Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

tāta incōtinentia turpis eſt. Pudet ad negocium honeſtatꝭ. rōnem nō poſſe in homine qd̓ natura poſſit in volucre. Cernere enī eſt turturē tꝑe ſue viduitatis: ſancteviduitatis opꝰ ſtrēnue atqꝫ infatigabilit̓inſequētem. Uideas vbiqꝫ ſingularē. vbiqꝫ gementē audias. nec vnqͣꝫ in viridi ramo reſidentē ꝓſpicies: vt tu ab eo diſcas.voluptatū virētia velut virulenta vitare.Adde ꝙ in iugis montiū ⁊ in ſummitatibus arboꝝ frequētior illi ꝯuerſatio eſt: vtqd̓ vel maxime ꝓpoſituꝫ pudicicie decet.doceat nos terrena deſpicere: ⁊ amare celeſtia. Ex quibꝰ colligit̉ ꝙ vox ſit turturisetiā p̄dicatio caſtitatꝭ. Neqꝫ eī a pͥncipiovox iſta in terris audita fuit: ſed magꝭ illaCreſcite ⁊ multiplicamī: ⁊ replete terramIncaſſum ꝓfecto vox illa pudicicie ſonuiſſet. necdū ꝓpalata reſurgentiū patria: inqua lōge feliciꝰ hoīes neqꝫ nubēt neqꝫ nubent̉. ſꝫ ſunt ſic̄ angeli dei in celis. Tu nevoci illi tꝑs fuiſſe tūc dicas cū maledictoom̄is ſubiacebat ſteril̓ in iſrl̓. cū patriarche ip̄i plures ſimul haberēt vxores: cumfrater frīs abſqꝫ liberis defuncti ſemen ſuſcitare ex lege cōpellebat̉. At vbi inſonuitex ore celeſtꝭ turturꝭ cōmēdatio illa ſpādonum qͥ ſe caſtrauerunt ꝓpter regnū dei. ⁊itē alteriꝰ cuiuſdā caſtiſſime turturis cōſilium de v̓ginibꝰ vbiqꝫ inualuit: tūc pͥmuꝫdici veraciter potuit. qꝛ vox turturꝭ audita eſt in terra nr̄a. Ergo ſi in terra noſtra ⁊flores apparuerūt. ⁊ vox turturis auditaeſt: ꝓfecto ⁊ viſu veritas cōperta eſt ⁊ auditu. Uox qͥppe audit̉: flos cernit̉. Flosmiraculuꝫ eſt. vt noſtra ſuperior interp̄tatio habꝫ. qd̓ voci accedēs fructū parturitfidei. Et ſi fides ex auditu: ſꝫ ex viſu cōfirmatio eſt. Sonuit vox. ſplenduit flos. etveritas de terra orta eſt. ꝑ fideliū ꝯfeſſiōꝫverbo ſignoqꝫ parit̓ ꝯcurrētibꝰ in teſtimoniū fidei Teſtimonia iſta credibilia factaſunt nimiſ: dū flos voci: auri oculꝰ atteſtatur. Audita viſa ꝯfirmāt: vbi duoꝝ teſtimoniū (auris loquor ⁊ oculi) ratū ſit. Propterea dn̄s aiebat. Itē renūciate Iohāni(eius nēpe diſcipul̓ loquebat̉) q̄ audiſtis⁊ vidiſtis. Nec breuiꝰ illis nec planiꝰ intimari fidei valuit certitudo. Eadē ſane inbreui etiā vniuerſe terre ꝑſuaſio facta eſt ⁊eodē argumēti cōpendio. Que audiſtꝭ (inquit) ⁊ vidiſtis. O verbū abbreuiatū: atta

men viuū ⁊ efficax. Haud dubiꝰ profectoaſſero qd̓ auribꝰ oculiſqꝫ ꝑcepi. Intonattuba ſalutarꝭ: choruſcāt miracula. ⁊ minidus credit. Cito ꝑſuadet̉ qd̓ dicit̉: dū qd̓ſtupet̉ on̄dit̉. Habes aūt. qꝛ ꝓfecti. apoſtoli p̄dicauerūt vbiqꝫ dn̄o cooperāte: etſermonē ꝯfirmāte ſequentibꝰ ſignis. Habes in mōte ſtupēda claritate trāſfiguratum: ⁊ nihilominꝰ ſuꝑna teſtificatū voce.Habes in iordane ſil̓r ⁊ colūbā deſignātem: ⁊ vocē teſtificātē. Itaqꝫ hec duo vbiqꝫ pariter vox ⁊ ſignū. ad introducēdamfidē ex diuina largītate ꝯcurrūt. vt latꝰ adaīam ꝑ vtraſqꝫ feneſtras ingreſſuſ pateatveritati. Sequit̉. Ficus ꝓtulit groſſos Eſuos. Nō comedamꝰ ex eis: nec enim eſuiabiles ſunt ob immaturitatē ſui. Bonaꝝficuū habēt ſpēm: ſꝫ ſimilitudinē nō ſaporem: forte hypocritas deſignātes. Nō abijciamꝰ tn̄: alias forſitan his opꝰ habebimus. Alioqͥn ſatis ꝑ ſeipſos leuit̓ ⁊ an̄ tēpus cadēt ſic̄ fenū tectoꝝ qd̓ pͥus qͣꝫ euellatur exaruit. qd̓ ego de hypocritis dictūreor. Nō ſine cauſa tn̄ in carmine nuptiali eoꝝ mētio facta eſt. Erūt ſine dubio ⁊ ſinō eſui. vſui qͣlicūqꝫ. Multa in nuptijs p̄ter dapes neceſſarie ꝓcurant̉. Ego veroiſtud adeo mīme p̄tereunduꝫ exiſtimo: vtqͥcqͥd illud eſt. int̓ anguſtias extremitatūſermonis hꝰ diſcutere nolim: ſꝫ differo indiē alterū ⁊ horā liberiorē. An ꝟo neceſſarie nobis. tūc exꝑiri licebit: tm̄ mihi oportunitatē facultatēqꝫ obtineāt vota veſtraad ꝓferendū qd̓ ſentio: in veſtrā ip̄oꝝ edificationē. in laudē ⁊ gl̓iam ſpōſi eccl̓ie Ieſu xp̄i dn̄i nr̄i. qͥ eſt ſuꝑ om̄ia deꝰ bn̄dictꝰ.in ſecula Amen.Sermo. lx.EIcus protulit.groſſos ſuos. Ex ſuꝑioribꝰ pēet pn̄s locꝰ, dixerat enī tꝑs putatōis veniſſe tā ex floribꝰ qͥ iā apparebātqͣꝫ ex audita turturꝭ voce hͦ aſſerēs. Idipſum adhuc ex groſſoꝝ ꝓductōe affirmat:qꝛ nō ſolū ex floribꝰ ⁊ voce turturꝭ exꝑimētū capit̉ tꝑis: capit̉ ⁊ ex ficu. Nū enī noneſt aer indulgētior tūc cū ficus groſſos ſuos ꝓtulerit. Ficus flores nō hꝫ. ſꝫ ꝓ floribus groſſos mittit: tēꝑe qͦ cetere arboresflorēt. Et quō flores apparēt ⁊ trāſeūt: adnihil vtiles niſi ꝙ ſecuturi fructꝰ quidam