiā de ſimilitudine demōſtrata ibidē ꝓpinquitas eſt. niſi ꝙ ipſa ſimilitudo in quo vel in quibꝰ potiſſimū cōſtetnec dum a nobis eſt declaratū. Age iam ītendamus declarationi huic. vt quo anima plenius ſuā agnoſcet origineꝫ: eo ampliꝰ erubeſcat vita habere degenerē. Immo vero quod peccato viciatū deprehenderit ī natura: ſtudeat reformare īduſtria.vt digne ſuo genere dei quidē munere ſeſeregens. ad amplexus verbi fidenter accedat. Aduertat igit̉ ex hac diuine ingenuitate ſimilitudinis ineſſe ſibi illā ſue ſubſtātie naturalē ſimplicitatē. qua hoc eſt illi eēquod viuere: ⁊ ſi nō quod bene qd̓ ve beate viuere. vt ſit ſimilitudo non equalitas.Gradus ꝓpinquus: gradꝰ tamen. Neqꝫenim vniꝰ excellentie paris ve faſtigij ſunthoc habere eſſe quod viuere. ⁊ item habere hoc eſſe quod beate viuere. Ergo ſi verbi eſt illud ꝓpter ſublimitateꝫ. hoc animep̄pter ſimilitudinē. ſalua quidē eminētiaverbi. palam eſt affinitas naturarū. palāanime p̄rogatiua. Et vt qd̓ dicitur planius fiat. ſoli deo id eſt eſſe quod beatuꝫ eſſe:atqꝫ hoc primū ⁊ puriſſimū ſimplex. Secundū aūt ſil̓e eſt huic: id videlicet habere eſſe qd̓ viuere: atqꝫ hoc anime eſt. Ex hͦ⁊ ſi inferiori gradu aſcendi poteſt nō modo ad bene. ſed etiā ad beate viuendū: nō

quia vel tunc ſit hoc eſſe quod beatuꝫ eſſeilli qui eo peruenerit. quatinus ita gloriet̉ꝓ ſimilitudine. vt tamē ꝓ diſparitate habeat ſemꝑ vn̄ om̄ia oſſa eiꝰ dicant. Domineqͥs ſimilis tui. Bonꝰ tn̄ anime gradꝰ: exquo ⁊ ſolo ad beatā aſcendit̉ vita. Suntnāqꝫ viuētia. ⁊ hoꝝ genera duo. q̄ ſentiūt.⁊ que nō ſentiūt. Porro inſenſibilibꝰ ſenſibilia p̄ferunt̉: atqꝫ vtriſqꝫ vita qua viuit̉ ⁊ſentitur Non ſtabunt pariter in gͣdu vnovita ⁊ viuens. multo minus vita ⁊ q̄ ſuntſine vita. Uita anima eſt viuēs quidemſed nō aliuūde qͣꝫ ſeipſa. ac ꝑ hoc non taꝫviuens qͣꝫ vita. vt proprie d̓ ea loquamurInde eſt ꝙ infuſa corpori viuificat illud:vt ſit corpus de vite p̄ſentia non vita ſedviuens. Unde liquet ne viuo quideꝫ corpori id viuere eſſe quod eſſe: cū eſſe et minime viuere poſſit. Multo minus que vite expertia ſunt: ad hunc gradū aſſurgentSed nec omne quod vita dicit̉ vel eſt: cōtinuo valebit pertingere huc. Eſt pecorūeſt ⁊ arborum vita: ſenſu altera vigēs. altera carens. At neutri tamen id eſſe quodviuere eſt: tamen vt quidē multorum opinio eſt. ante in elementis qͣꝫ vel illa ī membris: vel iſta in ramis extiterint. At ſcd̓mhoc cuꝫ deſinunt viuificare ſimul viuereceſſant: ſed non ⁊ eſſe. Soluūtur pariter⁊ diſſoluūtur tanqͣꝫ non alligate tm̄. ſed etcolligate. Neqꝫ enim vnū ſimplex eſt qͦqꝫharū: ſed ex pluribus cōſtans. ⁊ ꝓptereanon redigit̉ in nihili. ſed diſſilit in partes⁊ ad ſuū quodqꝫ recurrat principiuꝫ. verbi cauſa. aer ad aerem. ignis ad ignem. etreliqua in hunc modū. Nequaqꝫ igit̉ talivite idem eſſe ⁊ viuere eſt. que eſt ⁊ quādonon viuit Porro nihil horum quibꝰ nonhoc eē quod viuere ſit ad bene beateqꝫ viuendum quandoqꝫ proficiet vel emergetQuippe quod neqꝫ ad hunc inferioremgraduꝫ potuit peruenire. Sola que ī ip̄oſtare cognoſcitur aīma hominis. in eo dignitatis creata eſt. vita a vita. ſimplex aſimplici. immortalis ab immortali: vt nōſit longe a ſummo gradu. vbi ſcilicet id eſſe quod beate viuere eſt: in quo ſolus ſtatbeatus ⁊ ſolus potens rex regum ⁊ dominus dominantium. Accepit itaqꝫ in ſuiconditione anima. ⁊ ſi non eſſe. poſſe tam̄eſſe beata. ſummo perinde gradui quantum licet appropians nō ꝑtingēs tamen