Sermo

Nō aūt paꝝ gaudij ⁊ ſecuritatis acceditinterdū ſuauiter feriāti. cū ex metu qͦdam⁊ reuerētia erga ſe immiſſa diuinitꝰ cordibus ſubditoꝝ intelligit ſuā deo placere qͥetem. qͥ facit vt illi equo magis animo ſuas neceſſitates ſuſtineāt qͣꝫ patris ſpiritalis grata audeāt ocia temere perturbare.Nā iuſta trepidatio ꝑuuloꝝ manifeſte ſignat audiſſe eos intꝰ quaſi minacē atqꝫ īcreꝑatoriā illiꝰ ꝓculdubio vocē qͥ in propheta loquit̉. Ego qui loquor iuſticiam.Uox eiꝰ inſpiratio eius eſt ac iuſti timoris incuſſio. Comꝑta gͦ hac voce ſponſa.gaudēs ⁊ exultās. vox (inquit) dilecti meiAmica eſt. ⁊ gaudio gaudet ꝓpter voceꝫſponſi. ¶ Et addit. Ecce iſte venit ſaliensin montibꝰ: tranſiliēs colles. Cōperta exauditu vocis dilecti p̄ſentia: incunctāterintēdit bene curioſos oculos ad vidēdūquē audierat. Auditꝰ ducit ad viſirm. qͥafides ex auditu. qua corda mundant̉. vtpoſſit videri deꝰ. Sic eī habes. Fide mūdans corda. Uidet itaqꝫ venientē: quemloquentē audierat. obſeruāte etiam hic ordinē illū ſpūſancto qui apud ꝓph̓am deſcriptꝰ eſt ita. Audi filia ⁊ vide. Et vt certius aduertas nō caſu neqꝫ fortuitu: ſꝫ deſtudio magis ⁊ induſtria. ob illā ſcꝫ rationem quā p̄miſimꝰ auditū hͦ loco p̄miſſūviſui. Uide ſi nō hic ordo verboruꝫ a ſctōquoqꝫ Iob obſeruatꝰ inuenit̉. vbi ſic loqͥtur deo. Auditu aurꝭ audiui te. ⁊ nūc oculus meꝰ videt te. Sꝫ ⁊ vbi ſpūſſanctꝰ ſuper apl̓os in die pēthecoſtes deſcendiſſememorat̉. nōne auditꝰ viſum p̄ueniſſe deſcribit̉. Ait enī. Factꝰ eſt repēte de celo ſonus tāqͣꝫ adueniētis ſpūs vehemētis. Etinfert. Et apparuerūt illis diſꝑtite līguetāqͣꝫ ignis. Et hic gͦ ſpūſſancti aduentuꝫpͥmo auditꝰ. dehinc viſus ꝑcepiſſe refert̉Sꝫ d̓ hͦ ſatꝭ qm̄ tu qͦꝫ ſi curas operā darehuiuſcemodi inqͥſitioni: poteris ⁊ ip̄e fortaſſis ī alijs ſcripture locis nōnulla ſimilia reꝑire. Nūc iā illud ꝯſideremꝰ qd̓ diligentioris eget inqͥſitionis. ⁊ difficilioreshabet acceſſus. Ad qd̓ nimiꝝ om̄ino meegere fateor adiutorio ſpūſſancti. vt ponere ī lucē poſſim: qui ſint illi mōtes ſeu colles ſuꝑ quos ſalientē ⁊ tranſilientē eos: eccleſia ſpōſum letis ſpectauit obtutibꝰ. credo cū ꝓperaret ad ipſiꝰ redemptōꝫ cuiusꝯcupierat decorē. Nā id quidem ꝓpterea

ita. ⁊ nō dubie ſenſerim. qm̄ ſimile quid d̓ꝓpheta occurrit mihi euidēter in ſpū ꝓuidente ⁊ expͥmente ſaluatoris aduentū. Inſole poſuit tabernaculū ſuum: ⁊ ip̄e tanqͣꝫſpōſus ꝓcedens de thalamo ſuo. Exultauit vt gigas ad currendā viam: a ſummocelo egreſſio eiꝰ. ⁊ occurſus eiꝰ vſqꝫ ad ſūmū eius. Curſus ⁊ recurſus is notiſſimꝰeſt. a quo. ⁊ ad qͥd initꝰ ꝯſummatꝰqꝫ notiſſimū. Quid igit̉? Pingemꝰ nobis ſiue inpſalmis iſta legētes. ſiue in p̄ſenti canticoviꝝ gigantē. ꝓcere ſtature. abſentis cuiuſpiam muliercule amore captū. ⁊ dū ꝓperat ad cupitos amplexꝰ: tranſilientē montes colleſqꝫ hos. quos videmꝰ mole corporea ſuꝑ plana terre tāta altitudine eminētes. vt ⁊ ſupra nubes aliqui illoꝝ verticem extuliſſe cernant̉? Ueꝝ nō decet iſti­ Zuſmodi corporeas fantaſias imaginari.p̄ſertim tractātes hͦ canticū ſpiritale. ſednec licet om̄ino nobis q̄ meminimꝰ legiſſe in euāgelio. qꝛ ſpūs eſt deꝰ. ⁊ eos qͥ adorant eū. in ſpū oportet adorare. Qui ſuntgͦ hi ſpiritales mōtes ⁊ colles? vt poſtmodū ꝯſequēter agnoſcamꝰ. ſpōſus qͥ deꝰ acꝑ hoc ⁊ ſpūs eſt. quales ⁊ cuiuſmodi dabat ſaltus in illis ⁊ ſuꝑ illos. Si illos putamus in quibꝰ euangeliū refert olim fuiſſe relictas nonagintanouē oues. cū piuspaſtor eaꝝ venit vnā in terris querere queperierat. nihilominꝰ ⁊ adhuc in obſcurores eſt ⁊ intellectꝰ heret: dū difficile ſit īuenire ſpiritales illas ⁊ ſuꝑceleſtes beatitudines. (nam ip̄e ſunt ſine dubio q̄ ibi memorate ſunt oues) quos vel quales alioshabeāt ſpiritales ſimiliter mōtes vel colles ad habitandū paſcendū ve ī illis. Uerūtamē ſi nō ille in ꝟitate aliqͥ eſſent. vitaſhͦ nō dixiſſet. Sꝫ neqꝫ ꝓph̓a lōge an̄ d̓ ciuitate dei ſuꝑna hierl̓m ꝓtuliſſet. qꝛ fūdamēta eiꝰ ſint ī mōtibꝰ ſct̄īs: ſi nō ꝟe inibi eſſent mōtes ſctī. Deniqꝫ ꝙ celeſtꝭ habitatōſctā illa v̓e habeat nō mō ſpiritales ſꝫ ⁊ viuos ac rōnales mōtes colleſqꝫ. audi iſaiā.Mōtes ⁊ colles cantabūt corā d̓o laudēQuinā igit̉ iſti niſi idē ip̄i celi īhabitatores ſpūs. qͦs dn̄ica voce oues diximꝰ appellatos. vt ip̄i ſint montes qͥ oues? Niſiforte abſurdū tibi videat̉ aūt ī mōtibꝰ mōteſ. aut ī ouibꝰ oues paſci. ⁊ iuxta lr̄aꝫ qͥdēduꝝ ſōat. ẜꝫ ſpūalē āt ītelligētiā dl̓ce ſapitſi ſb̓til̓r adutāꝰ quō vtraꝝqꝫ ouiū paſtor.