SSermo

id magnificētiꝰ eſſe nō dubiū eſt. Sed nehoc quidē eminētiꝰ eſſe qͥs abnuat: ꝙ cuꝫa deo huic. illi ⁊ de deo vtrūqꝫ ſit .i. d̓i ſubſtātia. Eſt enī ꝯſubſtātial̓ deo imago ſua⁊ om̄e qd̓ eidē ſue imagini īpartiri videt̉:ambobꝰ eſt ſubſtātiale nō accidētale. Adhuc vnū attēde in qͦ imago non paꝝ eminet. Magnū ⁊ rectū: iſta duo natura a ſeſe diſcrepare qͥs neſciat? In imagine vnūſunt. Neqꝫ hͦ ſolū: vnū ſunt ⁊ cū imagine.Imagini enī nō mō id rectū eſt eſſe quodmagnū eſſe: ſꝫ etiā id magnuꝫ rectūqꝫ eſſeqd̓ eſſe. aīe nō ita. Et magnitudo eiꝰ et rectitudo ip̄iꝰ. diuerſe ab ea: diuerſe ab inuicem ſūt. Si enī (vt ſupra docui) eo animamagna eſt qͦ capax eternoꝝ. eo recta qͦ appetēs ſuꝑnoꝝ: q̄ nō querit nec ſapit qͥ ſurſum ſunt. ſꝫ q̄ ſuꝑ terrā. nō plane ē recta. ſꝫcurua. cū tn̄ ꝑ hmōi magna eſſe nō d̓ſinatmanēs vtiqꝫ etiā ſic eternitatꝭ capax. Neqꝫ enī illiꝰ aliqn̄ nō capax erit. etiā ſi nūqͣꝫcapiēs fuerit: vt ſit quō ſcriptū ē. veꝝtn̄ inimagine ꝑtrāſit hō. Ex ꝑte tn̄: vt eminentia vbi appareat de ip̄a ītegritate. Quo eīa magno recto ve v̓bū cadat. qd̓ ſic ea vtiqꝫ habꝫ vt ſit q̄ habet. Uel iō ex ꝑte: ne ſitoto pͥuaret̉: nō ſuꝑeſſet ſpes ſalutis. Naꝫſi deſinat magna eſſe ⁊ capax. Quippe decapacitate (vt dixi) eſtimat̉ aīme magnitudo. Quid ꝟ̓o ſperare poſſꝫ cuiꝰ capax nōforet? Itaqꝫ ꝑ magnitudinē quā retentatetiā ꝑdita rectitudine: ī imagine ꝑtranſithō: vno qͣſi claudicās pede: ⁊ factꝰ filiꝰ alienus. De talibꝰ enī reor dictū. Filij alienimētiti ſunt mihi: filij alieni inueterati ſūt.⁊ claudicauerūt a ſemitꝭ ſuis. Pulcre appellati ſunt filij alieni: nā filij ꝓpt̓ retētammagnitudinē. alieni ꝓpt̓ amiſſam rectitudinē. Nec dixiſſet claudicauerūt ſꝫ corruerūt aūt quippiā ſil̓e ſi ex toto hoīs imaginē exuiſſent. Nūc ꝟo ẜm magnitudinē qͥdem ī imagine ꝑtranſit hō: qͣntū ꝟo ad rectitudinē veluti claudicās ꝯturbat̉ ⁊ deturbat̉ ab imagīe: ſcpͥtura ita dicēte. Uerūtamē in imagine ꝑtrāſit hō: ſꝫ ⁊ fruſtraꝯturbat̉. Fruſtra oīno. Nā ſeqͥt̉. Theſauriſat ⁊ ignorat cui ꝯgregabit ea. Cur ignorat̉ niſi qꝛ inclinās ſe ad hec infima ⁊ terrena theſauriſat ſibi terrā? Prorſus ignoratde his q̄ terre ꝯmittit cui ꝯgregabit ea. tinee ne demoliēti. an furi effodiēti. hoſti diripiēti. an igni deuoranti. Et inde miſero

hoī incuruāti ſe ⁊ incubāti his q̄ in terraſunt. flebilis vox illa de pſalmo. Miſer factus ſum ⁊ curuatꝰ ſum vſqꝫ ī finem: totadie ꝯtriſtatꝰ ingrediebar. In ſemetip̄o ſiquidē exꝑit̉ veritatē illiꝰ ſnīe ſapiētis. Deus rectū hoīeꝫ fec̄: ip̄e aūt ſe implicuit doloribꝰ multis. Et ꝯtinuo vox ludibrij adeū. incuruare vt trāſeamꝰ. Sꝫ vn̄ venimꝰhuc? Nēpe inde cū docere vellemꝰ. rectuꝫmagnūqꝫ qͦ gemino bono diffinieramusimaginē. nec ī aīa eſſe vnū: nec cū aīa quēadmodū in v̓bo ⁊ cū verbo ea vnū eſſe fidelieq̄ aſſertione docuimꝰ. Et de rectitudine quidē ex his q̄ dicta ſunt liquet̉ ꝙ diuerſa ⁊ ab aīa ſit ⁊ ab aīe magnitudine; qn̄quidē ea etiā nō exiſtēte: ⁊ aīa manet ⁊ magna. Ueꝝ magnitudinis aīeqꝫ diuerſitaſvn̄ docebit̉? Non enī inde pōt vn̄ rectitudinis aīeqꝫ mōſtrata eſt. cū nō ſic̄ rectitudine ita ⁊ magnitudine ſua pͥuari aīa poſſit: nō eſt tn̄ ſua magnitudo aīma. Nā ⁊ ſiaīa nō inuenit̉ abſqꝫ magnitudīe ſua. ip̄atn̄ ⁊ extra aīam reꝑit̉. Queris vbi? In angelis. Inde qͥppe magni ſunt angeli. vn̄aīe magnitudo cōprobat̉. ex captu videlicet eternitatꝭ. Ꝙ ſi eo ꝯſtitit aīam diſcrepare a rectitudine ſua: ꝙ ea carere poſſit.qͥd ni eque liqueat eſſe diuerſa ⁊ a ſua magnitudine. quā ſibi ꝓpriā vendicare nonpoſſit? Cū itaqꝫ nec illa in om̄i nec iſta inſola ſit aīa: patet vtrāqꝫ indifferēter differre ab ea. Itē. Nulla forma eſt id cuius eſtforma. Eſt aūt magnitudo forma animenec enī ideo nō forma qꝛ inſeꝑabilis ē illi.Hec ſiquidē ſunt ſubſtātiales differentieom̄es; hec nō mō ꝓprie ꝓpria ſꝫ ⁊ ꝓprie q̄dam: hec etiam alie īnumerabiles forme.Nō igit̉ ſua magnitudo aīa. nō magis qͣꝫſua nigredo coruꝰ. qͣꝫ ſuꝰ cādor nix. qͣꝫ ſuariſibilitas ſeu rōnalitas hō: cū tn̄ nec coruum ſine nigredine. nec ſine cādore niuē.nec hoīem qͥ nō ⁊ riſibilis ſit ⁊ rationalisvnqͣꝫ reꝑias. Ita ⁊ aīa ⁊ aīe magnitudo.⁊ ſi inſeꝑabiles: diuerſe tn̄ ad inuicē ſunt.Quō nō diuerſe. cū hec ī ſubiecto. illa ſubiectū ⁊ ſub̓a ſit? Sola ſūma ⁊ increata natura q̄ eſt trinitas deꝰ. hāc ſibi vēdicat meram ſingularēqꝫ ſue eſſentie ſimplicitateꝫ:vt nō aliud ⁊ aliud. nō alibi qͦꝫ ⁊ alibi: ſedne mō quidē ⁊ mō inueniat̉ in ea. Nēpe īſemet manēs qd̓ habet eſt. ⁊ qd̓ eſt: ſemꝑ ⁊vno mō eſt. In ea ⁊ ml̓ta in vnū ⁊ diuerſa