VSermo

vitā trāſierat: ſꝫ ꝑtrāſierat ad gl̓iaꝫ. Quidni etiam hanc oportuit pariter ꝑtranſire?Alioqͥn nō poterat app̄hēdere quē non ꝑeadē veſtigia ſeq̄ret̉ quocūqꝫ ierat. Et vtqd̓ dico clariꝰ ſit. ſi dn̄s meꝰ ih̓s ſurrexiſſꝫqͥdē a mortuis. ſꝫ ad celos mīme aſcēdiſſet. nō poterat dici d̓ eo ꝙ ꝑtrāſierit. ſꝫ tm̄trāſierit. ac ꝑ hͦ ſpōſaꝫ illū q̄rentē trāſire ſolūmodo oꝑteret: nō ꝑtrāſire. Nūc ꝟo qm̄iā reſurgēdo trāſierat. ⁊ adiecerat ꝑtrāſirevtiqꝫ aſcēdēdo: merito ſe etiā iſta n̄ tranſiſſe ſꝫ ꝑtrāſiſſe ꝑhibuit q̄ hūc qͥdē fide ⁊ deuotōe ad celos vſqꝫ ſecuta ē. Igit̉ crederereſurrectionē trāſire ē. credere etiā aſcēſionē ꝑtrāſire. Et fortaſſe qd̓ vna dieꝝ dixiſſe me memī cū tractarē. nouerat illā: iſtaꝫnō nouerat. Ergo quod ſibi d̓erat inſtructa ab illis. qꝛ ſcꝫ qͥ reſurrexerat etiā aſcendiſſet. aſcēdit ⁊ ip̄a parit̓: hͦ eſt: ꝑtranſijt ⁊īuenit. Quid ni īuenerit ꝑtingēs fide̓. vbiille corꝑe ē? Paululū cū ꝑtrāſiſſem eos Etbn̄ eos: nā taꝫ ip̄os qͣꝫ cetera mēbra ſua q̄ſunt ſuꝑ terrā caput nr̄m pūctis preceſſitduobꝰ: atqꝫ trāſcēdit reſurrectōe (vt iā diximꝰ) ⁊ aſcēſiōe. Etenī pͥmitie xp̄us. Ꝙſi ille p̄ceſſit. ⁊ fides nr̄a. Ubi enī illa eumnō ſeq̄ret̉? Si aſcēderit ī celū. ip̄a illic eſt.ſi deſcēderit in infernū adeſt Et ſi ſumpſerit pēnas ſuas diluculo ⁊ habitauerit ī extremis maris: illuc (ait) manꝰ tua deducetme: ⁊ tenebit me dextera tua. Nōne deniqꝫ ẜm hāc oīpotēs ⁊ ſūme bonꝰ pr̄ ſpōſiꝯreſuſcitauit ⁊ ꝯſedere nos fec̄ in dexteraſua ī celeſtibꝰ? Atqꝫ hͦ ꝓ eo ꝙ dixit eccl̓ia.qꝛ ꝑtrāſiui eos: qn̄ ⁊ ſemet pertrāſijt: fideſtans qͦ necdū re ip̄a ꝑuenit. Arbitror ⁊ illud planū cur ſe ꝑtrāſiſſe potiꝰ qͣꝫ trāſiſſedicere maluit. ¶ Et nos trāſeamꝰ ad ea q̄ſequunt̉. Tenui eū. nec dimittā: donec introducā illū in domū matris mee: ⁊ in cubiculū genitricis mee. Ita eſt. extūc ⁊ deinceps nō deficit genꝰ xp̄ianuꝫ: nec fidesde terra: nec charitas de eccl̓ia. Uenerūtflumina. flauerūt vēti. ⁊ impegerūt in eā:⁊ nō cecidit eo ꝙ fundata eſſꝫ ſupra petrāPetra autē eſt xp̄s. Itaqꝫ nec verboſitateph̓oꝝ. nec cauillatōibꝰ hereticoꝝ. nec gladijs ꝑſecutorū. potuit iſta aut poterit aliqn̄ ſeꝑari a charitate dei. q̄ eſt in xp̄o Ih̓uºadeo fortit̉ tenet quē diligit aīa ſua. adeoilli adherere deo bonū eſt. Glutino bonūeſt. ait Iſaias. Quid hͦ tenaciꝰ glutino qd̓

nec aquis eluit̉. nec vētis diſſoluitur: necſcinditur gladijs? Deniqꝫ aque multe nōpoterūt extinguere charitatē. Tenui eum:nec dimittā. Et ſanctꝰ patriarcha. Nō te(inqͥt) dimittā niſi bn̄dixerꝭ mihi. Ita iſtanō vult eū dimittere ⁊ forte magis qͣꝫ patriarcha id nō vult: qꝛ nec ꝓ bn̄dictōe quidem. Siquidē ille bn̄dictōne accepta dimiſit eū: hec aūt nō ſic. Nolo (inqͥt) bn̄dictionē tuā ſꝫ te. Quid enī mihi eſt in celo.⁊ a te qͥd volui ſuꝑ terrā? Nō dimittaꝫ te:nec ſi bn̄dixeris mihi. Tenui nec dimittāNec minꝰ forſitan ille teneri vult cū phibeat dicēs. Delicie mee eſſe cū filijs hoīm.Qd̓qꝫ pollicēs ait. Ecce ego vobiſcū ſuꝫom̄ibꝰ diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſummationē ſeculi.Quid hac copula fortiꝰ. que vna duoꝝ tāvehemēti volūtate firmata eſt? Tenui euꝫinquit. Sꝫ nihilominꝰ ip̄a viciſſim tenetur ab eo quē tenet̉. cui alibi dicit. Tenuiſti manū manū dexterā meā. Que tenet̉ ettenet quō iā cadere poteſt? Tenet fidei firmitate. tenet deuotōis affectu. At nequaqͣꝫ diu teneret: ſi nō teneret̉. Tenet̉ aūt potentia ⁊ miſcd̓ia dn̄i. Tenui eū nec dimittam: donec introducā illū in domū mr̄ismee ⁊ in cubiculuꝫ genitricis mee. Magna eccl̓ie charitas. que ne emule quidemſynagoge ſuas delicias inuidet. Quid benignius vt quē diligit anima ſua: ip̄m cōmunicare ꝑata ſit inimice? Nec miꝝ tam̄:quia ſalus ex iudeis eſt. Ad locū vnde exierat reuertatur ſaluator: vt reliquīe iſraelſalue fiant. Non rami radici: non matri filij ingrati ſint. Non rami radici inuideātquod ex ea ſumpſere. non filij matri quodde eius ſuxere vberibus. Teneat itaqꝫ eccleſia firmiter tibi ſalutē quam iudea perdidit. ipſa apprehendit: donec plenitudogentium introeat: et ſic omnis iſrael ſaluꝰfiat. Uelit in cōmune cōmunē venire ſaluteꝫ. que ſic ab omnibꝰ capitur: vt nil ſingulis minuatur. Utiqꝫ hoc facit et plus.Quid plus? Ꝙ ⁊ nomen ſponſe illi optat⁊ gratiam. Prorſus ſuper ſaluteꝫ hoc. Incredibilis charitas: ſed non ſermo quemlocuta eſt ipſa feciſſet fidem. Dixit enim ſiaduertiſti velle ſe introducere quem tenebat: non modo in domum matris: ſed etin cubiculum quoqꝫ. quod eſt prerogatiue indicium. Sufficiebat ad ſalutē ſi domū intrarꝫ: at ſecretū cubiculi ſignat gr̄aꝫ