Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

quā hiemē dicā? Timorē illū qͥ nō eſt ī caritate: ꝙ cū om̄es inijtiet ad ſapīaꝫ: neminē ꝯſummat. qm̄ ſuꝑueniēs charitas extēdit illū tāqͣꝫ hiemē eſtas. Eſtas eī caritaseſt. Que ſi iā venit: īmo qꝛ venit (ſic̄ iuſtuꝫeſt mihi ſentire de vob̓) ſiccauerit neceſſe ēomnē hiemalē imbrē. omnē videlicet anxietatꝭ lachrymaꝫ: quā amara recordatiopeccati ⁊ timor an̄ extorq̄bat iudicij. Itaqꝫ (qd̓ nō dubiꝰ dico) ⁊ ſi nō de oībꝰ vobiſꝓfecto de pluribꝰ h̓ iam imber abijt et receſſit. Nā ⁊ flores apparent: indices pluuie ſuauioris. Habet ⁊ eſtas pluuias ſuas ſuaues ⁊ vberes. Quid dulciꝰ lacrimischaritatis? Flet qͥppe charitas ſꝫ ex amore: nō ex merore. Flet ex deſiderio. Flet cūflentibꝰ. Tali imbre non ambigo rigatosvberiꝰ actꝰ obediētie veſtre: qͦs letꝰ intueor. nō murmure tetros. nō triſticia ſubobſcuros. ſꝫ quodā ſpūaligaudio iocundoſ⁊ floridos. Sic ſunt ac ſi ſꝑ flores geſtetꝭin manibꝰ. Ergo ſi hiems tranſijt: imberabijt ⁊ receſſit. ſi demū flores apparuerūtin terra nr̄a: ⁊ ſubinde quedā ſpūalis gr̄evernalis tēperies tꝑs putatōis indic̄. qͥdreſtat niſi vt de cetero toti incūbamꝰ huicoꝑi tā ſancto taꝫ neceſſario. Scrutemuriuxta ꝓph̓am vias nr̄as ⁊ ſtudia noſtra: ⁊in eo ſe quiſqꝫ iudicet ꝓfeciſſe nō cū nō inuenerit qd̓ rep̄hendat: ſed cū qd̓ inueneritrep̄hendet. Tūc te nō fruſtra ſcrutatꝰ es:ſi rurſum opꝰ eſſe ſcrutinio aduertiſti. Ettotiēs nō te fefellit inqͥſitio tua: quotiensiterādā putaueris. Si aūt ſꝑ hoc cū opꝰeſt facis: ſꝑ facꝭ. Semꝑ gͦ opꝰ eſſe tibi memineris ſuꝑni auxilij ⁊ miſericordie ſponſi eccl̓ie Ih̓u xp̄i dn̄i noſtri. qͥ eſt ſuꝑ omnia deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula Amen.Sermo lix.Ox turturiſ audita eſt in terra nr̄a. Minime iādiſſil̓are queo. ꝙ ecce ſcd̓o is qͥde celo eſt: de terra loquit̉. Utiqꝫ tā dignāter. tā ſocialiter qͣſi vnꝰ de terra. Spōſuseſt iſte. Qui cū p̄mitteret flores apparuiſſe in terra: adiūxit nr̄a: ⁊ nūc nihilominuſvox (inqͥt) turturis audita eſt in terra nr̄a.Ergo ne rōne carebit. deo quidē tā inſueta (ne dicam indigna) locutio? Nuſqͣꝫ (vtopinor) de celo ſic locutū reꝑies: nuſqͣꝫ alibi de terra. Aduerte igit̉ quāte ſuauitatis

ſit. deū celi dicere in terra nr̄a. Quiqꝫ terrigene ⁊ filij hoīum audite. Magnificauitdn̄s facere nobiſcū. Multū illi cuꝫ terra.multū cū ſpōſa quā d̓ terris ſibi aſciſcereplacuit. In terra (inqͥt) nr̄a. Nō plane pͥncipatū ſonat vox iſta: ſꝫ ꝯſortiū: ſꝫ familiaritatē. Tāqͣꝫ ſpōſus hͦ dicit. nō tāqͣꝫ dn̄s.Quid? Cōditor eſt. ⁊ ꝯſortem ſe reputat.Amor loquit̉. qͥ dn̄m neſcit. Carmē nimirum amoris ē. nec alijs hoc qͣꝫ amatorijsfulciri oportuit. Amat ⁊ deꝰ. nec aliūde hͦhabet. ſꝫ ip̄e eſt vn̄ amat. Et iō vehemētiꝰ:qꝛ nō amorē tā habet qͣꝫ hic eſt. ip̄e. Ueꝝquos amat. amicos habet: nō ẜuos. Deniqꝫ amicꝰ fit de mgro: nec enī amicos diſcipulos diceret. ſi nō eſſent. Uides amori cedere etiā maieſtatē? Ita eſt fratres: neminē ſuſpicit amor: ſꝫ ne deſpicit quideꝫ.Omēs ex eqͦ intuet̉ qͥ ꝑfecte ſe amāt. ⁊ ī ſeipſo celſos humileſqꝫ ꝯtemꝑat: nec modopares. ſꝫ vnū eos fac̄. Tu deū forſitan adhuc ab hac amoris regula excipi putas:ſꝫ qͥ adheret deo vnꝰ ſpūs eſt. Quid miraris hͦ? Ip̄e factꝰ eſt tāqͣꝫ vnꝰ ex nob̓. Minus dixiſlōtāqͣꝫ vnꝰ: ſꝫ vnus. Paꝝ ē parem eſſe hoībꝰ: hō eſt. Inde terrā noſtraꝫvendicat ſibi: ſꝫ quaſi patriā: nō quaſi poſſeſſionē. Quid niſi vēdicet? In̄ illi ſponſainde ſub̓a corꝑis inde ſpōſus ip̄e. Indeduo in carne vna. Si caro vna. cur nonet patria vna? Celū celi dn̄o (inqͥt). terraꝫaūt dedit filijs hoīm. Ergo vt filiꝰ homīnis hereditat terrā. vt dn̄s ſubijcit. vtꝯditor admīſtrat. vt ſpōſus cōicat. Dicendonēpe in terra nr̄a. ꝓprietatē ꝓfecto abnuit:ſocietatē nō reſpuit. Et hͦ ꝓ eo ꝙ ſpōſustā benigno vſus ē ꝟbo: vt dignatꝰ ſit dicere ī terra nr̄a. Nunc cetera videamusUox turturꝭ audita eſt ī terra nr̄a. Et hͦ īdiciū eſt trāſacte hiemis: tꝑs nihilominꝰputatōis adeſſe denūciās. Id iuxta lr̄aꝫ.Alias turturꝭ vox nō dulce admoduꝫ ſonat: ſꝫ ſignat dulcia. Ip̄a auicula. ſi emis.nō magni: ſi diſcutꝭ: nō ꝑui p̄cij ē. Et voxquidē gemēti qͣꝫ canēti ſil̓ior ꝑegrinatōisnr̄e nos admonet. Illiꝰ doctoris libenteraudio vocē: qͥ nō ſibi plauſuꝫ ſꝫ mihi plāctū moueat. Uere turturem exhibes: ſi gemere doceas. Et ſi ꝑſuadere vis: gemēdoid magꝭ qͣꝫ declamādo ſtudeas oportebitExēplū ſane tū ī alijs ml̓tis. tū vl̓ maxīehͦ in negocio. v̓bo efficaciꝰ ē. Dabis voci