LXXIX.

Sic a petro Cornelius. ⁊ paulꝰ ab anania inuenti ſunt. nā ambo p̄uentia dominō erant ⁊ p̄parati. Quid ſaulo paratius.qui ſupplici iam ⁊ mente ⁊ voce clamauerat. Dn̄e quid me vis facere. Nec minuscornelius qͥ elemoſynis ⁊ orationibꝰ ſuisdomino quidē eas ſibi inſpirante. ꝓmeruit ꝑuenire ad fideꝫ. Inuenit quoqꝫ philippus nathanaelē. ſed pͥus dominꝰ illuꝫcū eſſꝫ ſub ficū iam viderat. Que dominiviſio. nunqͥd nō p̄paratio fuit? Et andreas ſe morē fratrū ſuū nihilominus inueniſſe refertur: ſed p̄uiſum eque a dn̄o atqꝫpreſcitū. vt vocaret̉ cephas: quaſi fortis īF fide. Legimus de Maria ꝙ inuenta fuerit in vtero habēs de ſpirituſancto. Exiſtimo aūt ſimile quid habere in hac ꝑte ſpōſam domini matri ipſiꝰ. Niſi enī ⁊ ipſa inuenta eſſet habēs de ſpūſancto: nequaqͣꝫab īuentoribꝰ ſuis tā familiarit̓ requiſiſſꝫde eo cuiꝰ ſpūs eſt ille. Non ſuſtinuit vt illi effarent̉ ad quid veniſſent: ipſa locuta ē?⁊ quidē ex abundātia cordis. Nū quē diligit anima mea vidiſtis? Sciebat qꝛ beati oculi qui vidiſſent: ⁊ admirās eos quividerant. aiebat. Nū vos eſtis quibꝰ videre donatū eſt. quē tot reges ⁊ prophetevoluerūt videre ⁊ nō viderunt? Nū voseſtis qui meruiſtis in carne aſpicere ſapiētiam: in corpore veritatē. in homīe deumMulti dicūt. ecce hic eſt. ⁊ ecce illic. ſꝫ egotutius mihi arbitror fidem accōmodarevobis qͥ māducaſtis ⁊ bibiſtis cū eo poſtqͣꝫ reſurrexit a mortuis. Et hoc dictuꝫ ſitde eo qd̓ ſponſa ſciſcitata eſt a vigilibus.Si quo minꝰ ſupplebitur ſermone alio.Nūc aūt ex hoc vel maxime liquet. p̄uentaꝫ fuiſſe a ſpirituſancto. ab his vero quicuſtodiunt ciuitateꝫ inuentā cōpertamqꝫꝙ vere ipſa ſit quā p̄ſciuit ⁊ predeſtinauitante ſecl̓a deꝰ. p̄parauitqꝫ dilecto filio ſuodelicias ſempiternas in ſeculis eterniſ. vtſit ſancta ⁊ immaculata in cōſpectu eius.germinās ſicut liliū. ⁊ florens in eternumante dn̄m patrē dn̄i mei Ih̓u xp̄i ſpōſi eccleſie qͥ ē ſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictꝰ ī ſecula AmēSermo. lxxix.Cm que diligit aīma mea vidiſtiſ? O amorp̄ceps. vehemēs. flagrās impe

tuo ſe qͥ p̄ter te aliud cogitare non ſinis. faſtidis cetera. ꝯtemnis om̄ia p̄ter te: te contētꝰ. Cōfundis ordines. diſſimulas vſuꝫmodū ignoras: totū quod oportunitatisquod rōnis. qd̓ pudoris. quod conſilij.iudicijve videt̉ triumphas in temetipſo:⁊ redigis ī captiuitatē. En om̄e quod cōgitat iſta ⁊ quod loquit̉ te ſonat. te redolet. ⁊ aliud nihil. ita tibi ipſiꝰ ⁊ cor vendicaſti ⁊ linguā Ait. Nū quē diligit aīa meavidiſtis? Quaſi vero hi ſciant quid cogitet ip̄a. Quē diligit anima tua d̓ ip̄o ſciſcitaris? Et nō habet nomen? Quenā verotu ⁊ ille quis? Et hec ita dixerim propterſingularitatē eloquij ⁊ inſignē verborumincuriā qua p̄ſens ſcriptura ceteris diſſimilis ſatis apparꝫ. Unde in epytalamiohec nō verba penſanda ſunt: ſed affectus.Cur ita: niſi ꝙ amor ſanctus quē totiushuiꝰ voluminis vnā conſtat eſſe materiam nō verbo ſit eſtimādus aut lingua. ſꝫopere ⁊ veritate. Amor vbiqꝫ loquitur: etſi quis horū que legunt̉ cupit adipiſci noticiam. amet. Alioqͥn fruſtra ad audiendū legendū ve amoris carmen qͥ nō amataccedit. quoniā omnino nō poteſt capereignitū eloquiū frigidū pectꝰ. Quō enimgrece loquētē nō intelligit qͥ grecū nō nouit. nec latine loquentē qͥ latinꝰ nō eſt. ⁊ itade ceteris: ſic lingua amoris ei qͥ nō amatbarbara erit. ſic̄ es ſonās aut cinbalū tinniens. Iſti ꝟo (vigiles loqͦr) qm̄ de ſpū etip̄i acceperūt vt amēt. ſciūt qͥd loquit̉ ſpiritus. ⁊ amoris vocibꝰ optime cōꝑtis ſibiin ꝓmptu hn̄t rn̄dere ī ſil̓i lingua .i. ſtudijſamoris pietatiſqꝫ officijſ. Deniqꝫ ita ī breui edoctā. emittunt d̓ eo qd̓ q̄rit. vt dicat.Paululū cū ꝑtranſiſſem eos: inueni queꝫdiligit aīa mea. Bn̄ paululū: quia verbuꝫabbreuiatū fecerunt ei: ſymbolū fidei tradentes. Et qd̓ ſequit̉. tale eſt. Oportebatquidē ſpōſaꝫ trāſire ꝑ eos ꝑ quos cognoſceret veritatē: ſed tn̄ ⁊ ꝑtranſire. Niſi eniꝫ⁊ ꝑtranſiſſet ⁊ ipſos: non inueniſſet quemquerebat. Atqꝫ hocip̄m ſuaſum ab illis n̄ambigas. Nō enim p̄dicabāt ſemetip̄osſed dominū ſuū Ieſum: qui abſqꝫ dubio⁊ ſupra ipſos eſt ⁊ vltra. Unde ⁊ ait. Trāſite ad me om̄es qui ꝯcupiſcitis me. Necſufficiebat tranſire: ſed et pertranſire docetur. Siquidem pertranſierat is quemveſtigabat. Nō modo enim de morte ad