LIX

tue vocē v̓tutis: ſi qd̓ ſuades. pͥus tibi illud cognoſceris ꝑſuaſiſſe. Ualidior oꝑisqͣꝫ oris vox. Fac vt loq̄ris: ⁊ nō ſoluꝫ mefaciliꝰ emēdas: ſꝫ te qͦꝫ nō leui liberas probro. Nō iā ꝑtinebit ad te. ſi qͥs dicat. Alligant onera grauia ⁊ īportabilia. ⁊ īponūtea in humeros hoīm: digito aūt ſuo nolunt ea mouere. Sed neqꝫ illud verearis.oportet. Tu qͥ alios doces: teip̄m nō doces. Uox turturꝭ audita eſt ī terra noſtra.Donec hoīes ꝓ dei cultu mercedeꝫ tm̄ interra. ⁊ tm̄ terrā acceperūt (illā vtiqꝫ lacte⁊ melle manantē) mīme ſe cognouerūt peregrinos ſuꝑ terrā: nec more turturꝭ ingeinuerūt veluti patrie reminiſcētes; magisaūt ꝓ patria exilio abutēs. dederūt ſe comedere pinguia. ⁊ bibere mulſum. Ita tādiu nō eſt vox turturisita in terra noſtra. Ubi gͦ regni celorū ꝓmiſſio facta eſt:tūc ītellexerūt hoīes ſe nō habere hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inqͥrere tota auiditate ceperūt. ⁊ tūc pͥmū manifeſte ſonuit īterra vox turturis. Nā dū ſancta q̄qꝫ iamaīa xp̄i p̄ſentiā ſuſpiraret: regni dilatōemmoleſte ferret̉. deſideratā patriā gemitibꝰ⁊ ſuſpirijs a lōge ſalutaret. nōne tibi videtur vice fungi gemebūde ac caſtiſſime turturis quecūqꝫ aīa in terris ita feciſſꝫ? Extūc gͦ ⁊ deinceps. vox turturis audita eſtī terra nr̄a. Quid ni moueat mihi crebraſlachrymas ⁊ gemitus qͦttidianos xp̄i abſentia? Dn̄e an te om̄e deſideriū meum: etgemitꝰ meꝰ a te nō eſt abſcōditꝰ. Laboraui in gemitu meo. tu ſcis: ſꝫ beatꝰ qͥ dicerepotuit. Lauabo ꝑ ſingulas noctes lectuꝫmeū: lachrymis meis ſtratū meū rigaboNō ſolū aūt mihi: ſꝫ ⁊ om̄ibꝰ qͥ diliguntaduentū eiꝰ gemitꝰ iſti cōperti ſunt. Hocqͥppe eſt qd̓ ip̄e aiebat. Nūqͥd pn̄t (inqͥtfilij ſpōſi lugere qͣꝫdiu cū illis eſt ſpōſus?Veniēt aūt dies cū auferet̉ ab eis ſponſus⁊ tūc lugebūt. Ac ſi diceret. Et tunc voxturturꝭ audiet̉. Ita eſt Ih̓u bone: vener̄tdies illi. Nā ⁊ ip̄a creatura ingemiſcit ⁊ ꝑturit vſqꝫ adhuc: reuelationē filioꝝ dei expectans. Nō ſolū aūt illa: ſꝫ ⁊ noſipſi ītranos gemimꝰ adoptōnē filioꝝ dei expectātes redēptionē corꝑis nr̄i. Hoc ſciētes qꝛqͣꝫdiu ſumꝰ in corꝑe hͦ ꝑegrinamur a dn̄oNec vacui gemitꝰ: quibꝰ ē celo tā miẜicorditer rn̄det̉. Propter miſeriā inopū et gemitū paupeꝝ: nūc exurgā dicit dominus

Fuit in tꝑe patꝝ vox iſta gementiū: ſꝫ rara ⁊ penes quēqꝫ ſuꝰ gemitꝰ. Unde ⁊ dicebat qͥs. Secretū meū mihi: ſecretū meuꝫmihi. Sꝫ ⁊ qͥ aiebat. Gemitꝰ meꝰ a te nōeſt abſcōditꝰ: ꝓfecto mōſtrabat abſconditum eſſe: qui ſoli deo nō eſſet abſcondituſEt iō tūc dici nō potuit. Uox turturꝭ audita eſt ī terra nr̄a: qm̄ ſecretū adhuc paucoꝝ iā tūc ī multitudinē nō exiuit. At vbipalā clamatū eſt. q̄ ſurſum ſunt q̄rite. vbixp̄s eſt in dextera dei ſedēs: ad omēs iamcepit ꝑtinere gemitꝰ iſte turtureꝰ. ⁊ vna oībus eſſe gemēdi rō: qꝛ om̄es ſciebāt dn̄mẜm qd̓ ī ꝓpheta legit̉. ⁊ cognoſcēt me oēsa minimo vſqꝫ ad maximū dicit dn̄s. Ceterū ſi multi gemētes. qͥd ſibi vult vniꝰ deſignatio? Uox turturꝭ (inqͥt). Quare nonturtuꝝ? Forte apl̓s id ſoluit vbi ait. quiaip̄e ſpūs poſtulat ꝓ ſctīs gemitibꝰ inenarrabilibꝰ Ita ē. Ip̄e inducit̉ gemēs? qui gemētes facit. Et quālibet multi ſint qͦs itagemere audias: vniꝰ ꝑ omniuꝫ labia voxſonat. Quid in illiꝰ qͥ ip̄am ī ore ſinguloꝝꝓ quorumqꝫ neceſſitatibꝰ format? Deniqꝫ vnicuiqꝫ datur manifeſtatio ſpiritꝰ advtilitatē. Sua vox quēqꝫ manifeſtū facit:⁊ p̄ſentē īdicat. Et audi ex euāgelio: ꝙ vocem habeat ſpūſſctūs. Spūs (inqͥt) vbivult ſpirat: ⁊ vocē eiꝰ audis: ⁊ neſcis vnd̓veniat aut qͦ vadat. Et ſi ille neſciebat qͥlr̄am occidētē docebat mortuoſ magiſtermortuꝰ: nos ſciamꝰ qͥ trāſlati de morte invitā ꝑ viuificantē ſpm̄ certo ⁊ qͦttidianoexꝑimēto ip̄o nos illumināte ꝓbamꝰ vota ⁊ gemitꝰ nr̄os ab ip̄o venire. ⁊ ad deuꝫire: illicqꝫ īuenire miſcd̓iā in ocul̓ d̓i. Qn̄enī ſui ſpūs vocē irritā faceret deꝰ? At ip̄eſcit qͥd deſideret ſpūs: qꝛ ẜm deū poſtulatꝓ ſanctꝭ. Nec ſoli cōmēdāt turturē gemitus: cōmēdat ⁊ caſtitas. Huiꝰ deniqꝫ merito digna fuit dari hoſtia ꝓ v̓gineo partuSic qͥppe habes: par turturuꝫ aut duospullos colūbaꝝ. Et licet alias qͥdē ꝑ colūbā ſpūſſctūs ſoleat deſignari: tn̄ qꝛ libidinoſa auis ē. nō decuit offerri eā in ſacrificiū dn̄i: niſi ea ſane etate q̄ neſciret libidinē. At turturꝭ nō deſignat̉ etas: qm̄ agnoſcit̉ caſtitas in quacūqꝫ etate. Deniqꝫ ꝯpare vno ꝯtēta eſt: qͦ amiſſo alteꝝ iā non admittit; numeroſitatē in hominibꝰ nuptiarum redarguēs. Nā ⁊ ſi forſitan culpa ꝓpter incontinentiā venialis eſt: ip̄a tamenn 2