Sermo

honeſtioribꝰ vtilioribuſqꝫ ſtudijs ⁊ diſcātur ⁊ exerceant̉: ⁊ qͣꝫ plurimi hominū ſalui facti ſunt: placētes moribꝰ atqꝫ oꝑibuſQuātos enumerat apoſtolꝰ ī epiſtola adHebreos factos dilectos nō in ſciētia litterarū. ſed in cōſcientia pura ⁊ fide non ficta. Om̄es placuerūt deo in vita ſua: vitemeritis. nō ſcientie. Petrus ⁊ Andreas ⁊filij Zebedei ceteriqꝫ cōdiſcipuli om̄s nōde ſcola rethoꝝ aut philoſophorū aſſumpti ſunt: ⁊ nihilominꝰ tn̄ ſaluator ꝑ ip̄osoꝑatus eſt ſalutē in medio terre. Nō in ſapientia que in ip̄is eſſet plꝰ qͣꝫ in cūctis viuentibꝰ. quēad modū ſanctus aliquis deſemetipſo cōfeſſus eſt: ſed in fide ⁊ lenitate ipſoꝝ ſaluos fecit illos: etiā et ſctōs: etiam ⁊ magiſtros: Deniqꝫ notas mūdo fecerunt vias vite: ⁊ nō in ſublimitate ẜmonis. aut in doctis humane ſapiētie verbiſſed ſicut placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicatōiseoꝝ ſaluos facere credētes: quia mūdꝰ eūin ſua ſapiētia nō cognouit. Uidear forſannimius in ſuggillatiōe ſciētie: ⁊ quaſirep̄hendere doctos ac ꝓhibere ſtudia litterarum. Abſit. Nō ignoro quantū eccleſieꝓfuerint ⁊ ꝓſint litterati ſui: ſiue ad refellēdos eos qͥ ex aduerſo ſunt: ſiue ad ſimplices inſtruendos. Deniqꝫ legi. Quia tu repuliſti ſcīam: repellā ⁊ ego te. vt nō fungaris mihi ſacerdotio. Legi. Qui docti fuerint: fulgebūt quaſi ſplēdor firmamēti: etqui ad iuſticiā erudiūt multos. qͣſi ſtelle īꝑpetuas eternitates. Sꝫ ⁊ ſcio vbi legerīſciētia inflat: ⁊ rurſum. qͥ apponit ſcientiāapponit ⁊ dolorē. Uides qꝛ differētia eſtſcientiaꝝ: qn̄ alia inflans: alia ꝯtriſtās ē:Tibi ꝟo velim ſcire que nā haꝝ videaturvtilior ſeu magis neceſſaria ad ſalutē. Illa ne que tumet: an que dolet? Sꝫ nō dubito qͥn dolentē tumenti p̄feras: qꝛ ſanitatem quam tumor ſimulat: dolor poſtulatQui aūt poſtulat: ꝓpinquat ſaluti. quoniam qͥ petit accipit. Deniqꝫ qͥ ſanat ꝯtritoſcordet execrat̉ inflatos: dicēte ſapiente: qꝛdeus ſuꝑbis reſiſtit. humilibꝰ aūt dat gͣtiam. Et apl̓us aiebat. Dico aūt ꝑ gratiaꝫque data eſt mihi om̄ibꝰ qͥ ſunt inter vosnō plꝰ ſaꝑe qͣꝫ oportet: ſꝫ ſaꝑe ad ſobrietatem. Nō ꝓhibet ſaꝑe: ſꝫ plꝰ ſaꝑe qͣꝫ oportꝫQuid eſt aūt ſaꝑe ad ſobrietatē? Uigilantiſſime obẜuare quid ſcire magis pͥus veoporteat. Tꝑs enī breue eſt. Eſt autē. qd̓

in ſe eſt oīs ſcīa bona: q̄ tn̄ veritati ſubnixa ſit: ſꝫ tu qui cū timore ⁊ tremore tuā ip̄ius oꝑari ſalutē ꝓ tꝑis breuitate feſtinas:ea ſcire pͥus ampliuſqꝫ curato: que ſenſerꝭviciniora ſaluti. Nonne medici corporuꝫmedicine portōnē diffiniūt eligere ī ſumēdis cibis: quid pͥus. quid poſteriꝰ. ⁊ quēadmodū quidqꝫ ſumi oporteat. Nam ⁊ ſibonos cōſtat eſſe cibos quos deꝰ creauit.tu tamen ip̄os tibi ſi in ſumēdo modum⁊ ordinē nō obſerues: reddis plane nō bonos. Ergo quod dico de cibis: hoc ſentite ⁊ de ſcientijs. Sꝫ meliꝰ mitto vos admagiſtꝝ. Nō eſt enī noſtra iſta ſentētia: ſꝫilliꝰ. immo ⁊ noſtra: quoniā veritatꝭ. Quiſe (inquit) putat aliquid ſcire: nondū ſcitquō oporteat eū ſcire. Uides qm̄ non ꝓbat multa ſcientē ſi ſciēdi modū neſcierit?Uides (inqͣꝫ) quomodo fructū ⁊ vtilitatem ſciētie in mō ſciēdi conſtituit? Quidergo dicit modū ſciendi? Quid niſi vt ſcias quo ordine. quo ſtudio. quo fine. queqꝫ noſſe oporteat? Quo ordineᵇ vt id prius quod maturiꝰ ad ſalutē. Quo ſtudio?vt id ardentiꝰ quod vehementiꝰ ad amorem. Quo fine? vt nō inanē gl̓iam aut curioſitatē. aut aliqͥd ſimile: ſed tm̄ ad edificatiōem tuā vel ꝓximi. Sunt nāqꝫ qͥ ſcire Hvolunt eo fine tm̄ vt ſciāt ⁊ turpis curiotas eſt. Et ſunt qͥ ſcire volūt vt ſciant̉ ipſi⁊ turpis vanitas eſt. Qui ꝓfecto non euadent ſubſannantē ſatyricū ⁊ ei qͥ eiuſmodi eſt decantantē. Scire tuū nihil eſt: niſite ſcire hoc ſciat alter. Et ſunt item qͥ ſcirevolūt vt ſcīam ſuā vendāt. vbi cauſa. propecunia. ꝓ honoribꝰ: ⁊ turpis q̄ſtꝰ ē. Sꝫſunt qͦꝫ qͥ ſcire volūt vt edificēt: ⁊ caritaseſt. Et itē qͥ ſcire volunt vt edificēt̉: ⁊ prudētia eſt. Hoꝝ oīm ſoli vltimi duo nō inueniunt̉ in abuſiōe ſcīe: qͥppe qͥ ad hͦ volūt ītelligere. vt bn̄ faciāt. Deniqꝫ ītellectꝰbonꝰ oībꝰ faciētibꝰ eū. Reliqͥ oēs audiāt.Sciēti bonū ⁊ nō faciēti: pctm̄ ē ei. Ac ſiꝑ ſil̓itudinē dicat. Sumēti cibū ⁊ nō digevēti: ꝑnicioſum ē ei. Cibꝰ ſiqͥdē indigeſtꝰ.⁊ qͥ bonā nō habet decoctionē: malos generat hūores: ⁊ corrūpit corpꝰ. ⁊ n̄ nutrit.Ita ⁊ ml̓ta ſcīa īdigeſta ſtomacho aīe. q̄ ēmemoria. ſi decocta igne charitatis nonfuerit. ⁊ ſic ꝑ quoſdam artus anime mores ſcilicet atqꝫ actus tranſfuſa atqꝫ digeſta. quatinus ipſa de bonis que nouerit