LVII.

peruenire ad ſponſum. non vno ſiquideꝫiam: ſed tanta a te parietū numeroſitate ītercluſum? Primus concupiſcentia. Secundus conſenſus. Tertius actuſ. Quartus conſuetudo. Quintus contemptus.Cura ergo concupiſcētie priori totis reſiſtere viribus: vt non pertrahat in conſenſum. ⁊ om̄is deinceps malignitatis fabrica euaneſcit. nec eſt omnino quod ſpōſuꝫprohibeat appropinquare tibi preter ſolum parietem corporis. quatinus gloriari poſſis ⁊ tu dicēs de illo. quia en ip̄e ſtatpoſt parietem noſtrū. Sed ⁊ hoc tibi tota vigilantia prouidendū: vt apertas ſemper inueniat feneſtras: ⁊ cancellos quoſdam confeſſionū tuarū. per quos te ītusbenigne reſpiciat. quoniā reſpectus eiusproſpectus tuus. Aiunt cancellos anguſtiores eſſe feneſtras. quales vtiqꝫ hi quilibros deſcribunt aptare ſibi ſolent ad recipiendum lumen paginis. Unde et puto cancellarios eos appellari: qui cartꝭ cōſcribendis ex officio deputātur. Cum ergo ſint duo genera compunctiōis. vnumin merore pro noſtris exceſſibus. alteruꝫin exultatione pro diuinis muneribus. qͦtiens ſane eā que ſine anguſtia cordis minime fit. peccatoꝝ ſcꝫ meorum facio confeſſionem videor mihi cancellū. id eſt. anguſtiorem aperire feneſtrā. Nec dubiumquin libenter per iſtā reſpiciat is qui ſtatſtat poſt parietem pius explorator. qͥa corcontritū ⁊ humiliatum deus non deſpiciet. Deniqꝫ ⁊ hortatur ad hocipſum. Dictu (inquiens) iniquitates tuas vt iuſtificeris. Ꝙ ſi interdum corde dilatato ī caritate pro conſideratione diuine dignationis ac miſerationis libet animum laxare in vocem laudis ⁊ gratiarumactioneꝫ.puto me non iam anguſtam ſed ampliſſimam ſtanti poſt parietē ſponſo aperire feneſtram. per quā (niſi fallor) tanto libentius reſpicit quanto amplius ſacrificiū laudis honorificat eum. Ad manū eſt d̓ ſcripturis vtrāqꝫ hanc approbare confeſſionem. ſed ſcientibus iſta loquor. ⁊ nō eſtisſuperfluis onerandi qui vix neceſſarijs īdagandis ſufficitis. tanta quippe ſunt ſacramenta epytalamij huius ⁊ laudū preconia que in eo decantantur eccleſie ⁊ ſpōſo eius Ieſu chriſto domino noſtro. quieſt ſuper om̄ia deus benedictus in ſecula

Amen.Sermo. lvijN dilectus me aus loquitur mihi. Uidete ꝓceſſus gratie: ⁊ dignationis diuineanimaduertite gradus. Attendite ſponſedeuotōnē atqꝫ ſolertiā. qͣꝫ vigili vtiqꝫ oculo ſponſi obſeruat aduentum. ⁊ deincepsip̄is om̄ia intuetur. Uenit ille. accelerat.appropiat. adeſt. reſpicit. alloquitur. ⁊ nihil hoꝝ momentorū ſponſe induſtriaꝫ effugit anticipat ve noticiam. Uenit in angelis. accelerat in patriarchis. appropiatin prophetis. adeſt in carne. reſpicit ī miraculis. alloquit̉ in apoſtolis. Ul̓ ſic. Uenit affectu ⁊ ſtudio miſerēdi. accelerat ſubueniendi zelo. appropiat humiliando ſemetip̄m. adeſt p̄ſentibꝰ. proſpicit in futuros. loquit̉ docens ⁊ ſuadēs de regno deiSic ergo eſt aduentus ſpōſi. Benedictiones ⁊ diuitie ſalutꝭ cū eo. ⁊ vniuerſa quede ip̄o ſunt affluunt delicijſ: redundantiacerte iocundis ac ſalutaribus ſacramētisPorro que amat: vigilat ⁊ obſeruat. ⁊ beata quā dn̄s inuenerit vigilantē. Nō trāſibit illam nec p̄teribit ab ea. ſed ſtabit ⁊ loquetur ei: loquet̉qꝫ amatoria: ſiquideꝫ vtdilectus. Sic quippe habes. En dilectꝰmeus loquit̉ mihi. Bn̄ dilectus qui veītamatoria locuturꝰ. non aūt increꝑatoria:neqꝫ enī de illis eſt qui a dn̄o merito arguuntur ꝙ faciē celi dijudicare noſſent: tꝑsvero aduētus eius minime cognouiſſentHec nāqꝫ tā ſollers ⁊ prudēs ac bone vigilans: ⁊ venientē a longe proſpexit. ⁊ ſalientē ꝓ feſtinatione aduertit. ⁊ tranſilientem ſuꝑbos. vt humili ſibi ꝑ humilitateꝫꝓpinquaret: vigilantiſſime obſeruauit. etdemū cum iam ſtaret ⁊ occultaret ſe poſtparietem: nihilominus preſentem agnouit: ſed ⁊ reſpicientē ꝑ feneſtras cācelloſqꝫꝑſenſit: ⁊ nunc ꝓ remuneratione tante deuotiōis ⁊ religioſe ſollicitudinis loquēteꝫaudit. Sane enī ſi reſpexiſſet ⁊ minime locutus fuiſſꝫ: ſuſpectꝰ poterat eſſe ille reſpectus. ne forte magꝭ indignationis foret qͣꝫdilectionis. Deniqꝫ reſpexit Petrum. ⁊ n̄fecit ei verbum. Et ideo fortaſſis fleuit ille ꝙ tacuit cum reſpexit. Hec autem qm̄pꝰ aſpectū meruit ⁊ affatū. n̄ mō n̄ flet ſꝫ ⁊gl̓at̉ p̄ leticia clamāſ. En dile. me. lo. mihim 4