LXXII

Conuenire videtur ⁊ cōſuetudo eſt quiapoſt cibū potus ſumi d̓ more ſolet. Ergoqui hic manducat. illic bibet: eo tunc ſuauius quo ſecuriꝰ glutit̉: ⁊ ea ip̄a que ſcrupuloſius modo ⁊ quodammodo laborioſius quaſi mandēdo liquat. ¶ Nunc iamintendamus cōſiderare de die illo. et illisvmbris. qui ille. que iſte: ille qua rōe aſpirans. he in qua poteſtate habeant inclinari. Signāter omino dictū eſt. donec aſpiret dies: immo ſingulariter.Solo quippe hoc loco (niſi fallor) diēci aſpirātemcōperies. Aure nempe. nōmꝑa ſpiraredicūtur. Spirat homo. ſirāt animaliacetera. quibꝰ indeſinēter rerocatus aervitam ꝯtinuat. Et quidventus:Spirat ⁊ ſpirituſſanctus.inde ſpirituſQuo pacto ergo dies ſpirās. qui nec ventus. nec ſpiritus. nec animal eſt? Quāqͣꝫnec ſpirans quidē: ſed quod ſignantiꝰ ſonat aſpirans dictus ſit. Nec minus pret̉ſolitū dictum: ⁊ inclinētur vmbre. Deniqꝫ ad exortū huius corporei viſibiliſqꝫ luminis vmbre nō inclinātur ſed adnullantur. Extra ꝓinde corpora querēde he res.Et ſiquidē ſpiritales inuenerimus dieꝫ ⁊ymbras: tūc forſitan ⁊ inclinatio harum⁊ illius aſpiratio facilius elucebit. Qui illum diē de quo ꝓpheta dicit. Melior eſtdies vna in atrijs tuis ſuper milia. corporeum opinat̉: neſcio quid iā non corporeum opinet̉. Eſt ⁊ in mala ſignificatōe dies: cui maledixere ꝓphete. Abſit aūt vt exviſibilibꝰ his quos fecit dominꝰ. Itaqꝫſpiritualis eſt. Iaꝫ vmbrā quis ambigatſpiritualem. qͣ Marie obumbratū eſt cōcipienti: ⁊ itē eam que in propheta ſic memorat̉. ſpūs au faciē noſtra chriſtus dominus. ſub vmbra eiꝰ viuemus inter gentes. Ego tamē vmbraꝝ nomine hoc locomagis arbitror deſignatas cōtrarias poteſtates: que nō modo vmbre vel tenebre.ſed ⁊ principes tenebraꝝ harū ab apoſtolo perhibent̉: ſimulqꝫ inherētes illis ex genere noſtro. filios vtiqꝫ noctis. ⁊ nō lucisneqꝫ diei. He ſiquidē vmbre nō plane cūaſpirauerit dies in nihili reuertent̉. ſicut afacie huiꝰ corporee lucis vmbras corporeas nō diſparere tm̄. ſed ⁊ penitus deperire videmus. Itaqꝫ erūt minime quideꝫextremius nihilo. miſeriꝰ tamen. Erunt:ſed inclinate ⁊ ſubdite. Deniqꝫ inclinabit

ſe (inquit) ⁊ cadet (haud dubiū quin princeps vmbraꝝ) cū dominatus fuerit pauperum. Ergo nō natura delebitur: ſed potentia ſubtrahetur. Nō peribit ſubſtātia:ſed tranſibit hora ⁊ poteſtas tenebrarumTollunt̉ ne videant gloriā dei: nō adnullantur: vt ſemper vr̄ant̉. Quid ni inclinabuntur vmbre. cū deponētur potentes d̓ſede: ponēturqꝫ ſcabellū pedum? Qd̓ vtiqꝫ oportet fieri cito. Nouiſſima hora eſt.Nox preceſſit dies autē appropinquauitAſpirabit dieſ: ⁊ expirabit nox. Nox diabolus eſt. nox angelus ſathane: ⁊ ſi ſe trāſfiguret in angelū lucis. Nox etiā antichriſtus: quē dominꝰ interficiet ſpiritu orꝭ ſui.⁊ deſtruet illuſtratōne aduentus ſui. Nunquid nō dominꝰ dies eſt? Dies plane illuſtrās ⁊ ſpirans: qui ſpiritu oris ſui fugatvmbras ⁊ deſtruit laruas illuſtratōne aduentus ſui. Aut ſi magis placet ſimpliciter verbū inclinationis acciꝑe. nihilqꝫ aliud inclinari qͣꝫ adnihilari eſſe putandumneqꝫ huic deſimus ſenſui: dicimꝰ vmbraſfiguras ⁊ enigmata ſcripturarum. nec nō⁊ ſophiſticas locutōnes. cauillationeſqꝫverboꝝ ⁊ implicita argumentorū que omnia veritatꝭ interim lumē obumbrāt. Exparte enī cognoſcimuſ: ⁊ ex parte prophetamus. Uerū aſpirante die inclinabūturvmbre. quia occupāte om̄ia luminis plenitudine nulla pars ſupereſſe poterit tenebrarum. Deniqꝫ cū venerit quod ꝑfectuꝫeſt: tūc euacuabit̉ quod ex parte ē. Hactenus de his ſufficere poterat̉ ſi ſpirans dies illa ⁊ nō aſpirans dicta fuiſſet. Nūc vero pro tantillo licet additamento adhucaliquid addendū exiſtimo. nimirū pro īueſtiganda huiꝰ diuerſitatis ratiōe. Egoenim vt verū fatear iam olim mihi ꝑſuaſi:in ſacri precioſiqꝫ eloquij textu ne modicam vacare particulā. Solemus autemhac voce vti cū vehemēter aliquid deſideramus: vt (verbi gratia) cum dicimus. ille ad illū honorē vel illam dignitatē aſpirat. Deſignat̉ itaqꝫ ꝑ hoc verbuꝫ mira affutura affluentia. vehementiaqꝫ ſpūs dieillo. cum nō ſolū corda. ſed ⁊ corpora. ſuoquidē in genere ſpiritalia erūt: ⁊ qui digniinueniētur. inebriabūtur ab vbertate domus domini: ⁊ torrēte voluptatis illiꝰ potabuntur. ¶ Uel aliter. Iam ſanctis angelis dies ſanctificatus illuxit: ſpirans illisq 2