Sermo

Uides intuitū dn̄i cū in ſe ſemꝑ maneatidem. nō tamē eiuſdē ſemꝑ efficacie eſſe: ſꝫcōformat ſe meritis ſinguloꝝ quos reſpicit: ⁊ alijs quidē incutere metū: alijs veromagis ꝯſolationē ⁊ ſecuritatē afferre. Deniqꝫ reſpicit terrā ⁊ facit eā tremere. cum eregione reſpexerit Mariā ⁊ infuderit gratiam. Reſpexit (ait humilitatē ancille ſue.ecce enī ex hoc beatā me dicent om̄es generationes. Nō ſunt hec verba plorantisaut trepidātis ſed gaudētis. Reſpexit ſimiliter hoc loco ſpōſam ⁊ nec tremuit illanec fleuit inſtar petri. quia nō ſapiebat terram ſicut ille. dedit vero leticiā in cord̓ eiꝰaffatu teſtificans quo eā reſpexerit affectuDeniqꝫ verba que loquit̉: audi qͣꝫ nō indignātis ſint ſꝫ amātis. ¶ Sequit̉. Surge propera amica mea. columba mea. formoſa mea. ⁊ veni. Felix cōſcientia que deſe iſta meret̉ audire. Quis putas in nobiſeſt adeo vigilans ⁊ obſeruās tempus viſitationis ſue ſpōſumqꝫ aduentantem itaꝑ ſingula eius momenta diligēter explorans. vt cū venerit ⁊ pulſauerit: cōfeſtimaperiat ei? Non enī ſic iſta de eccleſia referuntur: vt nō ſinguli nos qui ſimul eccīaſumꝰ participare his eiꝰ benedictionibuſdebeamꝰ. Etenim in hoc generaliter omnes atqꝫ indifferēter vocati ſumus vt bn̄dictionē hereditate poſſideamus. Unde⁊ audebat dicere ad dominū quidā. Hereditate acquiſiui teſtimonia tua īeternūquia exultatio cordis mei ſunt. Illa putohereditate qua ſe eſſe p̄ſumebat filiū pr̄isſui qui eſt in celis. Porro ſi filiū ⁊ heredēheredē dei. coheredē aūt xp̄i. Magnā ꝟ̓orem gloriat̉ ſe acquiſiuiſſe hereditate iſta.teſtimonia dn̄i. Utinā ego de me vl̓ vnūmeruerim tenere teſtimonium dn̄i. qͥa isnon in vno: ſed in multis exultat teſtimonijs. Deniqꝫ ait iteꝝ. In via teſtimoniorum tuoꝝ delectatꝰ ſum: ſicut in omnibuſdiuitijs. Et reuera quid diuitie ſalutꝭ. qͥddelicie cordis. qͥd anime vera ⁊ cauta ſecuritas: niſi dn̄i atteſtatiōes? Non enim(inquit) qͥ ſeipſum cōmendat ille ꝓbatuseſt. ſed quē deus ꝯmendat. Ut quid nosactenus adhuc fraudamur cōmendationibꝰ ſeu atteſtationibꝰ his diuinis ⁊ paterna hereditate pͥuamur? Quaſi minime etnos volūtarie genuerit ꝟ̓bo veritatis: ſicin nullo nos meminimꝰ ab illo taliter cō-

mendatos: nec vlla de nobis aſſecutos teſtimonia eiꝰ. Ubi eſt qd̓ apoſtolus dicit.quia ip̄e ſpūs dei teſtimoniū ꝑhibet ſpiritui noſtro ꝙ filij dei ſumus? Quomō filijſi expertes hereditatis? Arguit nos ꝓ certo negligentie ⁊ incurie ip̄a inopia noſtraNam ſi quis noſtꝝ integre ⁊ ꝑfecte iuxta Everbū ſapientis. cor ſuū tradat ad vigilandum diluculo ad dn̄m qui fecit illū: ⁊ ī cōſpectu altiſſimi deprecet̉: ſimulqꝫ votꝭ oībus ſtudeat. ẜm Iſaiā ꝓphetā. parare vias domini: rectas facere ſemitas dei ſui.cui cuꝫ ꝓpheta ſit dicere. Oculi mei ſemiad dn̄m. ⁊ quia ꝓuidebā dn̄m in conſpectu meo ſemꝑ: nōne hic accipiet benedictionē a dn̄o ⁊ miẜicordiā a d̓o ſalutari ſuo:Uiſitabitur profecto frequēter. nec vnqͣꝫignorabit tempꝰ viſitationis ſue: quātūlibet is qui in ſpiritu viſitat clādeſtinꝰ veniat ⁊ furtiuus. vtpote verecūdꝰ amator.Adhuc ergo longe agentē bene vigilansanima ſobria mēte proſpiciet: ⁊ deincepsvniuerſa cōperiet que in dilecti aduentuſponſam tā ſolerter qͣꝫ ſignanter aduertiſſe monſtrauimus. quia ip̄e ait. Qui manevigilauerit ad me: inueniet me. Nam ⁊ deſiderium feſtinātis agnoſcet. ⁊ quando ꝓpe ⁊ quādo preſto iam erit cōtinuo ſentietſed ⁊ reſpicientis ſe oculū quaſi ſolis radium ꝑ feneſtras ⁊ rimas parietis ſubeuntem beato oculo cernet ⁊ demū audiet voces exultatiōis ⁊ amoris. appellata amica. columba. formoſa. Quis ſapiens ⁊ intelliget hec. ita vt ea etiā digne ab inuiceꝫdiſtinguere ⁊ deſignare ſingula queat: acdiffinire ad intelligentiā alioꝝ? Si a me illud ſperat̉. ego ea mallē ab experto audire⁊ qui aſſuetus ſit ⁊ exercitatus in talibusAt quoniā quiſqꝫ qui huiuſmodi eſt: verecunde magis ſilentio abſcōdere eligit qd̓ſilentio percipit. ⁊ ſeruare ſecretū ſuum ſibi id ſibi tutiꝰ arbitratur. dico ego cui exofficio loqui eſt. nec tacere licet. quicquidillud eſt quod de huiuſmodi vel ꝓprio vl̓alieno teneo experimēto. ⁊ quod facile experiri plures queūt. ſane altiora relinq̄nsapprehendere illa valentibus. Si igituradmonitus fuero vel foris ab homine vl̓intus a ſpiritu de tuenda iuſticia ⁊ ſeruanda equitate: iſtiuſmodi ſalutarꝭ ſuaſio eritmihi profecto prenuncia imminentis aduentus ſponſi ⁊ preparatio q̄dā ad digne