SSermo

¶ Sermo. lxxij.Ilectus meusmihi. ⁊ ego illi: qui paſcitur īterlilia: donec aſpiret dies ⁊ inclinētur vmbre. Nouiſſima tm̄ capituli huiuſtractanda ꝑs eſt ⁊ dubito in ip̄o ingreſſucui nā potiſſimū eā iungam duaꝝ precedētiū. Nā poſſuꝫ indifferēter vtriqꝫ. Siue enim dicas. dilectus meꝰ mihi. ⁊ ego illi. donec aſpiret dies. ⁊ inclinētur vmbre.interpoſito tn̄ qui paſcit̉ inter lilia: ſiue ꝓlittere ſerie. qui paſcit̉ īter lilia: donec aſpiret dies. ⁊ inclinent̉ vmbre: nō incōueniēter vtrouis aſſignas. Hoc ſane refert ꝙdonec ſi primo iunxeris. incluſiuū oportet ītelligas: ſi medio excluſiuū ſentias neceſſe eſt. Eſto nempe ꝙ dedignat̉ ſpōſus paſci iam inter lilia vbi aſpirauerit dies. nūquid ſimiliter ceſſabit etiā ſponſe intēdereaut ipſa illi? Abſit: In eternū ꝑſeuerabūtſibi: niſi ꝙ tūc felicius cū vehementiꝰ: tūcvehemētius cū expeditius. Sit ergo tale hoc donec: quale eſt illud apud Matheum. vbi narrat̉ nō cognouiſſe Mariā loſeph. donec peperit filiū ſuū pͥmogenitū.Non eī pꝰ cognouit. Uel certe quale eſt illud in pſalmo. oculi noſtri ad dn̄m deumnoſtrū: donec miſereat̉ noſtri. Non enimauertētur cū ceperit miſereri. Ul̓ qͣle itemillud dn̄i ad apoſtolos; Ecce ego vobiſcūſum vſqꝫ ad ꝯſummationē ſeculi. Nō enīpoſt nō erit cum illis. Uerū hoc ita: ſi donec referas ad dilectus meus mihi et egoilli. Si autē ad qui paſcit̉ inter lilia reſpicere malis. erit alio ſenſu accipiēdū. Porro operoſiꝰ oſtendet̉. quomodo tunc dilectus paſci deſinat cum aſpirauerit dies.Etenim ſi dies reſurrectōnis is eſt. quidni multo magis paſci ibi inter lilia iuuet.vbi hoꝝ maior admodū copia erit? Et ꝓoptanda quidē littere cōſequentia hec dicta ſint. Nūc iam aduerte mecū. toto licetlilijs fulgentibꝰ regno ſponſoqꝫ medio exiſtente ⁊ delitiāte. nō tamen eſſe ꝙ dicat̉ etpaſci. iuxta id quidē quod ante conſueuerat. Ubi nāqꝫ iam peccatores quos ſibi īcorporet chriſtꝰ manſos morſoſqꝫ quaſi qͥbuſdā dentibꝰ diſcipline auſterioris: afflictione ſcꝫ carnis ⁊ cordis contritōe? Sꝫneqꝫ cibum ſibi iā exiget verbuꝫ ſponſusex aliquibꝰ factis ſeu operibꝰ obedientie.

vbi omne negociū ociū: ſoloqꝫ in intuitu⁊ affectu res erit. Et quidē cibus eius vtfaciat voluntatē filius vnigenitus patrisſui: ſed hic. nō ibi. Quid enī faciat? factaꝫ⁊ perfectā tūc eſſe conſtat. Deniqꝫ probare iam tūc eſt omnibꝰ ſanctis que ſit volūtas dei bona ⁊ beneplacēs ⁊ perfecta. Etcerte poſt perfectuꝫ. faciendū ſuꝑeſt nihil.Frui de cetero reſtat. non fieri: experiri. nōoperari: ea viuere. nō exerceri in ea. Nōneipſa eſt quā inſtantiſſima. prece docti quidem a domino. ſicut in celo ita ⁊ in terra ꝑfici poſtulamꝰ: quo eius iam delectet fructus. actus nō fatiget. Non erit itaqꝫ ſpōſo verbo operis cibꝰ. quia ceſſet neceſſe eſtom̄e opus vbi pleniꝰ ab vniuerſis percipitur ſapiētia. Nā qui minorātur actu. ꝑcipiunt eā ¶ Sed videamus nūc ſi quoddicimus ſtare poſſit. ⁊ ẜm illā ſentētiam qͣpaſci inter lilia (candidatu virtutuꝫ oblectari) quidā interp̄tantur. Nā ⁊ nos ip̄aꝫinter ceteras nō preteriuimꝰ. Dicemꝰ neaut nō fore: aut ſponſo minime ſaꝑe tuncvirtutes? Et quidē ſentire alterutrū demētie:? Sed vide ne forte alias illis delectet̉:nam ꝯſtat delectari: ſed forſitan potu magis qͣꝫ paſtu. Sane in temꝑe ⁊ corꝑe iſtonulla noſtra virtus ita ad puruꝫ defecataerit. nulla ita ſuauis ⁊ mera: vt ſponſo abilis ſit ad potandū. Sed qui vult omneshomines ſaluos fieri. diſſimulat multa: etquā non poteſt potandi interim facilitate glutire: curat ex ea vel quippiā elicere ſapidum. quaſi arte quadā ⁊ quodā laboremandendi. Erit cū erit virtus colabilis.nec p̄metur dente: nec fatigabit̉ a mādente? Uel potius non fatigabit mandētem.que bibentē abſqꝫ opera delectabit. tanqͣꝫvtiqꝫ potus nō eſca. Deniqꝫ habes ſpondentē in euangelio. quia non bibā de hocgenimine vitis (inquit) donec bibaꝫ illudnouū vobiſcū in regno patris mei. Et decibo nulla mentio eſt. Sed apud ꝓphetāquoqꝫ legitur. tanqͣꝫ potens crapulatus avino. De cibo aūt nihil ibi penitus inuenitur. Sponſa ergo conſcia myſterij huius. cū dilectū paſci inter lilia comperiſſꝫac perhibuiſſet: cōſtituit terminū quo adid dignaretur: immo cōſtitutū agnouit ⁊perhibuit dicens. donec aſpiret dies. ⁊ inclinētur vmbre. Sciebat enī virtutibuseum poſtea potandū potius qͣꝫ paſcēdū.