Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LXXIIII

non ceſſat identidē verbum ſpiritus modo ſuo ſpirituali cum deuota ſibi animaſedulo actitare. Preteriens teneri vult: abiens reuocari. Neqꝫ enim hoc irreuocabile verbum. It ⁊ redit pro beneplacito ſuo.quaſi viſitans diluculo ⁊ ſubito probās.Et ire quidē illi quodammodo diſpenſatorium: redire vero ſemꝑ voluntarium eſt.vtrūqꝫ aūt plenum iudicij. At penes ip̄ꝫhorum ratio. Nunc vero conſtat in aīmafieri huiuſmodi viciſſitudines euntis etredeuntis verbi: ſicut ait. Uado et venioad vos. Item. Modicū ⁊ non videbitisme: et iterū modicū ⁊ videbitꝭ me. O modicum ⁊ modicū. O modicum longum.Pie domine modicum dicis ꝙ non videmus te? Saluū ſit verbum domini mei:longuꝫ eſt ⁊ multum valde nimis. Uerūtamen vtrūqꝫ verum ⁊ modicuꝫ meritis:⁊ n̄ modicū votꝭ. Habes vtrūqꝫ in ꝓpheta. Si moram fecerit (inquit) expecta eū.quia veniens veniet ⁊ non tardabit. Quomodo non tardabit: ſi moram fecerit? niſi ꝙ ad merituꝫ ſatis eſt. ſed non ſatis advotum. Porro anima amans votis fert̉.trahitur deſiderijs. diſſimulat merita. maieſtati ocl̓os claudit. aperit voluptati: ponens in ſalutari ⁊ fiducialiter agens ī eo.Intrepida deniqꝫ ⁊ inuerecunda reuocatverbum. ⁊ cum fiducia repetit delicias ſuas. ſolita libertate vocans non dominuꝫ.N ſed dilectuꝫ. Reuertere dilecte mi. Et addit. Similis eſto capree hīnuloqꝫ ceruorum: ſuper montes bethel. At iſtd̓ poſtea:Nunc vero ſuſtinete modicū quid inſipientie mee. Uolo dicere: naꝫ et hoc pactusſum vobis. quomodo mecū agitur ī eiuſmodi. Non expedit quidē? Sed prodarſane vt proſim ⁊ ſi profeceritis vos. meāinſipientiā conſolabor. ſi non meā inſipientiam cōfitebor. Fateor ⁊ mihi aduētaſſe verbū: in inſipiētia dico: ⁊ pluries. Cūqꝫ ſepius intrauerit ad me: non ſenſi aliqͦtiens cuꝫ intrauit. Adeſſe ſenſi. affuiſſe recordor: interdū ⁊ p̄ſentire potui: introituꝫeius ſentire nequaqͣꝫ. ſed ne exitū quidemNā vnde ī animā meā venerit. quo ve abierit. denuo eā dimittens. ſed ⁊ qua vel introierit vel exierit. etiā nūc ignorare me fateor: ẜm illud. neſciſ vnde veniat. aut quovadat. Nec mirū tamen. quia ipſe eſt cuidictum eſt. ⁊ veſtigia tua non cognoſcent̉.

Sane per oculos non intrauit: quia noneſt coloratū. Sed neqꝫ per aures: qꝛ nonſonuit, ſed neqꝫ ꝑ nares? quia non aeri miſcetur ſed menti: nec infecit aerem ſed fecitNeqꝫ vero per fauces; quia non eſt manſum vel hauſtū. Nec tactu comperi illudquia palpabile non eſt. Qua igitur introiuit? An forte nec introiuit quidē: qꝛ nonde foris venit? Neqꝫ enim eſt vnū aliquidex his que foris ſunt. Porro nec de intrame venit. qui bonū eſt. ⁊ ſcio quoniā noneſt in me bonū. Aſcendi etiam ſuperiꝰ meum. ⁊ ecce ſupra hoc verbū eminens. Adinferius quoqꝫ meū curioſus exploratordeſcendi ⁊ nihilominꝰ infra inuentuꝫ eſt.Si foras aſpexi. extra omne exterius meum comperi illud: etiā ſi intus: ⁊ ipſum īterius erat. Et cognoui verū quidem eſſequod legerā. quia in ipſo viuimus. mouemur ⁊ ſumus: ſed ille beatus eſt in quo eſtip̄m. qui illi viuit. qui in eo mouet̉ Que Oris igitur cū ita ſint om̄ino inueſtigabileſvie eius. vnde adeſſe norim? Uiuū ⁊ efficax eſt. moxqꝫ vt intus venit. expergefecitdormitantē animā meā. mouit ⁊ molliuit⁊ vulnerauit cor meū. quoniā durū lapideūqꝫ erat ⁊ maleſanū. Cepit quoqꝫ euellere ⁊ deſtruere. edificare ⁊ plantare. rigarearida. tenebroſa illuminare. clauſa reſerare. frigida inflāmare: necnō ⁊ mittere praua in directa ⁊ aſpera in vias planas: itavt benediceret anima mea dn̄o. ⁊ oīa q̄ intra me ſunt nomini ſancto eius. Ita igit̉intrans ad me aliquotiēs verbū ſponſusnullis vnqͣꝫ introitū ſuū indicijs innoteſcere fecit. non voce. non ſpecie. non inceſſu. Nullis deniqꝫ ſuis motibus cōpertūeſt mihi: nullis meis ſenſibus illapſuꝫ penetralibus meiſ: tm̄ ex motu cordis ſicutp̄fatus ſum intellexi p̄ſentiam eius. et exfuga vicioꝝ carnaliūqꝫ cōpreſſiōe affectuum aduerti potentiam virtutis eius. et exdiſcuſſione ſiue redargutōe occultoꝝ meorum admiratꝰ ſum ꝓfunditatē ſapientieeius: ⁊ ex quātulacūqꝫ emēdatiōe moruꝫmeoꝝ expertus ſum bonitatē manſuetudinis eius ⁊ ex renouatione acreformatōne ſpūs mētis mee .i. interioris hoīs meiꝑcepi vtcūqꝫ ſpēm decoris eiꝰ: ⁊ ex ꝯtuitu hoꝝ omniū ſimul expaui ml̓titudinemmagnitudinis eiꝰ. Ueꝝ quia hec oīa vbiabſceſſerit v̓bū (perinde ac ſi olle bulliēti