Sermo
re vltioni. ip̄m qͥdē fieri poſſe in gentē magnā. ſꝫ ille renuit. Quare? Ob nimiā ꝓfecto dilectōꝫ qͣ illi fortiter deuinctꝰ populotenebat̉. ⁊ qm̄ nō reqͥrebat q̄ ſua ſunt. ſꝫ d̓ihonorē. ⁊ nō qd̓ ſibi vtile foret. ſꝫ qd̓ mulZ tis. Et ille quidē ſic. Ego aūt ꝯſilio ſecretiori puto hͦ munꝰ diuinitꝰ ꝓ ſui magnitudine ſeruatū ſpōſe: vt ip̄a potiꝰ ⁊ nō moyſes mitteret̉ in gentē magnā. Nō eī oportebat amicū ſpōſi p̄ripere ſpōſe bn̄dictōꝫ.⁊ ꝓpterea nō quidē moyſes ſꝫ noua ſpōſacui dicit̉. Ite in mūdū vniuerſum: p̄dicate euāgeliū om̄i creature. Ip̄a (inqͣꝫ) prorſus miſſa eſt in gentē magnā. Nū in maiorē potuit qͣꝫ in vniuerſitatem? Et facilevniuerſitas ceſſit portāti pacē. gr̄am offerenti. Sꝫ non ſic̄ gr̄a: ita ⁊ lex. qͣꝫ diſſimilivultū ad omnē ꝯſcientiā ſe offerūt ſuauitas hꝰ. ⁊ illiꝰ auſteritas. Quis ſane ex eqͦreſpiciat ꝯdēnantē ⁊ ꝯſolantē. repoſcentē⁊ ignoſcentē. plectentē ⁊ amplectētē? Nōpari ꝓfecto acceptabit̉ voto vmbra ⁊ luxira ⁊ pax. iudiciū ⁊ miſcd̓ia. figura ⁊ veritas. virga ⁊ hereditas. frenuꝫ ⁊ oſculum.Graues deniqꝫ moyſi manꝰ teſtibꝰ aaron⁊ vr̄. Graue legꝭ iugū teſtibꝰ ip̄is apl̓is. qͥhͦ ⁊ ſibi ⁊ pr̄ibꝰ īportabile clamitāt. Graue iugū ⁊ vile p̄miū. nā terra eſt in ꝓmiſſion. Pro hmōi nō eſt moyſes miſſus ī gētem magnā. Uerū tu mr̄ eccl̓ia: ꝓmiſſionē habēs vite q̄ nunc eſt ⁊ future: facile induplici gr̄a obtines ab vniuerſis te recipi. ⁊ ꝓpter iugū ſuaue. ⁊ ꝓpter regnū ſublime. Pulſa de ciuitate. ab vniuerſitate exciꝑis: dū ſic ꝓuocat qd̓ ꝓmittis. vt qd̓ imponis nō terreat. Quid adhuc vnius vinee plāgis damnū: qd̓ tāto tibi fenore cōpenſatum eſt? Pro eo ꝙ fuiſti derelicta ⁊odio habita ⁊ nō fuit qͥ ꝑ te trāſiret: ponāte (inqͥt) in ſuꝑbiā ſeculoꝝ. gaudiū ī generationē ⁊ generatōꝫ. ⁊ ſuges lac gentium:⁊ māmilla regū lactaberis. ⁊ ſcies qͥa egodn̄s ſaluās te. ⁊ redēptor tuꝰ fortis iacobTali itaqꝫ mō dicit ſe ſpōſa poſitā cuſtodem ī vineis. ⁊ qꝛ vinea ſuā nō cuſtodiuitEgo loci huiꝰ occaſiōe meip̄m rep̄hēdere ſoleo ꝙ aīaꝝ ſuſceperim curā. qͥ meaꝫ n̄ſufficerē cuſtodire. vineas aīas interp̄tāſ.Ꝙ ſi ꝓbas ⁊ tu hāc nr̄am īterp̄tatōꝫ. vid̓etiā ꝯſequēter an recte qͦꝫ dicamꝰ fidē vitem. v̓tutes palmites. botrū opꝰ. deuotionē vinū? Siqͥdē nec palmes abſqꝫ vite
nec ꝟtus ſine fide aliqͥd eſt. Sine fide eīimpoſſibile ē placere deo. fortaſſe ⁊ diſplicere neceſſe erit. Deniqꝫ om̄e qd̓ nō eſt exfide: pctm̄ eſt. Hoc gͦ deſiderare oportuitillos qͥ me poſuerūt cuſtodē in vineis. ſividelicet ꝓpriā cuſtodiſſem. At quāto tēpore inculta iacuit ⁊ deſerta: redacta ī ſolitudinē? Prorſus defecerat vinū ex ea: arefactis p̄ ſterilitate fidei: v̓tutū palmitibꝰ.Erat fides ſꝫ mortua. Quō enī non mortua ſine oꝑbꝰ? Et id qͥdē in ſeculari vita.Ceteꝝ ꝯuerſus ad dn̄m: meliuſcule cepifateor cuſtodire: nō tn̄ ꝓut oportuit. Etqͥs nēpe ad hͦ idoneꝰ? Nec ſanctꝰ ꝓph̓a qͥait. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitateꝫ. fruſtravigilat qͥ cuſtodit eā. Quātis etiā tūc memini me patere infidijs illiꝰ qͥ ſagittat ī occultis īmaculatū? Quātum nob̓ o vineamea furtiuis ſubreptū eſt machinamētiseo ip̄o tꝑe quo vigilātiꝰ intēdere cepimꝰcure ⁊ cuſtodie nr̄e? Quot ⁊ qͣles pioꝝ botros opeꝝ aut prefocauit ira: aut tulit iactātia. aut fedauit inanis gl̓ia? Quāta abillecebra gule. qͣnta ab accidie ſpū. quātaa puſillanimitate ſpūs ⁊ tēpeſtate ſuſtinuimꝰ? Sic erā: ⁊ nihilominꝰ tn̄ poſuerūtme cuſtodē in vineis. nō ꝯſiderates qͥd d̓mea ego facerē vl̓ feciſſem. nec audientesarguētē mgr̄m ac dicentē. Si qͥs domuiſue p̄eſſe neſcit: quō eccl̓ie dei diligētiā habebit? Miror audaciā plurimoꝝ qͦs vi Edemꝰ de ſuis vineis nō colligere niſi ſpinas ⁊ tribulos: vineis tn̄ dn̄icis etiā ſe ingerere nō vereri. Fures ſūt ⁊ latrones. nōcuſtodes neqꝫ cultores. Hoc ill̓. Ue autēmihi etiā nūc a ꝑiculo vinee mee. īmo magis nūc qn̄ pluribꝰ intētꝰ: minꝰ circa vnādiligēs. minꝰ qͣꝫ ſollicitꝰ fieri cogor. Necſepē circūdare. nec torcular fodere ī ea licꝫHeu deſtructa ē maceria eiꝰ ⁊ vindemiāteā om̄s qͥ p̄tergrediūt̉ viā. Patꝫ expoſitatriſticie iracūdie atqꝫ īpatientie ꝑuia. Demoliunt̉ eā ſedule q̄dā vulpecule inſtātium neceſſitatū. Irrūpūt vndiqꝫ anxietates. ſuſpitōes. ſolicitudīes. Turbe diſcordantiū cauſaꝝ. moleſtie rara hora deſuntNō eſt ꝓhibēdi facultas. nō copia declinādi. ſꝫ nec orādi ſpaciū. Quo imbre lacrimaꝝ ꝑfundere ſufficiā ſterilitatē aīmemee. vinee mee volui dicere. ſꝫ de pſalmoſic incidit. ꝓpt̓ vſuꝫ. ⁊ ſenſus idē eſt. Necpiget erroris qͥ admonet ſil̓itudiniſ. quia