Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

iſta inſtātis eſt tꝑis. Uidetis iſtos nouicios? Nuꝑ venerūt. nuꝑ ꝯuerſi ſunt: nonpoſſumꝰ de ip̄is dicere: qꝛ vinea nr̄a florūit. Floret enī. Interim qd̓ in eis apparere videtis flos eſt. fructuū tꝑs nōduꝫ aduenit. Flos nouella ꝯuerſatio ē. flos formula recēs vite emēdatioris eſt. Induerūt ſibi faciē diſciplinatā ⁊ bonā: totiꝰ corporis cōpoſitōem. Placēt fateor q̄ ī facieſunt: negligētior vtiqꝫ is qͥ foris apparetcorpoꝝ cultꝰ ⁊ veſtiū: ſermo rarior. vultꝰhilarior. aſpectꝰ verecūdior. inceſſus maturior. Ueꝝ qꝛ hͨ nouit̓ ceꝑe: ip̄a ſui nouitate flores cēſenda ſunt ⁊ ſpes fructuū. magis qͣꝫ fructꝰ. Uobis filioli nō timemꝰ afraude vulpiū: q̄ fructibꝰ magis qͣꝫ floribꝰinuidere noſcunt̉. Ueſtꝝ aliude ꝑiculū ē.Uſtionē certe metuo floribꝰ: nō ſubreptionē: ſꝫ vſtionē a frigore. Aqͥlo mihi ſuſpectus eſt ⁊ frigora matutina q̄ in tempeſtiuos flores ſolēt ꝑdere: fructꝰ p̄riꝑe. Itaqꝫab aqͥlone pandit̉ veſtꝝ malū. A facie frigoris eiꝰ qͥs ſuſtinebit. Hoc frigꝰ ſi ſemelaīam (ale quid ē (vt aſſolet incuria. ſpū dormitante ꝑuaſerit. ac nemine deinde (quodabſit) inhibēte ad interiora eiꝰ ꝑuenerit: d̓ſcenderit in viſcera cordis ⁊ ſinū mētꝭ: cōcuſſerit affectōes. occupauerit ꝯſilij ſemitaſ: ꝑturbauerit iudicij lumē. libertatē addixerit ſpūs: mox vt in corꝑe ſolet euenire febricitātibꝰ. ſubit quidā aī rigor. et vigor lenteſcit: languor fingit̉ viriū. horrorauſteritatis intēdit̉: timor ſollicitat pauꝑtatis. ꝯtrahit̉ animꝰ. ſubtrahit̉ gr̄a. ꝓtrahitur longitudo vite: ſopit̉ rō. ſpūs extinguit̉. deferueſcit nouiciꝰ feruor: īgraueſcittorpor faſtidioſus: refrigeſcit fraterna caritas. blandit̉ voluptas: fallit ſecuritas. reuocat ꝯſuetudo. Quid plura? Diſſimulatur lex. abdicat̉ ius. fas ꝓſcribit̉: derelinqͥtur timor dn̄i. Dant̉ poſtremo impudentie manꝰ: p̄ſumit̉ ille temerariꝰ. ille pudendus. ille turpiſſimꝰ. plenꝰ ille ignominia⁊ ꝯfuſione ſaltꝰ de excelſo ī abyſſum. d̓ pauimēto in ſterqͥliniū. de ſolio in cloacā: decelo in ſcenū. d̓ clauſtro ī ſeculū: de ꝑadiſoin infernū. Principiū ⁊ originē hꝰ peſtis⁊ vel qua arte vitet̉ vel qͣ ſuꝑet̉ virtute: nōeſt huiꝰ tꝑis d̓mōſtrare. Alias erit hͦ: nūccepta ꝓſequamur. Ad ꝓuectiores ⁊ firmiores ſermo eſt retorquēdꝰ ad vineā q̄ iamfloruit: cui qͥdē ⁊ ſi nō eſt qd̓ floribꝰ formi

det a frigore: ſꝫ nō fructꝰ ſecuri ſūt a vulpibus. Dicendū aꝑtiꝰ qͥd ſint ſpūaliter hevulpes: cur puſille dicant̉: cur iubeāt̉ potiſſimū capi. ⁊ nō abigi vl̓ occidi: etiā introducēda diuerſa genera haꝝ beſtiaꝝ admaiorē audientiū noticiā ⁊ cautelā: nō ſane ẜmone iſto. vt faſtidio cōſulamꝰ. ⁊ nr̄edeuotōis alacritas ꝑpetuet̉ in gr̄a ⁊ ꝯfeſſione gl̓ie magni eccl̓ie ſpōſi dn̄i noſtri ieſu xp̄i? qui eſt ſuꝑ om̄ia deus benedictꝰ inſecula Amen.Sermo. lxiiij.Oſum promiſſioni veſtre. Capite nob̓ vulpesparuulas q̄ demoliunt̉ vineas.na vinea noſtra floruit. Uulpes tēptatiōnes ſunt. Neceſſe eſt vt veniāt tēptatōes.Quis enī coronabit̉ niſi qͥ legitime certauerit? Aut quō certabūt̉ ſi deſit qui impugnet? Tu gͦ accedēs ad ſeruitutē dei ſta ītimore: ⁊ p̄para aīam tuā ad temptatōem:certꝰ om̄es qͥ pie volūt viuere in xp̄o ꝑſecutionē paſſuroſ. Porro tēptatōes diuerſe ſunt ꝓ tēpoꝝ diuerſitate. Et initijs quidem nr̄is tāqͣꝫ nouellaꝝ teneris floribusplātationū in euidēti vis algoris incūbit.cuiꝰ meminimꝰ in ẜmone altero: ⁊ incipiētes ab hac peſte cautos reddidimꝰ. Iamꝟo ꝓficientiū ſanctioribꝰ ſtudijs mīme qͥdem ſeſe opponere ꝯtrarie v̓tutes aꝑte audent: ſꝫ ſolēt ex occulto inſidiari qͣſi q̄damfraudulēte vulpecule: ſpecie qͥdeꝫ v̓tutes.re āt vicia. Quātoſ (vbi gr̄a) īgreſſos viaſvite. ꝓgreſſos ad meliora. ſuꝑ ſemitas iuſticie bn̄ ſecureqꝫ ꝓficiſcētes ⁊ ꝓficientes.fraude ꝓbpudor vulpiū haꝝ turpiter ſuꝑplātatos exꝑtꝰ ſuꝫ. ⁊ ſero in ſe v̓tutū ſuffocatos plāgere fructꝰ Uidiego hoīeꝫ currētem bn̄: ⁊ ecce cogitatio. Ꝙd ni vulpecl̓afuit? Quātis (inqͥt) bonū qͦ ſolꝰ fruor: ſi eſſem ī patria poſſem vtiqꝫ imꝑtiri fratribꝰ⁊ cognatꝭ: notis ⁊ amicꝭ. Amāt me: ⁊ facile acqͥeſcerēt ſuadēti. Ut quid ꝑditio hec?Uado illuc ⁊ ſaluo multos ex ill̓ ⁊ me pariter. Nec verēdū in loci mutatiōe. Etenīdū bn̄ faciā qͥd intereſt vbi: niſi ꝙ illic ꝓculdubio ſatiꝰ vbi fructuoſiꝰ degā? Quidplura? It ⁊ perit miſer: nō tā exul ad patriam qͣꝫ canis reuerſus ad vomitū. Et ſe ꝑdidit infelix ⁊ ſuoꝝ acqͥſiuit neminē. Envna vulpecula iſta. videlicet fruſtratoria