LXIII

vita ⁊ vinea. Et ſi fuit. iā nō eſt: redacta īſolitudinē. Ubi vitis v̓tutis? Ubi botiboni oꝑis? Ubi vinū leticie ſpūaliſ? Peragrū hoīs pigri trāſiui (inqͥt) ⁊ ꝑ vineā viri ſtulti: ⁊ ecce totū repleuerāt vrtice: ⁊ operuerāt ſuꝑficiē eiꝰ ſpine ⁊ maceria lapidūdeſtructa erat. Audis ſapientē irridentemſtultū ꝙ bona nature ⁊ bona gr̄e. q̄ forte ꝑlauacrū regeneratiōis acceꝑat. tanqͣꝫ illaꝫquā plātauit deꝰ ⁊ nō homo pͥmā ſuā vineam in nō vineā negligēdo redegit. Deniqꝫ nō poteſt vinea eſſe. vbi vita non eſt.Nā ſtultꝰ ꝙ viuit̓ mortē potiꝰ qͣꝫ vitā eſſecenſuerim. Quō vita cū ſterilitate? Arborarida ⁊ in ſterilitatē verſa nōne mortua iudicat̉? Et ſarmēta mortua ſunt. Et occidit (inqͥt) in grandīe vineas eoꝝ: mōſtrāsvita pͥuatas q̄ ſterilitate dānate ſūt. Sicſtultꝰ eo ipſo ꝙ inutiliter viuit: viuēs mortuus eſt. Soli itaqꝫ ꝯuenit ſapiēti habere vel potiꝰ eſſe vineā. Qui vitā habet: eſtlignū fructifeꝝ in domo dei: ac ꝑ hͦ lignūviuēs. Siquidē ⁊ ip̄a ſapiētia q̄ ſapiensdicit̉ ⁊ eſt: lignū vite eſt apprehēdētibꝰ eā.Quid ni viuat app̄henſor eiꝰ? Uiuit: ſedex fide. Iuſtꝰ nēpe eſt ſapiēs. ⁊ iuſtus ex fide viuit. Et ſi aīa iuſti ſedes eſt ſapīe. ſicuteſt: ꝓfecto is ſapiēs qͥ iuſtus. Is gͦ ſiue iuſtū nomines ſiue ſapientē: nūqͣꝫ abſqꝫ vita viuet: qꝛ nunqͣꝫ nō viuet. Hoc quippeeſt illi vinea qd̓ vita. Et bona vinea iuſtiimmo bona vinea iuſtꝰ: cui v̓tus vitꝭ. cuiactio palmes: cui vinū teſtimoniū ꝯſcientie. cui lingua torcular exp̄ſſionis. Deniqꝫ gl̓ia nr̄a hec eſt (inqͥt) teſtimoniū ꝯſciētie nr̄e. Uides apd̓ ſapientē vacare nihil?Sermo. cogitatio. ꝯuerſatio. ⁊ ſi qͥd alid̓eſt ex eo qͥd ni totū dei agricultura. d̓i edificatio eſt. ⁊ vinea dn̄i ſabaoth? Quid deniqꝫ illi de ſe ꝑire poſſit: qn̄ ⁊ foliū eiꝰ nonF defluet. Ceteꝝ tali vinee nūqͣꝫ infeſtatōesnunqͣꝫ inſidie deerunt. Nempe vbi multeopes: multi ſunt ⁊ qͥ comedūt eas. Sapiens erit ſollicitꝰ ſeruare vineā ſuā non minus qͣꝫ excolere: nec ſinet eā vorari a vulpibus. Peſſima vulpis occultꝰ detractor: ſꝫnō minꝰ nequā adulator blādꝰ. Cauebitſapiēs ab his. Dabit operā ſane. qd̓ ī ip̄oeſt. caꝑe illos qͥ talia agūt̉. ſꝫ caꝑe bn̄ficijsatqꝫ obſequijs monitiſqꝫ ſalutaribꝰ: ⁊ oratiōibꝰ ꝓ his ad deū. Nō ceſſabit iſtiuſmodi carbones ignis ꝯgerere ſuꝑ caput ma-

ledici. ⁊ itē ſuꝑ adulatoris: quouſqꝫ ſi fieri poteſt. ⁊ illi inuidiā. ⁊ iſti ſimulatōēꝫ decorde tollatꝭ faciēs mandatū ſpōſi dicētisCapite nobis vulpes ꝑuulas: q̄ demoliunt̉ vineas. An nō tibi captꝰ ille videtur.qui ſuffuſus ora rubore. qͥppe ꝓpriū erubeſcens iudiciū: ip̄e ſue ꝯfuſionis ⁊ penitudinis teſtis eſt. ſiue ꝙ oderit hoīeꝫ amore digniſſimū. ſiue ꝙ dilexerit tm̄ verbo ⁊lingua eū a qͦ ſe diligi oꝑe ⁊ veritate vel ſero exꝑtus eſt. Captꝰ plane ⁊ captus dn̄oẜm ꝙ nominatim ip̄e exp̄ſſit: capite (inqͥens) nobis. Utinā ego om̄es aduerſanteſmihi ſine cā ita capere poſſim: vt xp̄o eosvel reſtituā vel acquira. Sic ſic. ꝯfundātur ⁊ reueeant̉ qui querūt aīam meā: auertant̉ retrorſum ⁊ erubeſcāt qui volūt mihi mala: quatinꝰ inueniar ⁊ ip̄e obediensſpōſo. nō in capiēdo vulpes. ſꝫ ⁊ in capiēdo ip̄i. Sed reflectat̉ ſermo ad ſui pͥncipium: vt ſuo ordine ſeries explanatōis ꝓcedat. ¶ Capite nobis vulpes paruulas: q̄demoliunt̉ vineas. Locus moralis eſt: ⁊iuxta moꝝ diſciplinā nos iā oſtendimusſpūales has vineas nō niſi ſpūales viroſeſſe: quoꝝ cū om̄ia īteriora culta ſint: omniaqꝫ germinātia. oīa fructificātia ⁊ parturiētia ſpm̄ ſalutis? quō de regno dei. ſicde his vineis eque dn̄i ſabaoth pn̄t dicere. qm̄ intra nos ſunt. Deniqꝫ in euāgeliolegit̉ dari gentibꝰ regnū faciētibꝰ fructuseius. Hi ſunt qͦs Paulꝰ enumerat dicēs.Fructꝰ aūt ſpūs eſt charitas. gaudium.pax. patiētia. lōganimitas. bonitas. benignitas. māſuetudo. fides. modeſtia. cōtinentia. caſtitas. Fructꝰ iſti ꝓfectꝰ noſtri.Hi accepti ſpōſo: qꝛ ip̄i cura eſt de nobisNum de virgultis cura eſt deoz hoīes nōarbores amat homo deꝰ: ⁊ noſtros profectus ſuos fructꝰ deputat. Tempꝰ hoꝝ diligēter obſeruat: arridet apparētibꝰ: ⁊ ſollicitus ſatagit ne pereāt nobis cū apparuerint Immo ꝟo ne pereūt ſibi ſe reputat tāqͣꝫ nos. Ideoqꝫ ꝓuidens capi ſibi iubet īſidiātes vulpeculas: ne nouellos fructusip̄e p̄ripiant. Capite (inqͥt) nobis vulpesparuulas: que demoliunt̉ vineas. Et qͣſiquis dicat. p̄propere times. nondū venitfructuū tempꝰ: nō eſt ita. inquit: nā vineanoſtra floruit. Poſt flores nō eſt fructuuꝫmora: adhuc illis cadentibꝰ. iſti erumpūtilico: ilico incipiunt apparere. Parabola 4