LXXI

eſt eccleſia: ꝓ quibꝰ ſibi incorporandis ſeipſum fecit peccatū. qui peccatū nō fecit.vt deſtrueret̉ corpus peccati. cui aliquando cōplantati fuere peccantes: eſſentqꝫ iuſticia in ipſo iuſtificati gratis. Tertiū addo qui occurrit ⁊ ſatis fore reor nō modoꝓ loci explanatiōe: ſed ⁊ ꝓ fine ſermonis.Sermo dei veritas eſt ⁊ ip̄e ſpōſus. Noſcis hoc. audite cetera. Is cuꝫ audit̉ ⁊ minime obedit̉ illi. vacuus interim ⁊ ieiunꝰquodāmodo remanet: om̄ino triſtis ⁊ q̄rulus ꝙ ꝓlatus in vacuū ſit. Si aūt obeditū fuerit. nōne tibi verbū videbit̉ in qͣndam excreuiſſe corpulentiā: quia v̓bo opꝰacceſſit. vtpote refectū quibuſdā fructibꝰobedientie. iuſticie frugibꝰ. Inde eſt qd̓ īApocalipſi loquit̉. Ecce ſto ad oſtium etpulſo. ſi quis audierit vocē meam: ⁊ apenuerit mihi ianuā: introibo ad illū ⁊ cenabo cum eo: ⁊ ipſe mecū. Uidet̉ approbarihic ſenſus ⁊ apud ꝓphetā ſentētia domini. vbi dicit ꝙ verbū ſuū nō reuertetur adeū vacuū: ſꝫ ꝓſperabit̉ ⁊ faciet ad que miſit illud. Non reuertet̉ (inquit) ad me vacuum vel ieiunū: ſꝫ quaſi ꝓſpere in omnibus agens: ſaturabit̉ bonis actibꝰ eorumqui in dilectione acquieſcent illi. Deniqꝫvſu loquēdi ſermo impletꝰ tūc dicit̉. cumfuerit mācipatus effectui: ꝙ videlicet taꝫdiu inanis ⁊ macer ac quodammodo famelicus ſit donec oꝑe compleat̉. Sꝫ auMdi ip̄m quo ſe dicat cibo ali. Meus (inqͥtcibꝰ eſt vt faciā volūtatē patris mei. Uerbum verbi eſt aperte indicātis eſſe ſuū cibum factū bonū: ſi tamē inuenerit illud īter lilia. hoc eſt. inter virtutes. Alioquin ſiextra repererit. ⁊ ſi bonus (quod in ſe eſt).videt̉ cibus: nō tanget illū is qui paſcit̉ īter lilia. Uerbi cauſa: Nō recipit elemoſynā de manu raptoris ſeu feneratoris: ſednec d̓ hypocrite quidē. qui cū facit elemoſynam. facit tuba cani ante ſe vt glorificetur ab hominibꝰ. Sꝫ nec illius orōeꝫ aliquo modo exaudiet qui amat orare ī angulis platearū vt ab hominibꝰ videatur.Nempe oratō peccatoris execrabilis erit.fruſtra quoqꝫ offert munus ſuū ad altare:qui cōſcius eſt ſibi ꝙ frater ſuꝰ habet aliquid aduerſum ſe. Deniqꝫ nō reſpexit adCayn munera eo ꝙ nō recte ambularꝫ cūfratre ſuo. Teſte ſancto ꝓpheta etiam abominabat̉ ſabbata ⁊ neomenias ⁊ ſacrifi

cia iudeoꝝ: ita vt manifeſte ꝓteſtaret̉ odiſſe ea animā ſuaꝫ: ⁊ dicebat. Cū veniretisante conſpectū meū: qͥs queſiuit ea de manibus veſtris? Credo non redolebāt liliamanus ille: ⁊ ꝓpterea reſpuebat munꝰ exillis qui paſci inter lilia conſueuit: ⁊ nō inter ſpinaſ. Quid ni ſpinoſas habebāt manus. quibꝰ aiebat? Manus veſtre ſanguine plene ſunt? Et manus Eſau piloſe erātſpinoſis ſimiles: ideoqꝫ non ſunt admiſſevt miniſtrarēt ſancto. Uereor ne int̓ nosaliqui ſint quoꝝ nō acceptet munera ſpōſus: eo ꝙ non redoleāt lilia. Etenī ſi ī dieieiunij mei inueniat̉ voluntas mea: nō tale ieiuniū elegit ſponſus: nec ſapit illi ieiunium meū qd̓ non liliū obedientie. ſed vicium ꝓprie volūtatis ſapit. Ego autē nōſolū de ieiunio. ſed de ſilentio. de vigilijs.de oratione. de lectōe. de oꝑe manuū. poſtremo de om̄i obſeruatiōe monachi. vbiinuenit̉ volūtas ſua in ea. ⁊ non obedientia magiſtri ſui. idipſum ſentio. Minimeꝓrſus obſeruātias illas ⁊ ſi bonas in ſetamen inter lilia. id eſt. inter virtutes cenſuerim deputandas: ſed audiet a ꝓpheta quieiuſmodi eſt. Nunqͥd tale eſt obſequiumqd̓ elegi dicit dn̄s? Et addet. In die bonoꝝ tuoꝝ inueniunt̉ volūtates tue. Grande malū ꝓpria voluntas qua fit vt bonatua. tibi bona nō ſint. Oportꝫ proinde extra lilia fiāt qui huiuſmodi ſunt: qꝛ nihilom̄ino qd̓ ꝓpria inquinatū ſit voluntateguſtabit is qui paſcit̉ inter lilia. Sapientia eſt vbiqꝫ attingēs ꝓpter mundiciā ſuam: ⁊ nil inquinatū in eā incurrit. Ita ergo inter lilia paſciamat ſponſus: ⁊ apudmūda ⁊ nitida corda. Sed quouſqꝫ? Donec aſpiret dies ⁊ inclinent̉ vmbre. Umbroſus locus eſt ⁊ cōdenſus. nō intremuſſiluā hanc ꝓfundi ſacramēti niſi clare luce diei. Iā enī diſputāte me. longiꝰ iuclinata ē dieſ: dū inuiti abſtrahimur ab hislilijs. Nec ſum veritꝰ ꝓlixitatē: cui faſtidium om̄e detraheret odor floꝝ. Modicuꝫquid reſtare videt̉ de p̄ſenti capitulo. Atiſtud modicū reconditū nimis ſicut et cetera vniuerſa carminis huiꝰ. Sed qui reuelat myſteria aderit. vt cōfido. cum pulſare ceperimꝰ: ⁊ nō claudet ora loquentiūſe: cui familiare magis eſt reſerare clauſa.ſponſus eccl̓ie dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄s qͥ eſt ſuper omnia deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula Amen.