XXXVI.

vita atteſtāte ⁊ moribus. bona efficiatur:nonne illa ſciētia reputabitur in peccatū:tanqͣꝫ cibus ꝯuerſus in prauos noxioſqꝫhumores? An nō malus humor peccatūan nō mali humores praui mores? An n̄inflationes ⁊ tortiones in cōſcientia ſuſtinebit qui huiuſmodi eſt. ſciēs videlicꝫ bonum ⁊ non faciēs? An nō reſponſuꝫ mortis ⁊ damnationis totiēs in ſemetipſo habebit: quotiēs in mentē venerit ẜmo quēdixit deus. quia ſeruꝰ ſciens voluntatemdn̄i ſui ⁊ nō faciens digne plagis vapulabit multis? ¶ Et vide ne forte in ꝑſona talis anime propheta plangeret dicēs. Uētrem meū doleo: ventrē meuꝫ doleo. Niſiꝙ ip̄a ingeminatio geminū videt̉ innuere ſenſum: vt p̄ter hunc quē diximus etiāalium requiramꝰ. Puto enī ꝙ in ſua ꝑſona potuit hoc dixiſſe ꝓpheta: ꝙ videlicetſcientia plenꝰ ⁊ eſtuans charitate. ⁊ om̄ino effundere cupiens. nō inuenirꝫ qui curaret audire: ⁊ ſic quaſi oneri ſua ſibi ſcientia erat quā cōmunicare nō poterat. Plāgit itaqꝫ pius eccleſie doctor. tam illos qͦſcire cōtemnunt quomō ſit viuendum: qͣꝫillos qui ſciētes male nihilominꝰ viuuntEt hoc pro eo ꝙ eundē ſermonē propheta repetit. Aduertis ne iam qͣꝫ verū ſenſitapoſtolꝰ: quia ſciētia inflat. Uolo ꝓindeanimā primo omniū ſcire ſeipſaꝫ ꝙ id poſtulet ratio ⁊ vtilitatis ⁊ ordinis. Et ordinis quidē: quoniā ꝙ nos ſumus: primuꝫeſt nobis. Utilitatis vero: quia talis ſciētia non inflat ſed humiliat: ⁊ eſt quedaꝫ p̄paratio ad edificandū. Niſi enim ſuꝑ humilitatis ſtabile fundamentuꝫ ſpiritualeedificium ſtare minime poteſt. Porro adſe humiliandū nihil anima īuenire viuacius ſeu accōmodatius poteſt. qͣꝫ ſe in veritate inuenirꝫ: tm̄ non diſſimulet. non ſitin ſpiritu eius dolus: ſtatuat ſe ante faciēſuam. nec a ſe auertere abducat̉. Nōne itaſe intuens clara luce veritatis inueniet ſein regione diſſimilitudinis: ⁊ ſuſpirās miſera quā iam latere non poterit ꝙ vere miſera ſit. nōne cū propheta clamabit ad dominum. In veritate tua hūiliaſti me. Nāquomodo non vere humiliabit̉ in hac vera cognitione ſui: cum ſe ꝑceperit oneratāpeccatis: mole huius mortalis corporisaggrauatā: terrenis intricatam curis: carnalium deſideriorū fece infectam: cecam.

curuam. infirmā. implicitā multis erroribus. expoſitaꝫ mille periculis. mille timoribus trepidam. mille difficultatibꝰ anxiam. mille ſuſpitionibus obnoxiaꝫ: milleneceſſitatibus erumnoſaꝫ. procliuem advicia. inualidaꝫ ad virtutes. Unde huiciam extollentia oculoruꝫ: vnde leuare caput? Nonne magis conuertet̉ in erumnaſua: dum configitur ſpina? Conuertetur(inqͣꝫ) ad lachrimas. conuertet̉ ad planctꝰ⁊ gemitus. conuertet̉ ad dominū ⁊ in humilitate clamabit. ſana animā meaꝫ quiapeccani tibi. Porro conuerſa ad dominūrecipiet conſolationē. quia pater eſt miſericordiarum. ⁊ deus totiꝰ conſolationis.Ego qͣꝫdiu in me reſpicio: in amaritudine moratur oculꝰ meus. Si autē ſuſpexero ⁊ leuauero oculos ad diuine miſerationis auxilium: temꝑabit mox amarā viſioneꝫ mei: viſio leta dei. cui ⁊ dico. Ad meipſum anima mea cōturbata eſt. propterea memor ero tui. Nec mediocris dei viſio pium ⁊ deprecabilē experiri: ſicut reuera benignus ⁊ miſericors eſt. et preſtabilis ſuper malicia. quippe cuiꝰ natura bonitas. ⁊ cui propriū eſt miſereri ſemper etparcere. Tali itaqꝫ experimēto ⁊ tali ordine ſalubriter innoteſcit deus. cum priusſe homo nouerit in neceſſitate poſitum. etclamabit ad dominū: ⁊ exaudiet eū. et dicet. Eruam te ⁊ honorificabis me. Atqꝫhoc modo erit gradus ad noticiā dei cōgnitio tui. ⁊ ex imagine ſua que in te renouatur ipſe videbitur. dū tu quidem reuelata facie gloriā domini cum fiducia ſpeculando: in eandē imaginem tranſformaris de claritate in claritatē tanqͣꝫ a domini ſpiritu. ¶ Sed iam demū aduerte: quo Mmodo vtraqꝫ cognitio ſit tibi neceſſariaad ſalutē ita vt neutra carere valeas cumſalute. Nam ſi ignoras te: non habebis timorem dei in te: non humilitateꝫ. An vero ſine timore dei ⁊ ſine humilitate de ſalute p̄ſumas: tu videris. Bene feciſtis grunniendo ſignificare ꝙ minime ita ſapīatisimmo ꝙ non ita deſipiatis. ne in eo quodplanum eſt immoremur. Sed attenditecetera. An potiꝰ pauſandū eſt nobis ꝓpt̓ſomnolentos? Putabam me vno ſermone implere quod promiſi de duplici ignorātia. ⁊ feciſſeꝫ: niſi faſtidioſis lōgior vid̓ret̉. qͦſdā ſiqͥdē oſcitāteſ. qͦſdā ⁊ dormitāteſ