Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EK

Oſuerunt meAcuſtodem ī vineis. Qui? Tuine illi oppugnatores quos ꝓxime memoraſti? Audite ⁊ intelligite ſi nō ſe ab illis ip̄is fatet̉ iſta pmotam. a quibꝰ ⁊ paſſam. Nec miꝝ tamen. ſiquidē fuerit cauſa pugnādi. intētio corrigendi. Nā quis neſciat multos amicabiliter vtiliterqꝫ multotiēs oppugnatos. qͣꝫmultos quotidie experimur in his impugnationibꝰ p̄ latoꝝ ad meliora ꝓficere: ꝓuehi ad altiora. Ergo illud potiꝰ demonſtremꝰ ſi poſſumꝰ quēadmodū aduerſuseccl̓iam pugnatū ſit a filijs matris ſue ethoſtili animo ⁊ dāno vtilid enī iocundius: cū qui nocere intendūſunt ⁊ nolentes. Utrūqꝫ ꝟo ſenſum tenet ſuperiorinterp̄tatio. quoniāquidē nō defuerunt ⁊qui bene ⁊ qui male emularent̉ eā diuerſaintentiōe pugnātes: ſed vtriqꝫ ꝓfuerunt.Intm̄ deniqꝫ ſe ꝓfeciſſe ex his q̄ ab emulis paſſa eſt gloriat̉: vt ꝓ vna vinea quaꝫſibi abſtutiſſe viſe ſunt: ſuꝑ multas ſe gaudeat ꝯſtitutā. Hoc mihi (inquit) p̄ſtiterepugnādo ꝯtra me ⁊ ꝯtra vineā meaꝫ: quidicūt exinanite. exinanite vſqꝫ ad fundamentū in ea: vt vnā pluribꝰ cōmutarim.Hoc quippe eſt qd̓ infert. vineā meā nōcuſtodiui: tanqͣꝫ cauſam ſubiungēs vnd̓hoc illi ꝯtigerit. vt nō in vna iam: ſꝫ ī pluribus cuſtos poſita ſit. Et littera quideꝫſic eſt. Sed ſi eā ſimpliciter ſequimur: cōtenti eo ſolo qd̓ ſonare ī ſuꝑficie illa videtur putabimꝰ nos legere in ſcriptura ſancta de his vineis corporeis ⁊ terrenis qͣsquotidie cernimꝰ de rore celi ⁊ de pinguedine terre acciꝑe vinū: in quo eſt luxuria.⁊ ſic nihil nō dico dn̄i ſponſe dignū: ſꝫ neccuiuis ceteraꝝ ꝯgruū quid de tā ſancta ⁊diuīa ſcriptura attuliſſe videbimur. Queenī cōuenientia ſpōſis ⁊ cuſtodie vineaꝝ:Sed ⁊ ſi ꝯuenire putet̉: vnde docebimꝰfuiſſe aliquādo eccl̓iam iſtiuſmodi deputatā officio? Nūquid d̓ vineis cura ē d̓o?Si aūt ſpirituali ſenſu vineas eccl̓ias. ideſt. fideles interp̄tamur populos: iuxtaphete ſenſum: dicētꝭ. Uinea dn̄i ſabaothdomus iſrael eſt: incipiet fortaſſis elucerenobis quomodo ſpōſe minime indignūſit fieri cuſtodē in vineis. Puto quidē ꝙ⁊ nō parua inſuꝑ ⁊ in hocipſo apparebit

p̄rogatiua. ſi quis diligentiꝰ curet aduertere quantū vbiqꝫ ꝑ orbē in hmōi vineaſdilatauerit terminos ſuos a die illa qͣ hieroſolimis a filijs matris ſue expugnata ē⁊ turbata: vna cuꝫ prima illa ſua nouellaplantatiōe. multitudinē dico credentiumquoꝝ legit̉ fuiſſe cor vnū ⁊ aīma vna. Etip̄a eſt quaꝫ modo fatet̉ ſe minime cuſtodiſſe. ſed nō ad inſipientiā ſibi. Nec enimita inde euulſa in ꝑſecutione fuit: vt nonalibi plantaret̉: atqꝫ alijs locaret̉ agricoliſqui reddāt fructꝰ eius temꝑibꝰ ſuis. Nōprorſus. Nō perijt: ſed migrauit etiā creuit ⁊ dilatata eſt: tanqͣꝫ cui benedixit dn̄sDeniqꝫ leua oculos tuos ⁊ vide: ſi n̄ operuit montes vmbra eius: ⁊ arbuſta eiꝰ cedros dei. ſi nō extendit palmites ſuos vſqꝫ ad mare. ⁊ vſqꝫ ad flumē ꝓpagines eiꝰNec miꝝ. dei eī edificatio eſt. dei agricultura eſt. Ipſe fecūdat. ip̄e ꝓpagat. ipſe putat ⁊ purgat eā vt fructū plus afferat. Qn̄nempe ſua deſtitueret cura vel oꝑa quamplantauit dextera eius. Nō plane habenda neglectui: ī qua apoſtoli palmites: dominus vitis. ⁊ pater eius agricola eſt. Infide plantata: in charitate mittit radices.defoſſa ſarculo diſcipline: ſtercorata penitentium lachrymis: rigata p̄dicantiū verbis. ⁊ ſic ſane exuberans vino. in quo ē leticia: ſed nō luxuria: vino totiꝰ ſuauitatisnulliꝰ libidinis. Hoc certe vinū letificatcor hominis. hoc cōſtat ⁊ angelos biberecū leticia. Deniqꝫ gaudent in cōuerſione⁊ penitētia peccatoꝝ: ſalutē hominū ſitiētes. lachryme penitentiū vinū eoꝝ. ꝙ ī illis vite odor: ſapor gratie ſit. indulgentieguſtus. recōciliatōis iocunditas. ſanitasredeūtis innocētie. ſerenate ſuauitas conſcientie. Ergo ex illa vna vinea quaꝫ ſeueꝑſecutionis viſa eſt deleuiſſe tēpeſtas. qͣnte in vniuerſa terra ꝓpagata refloruerunt⁊ in his oībꝰ cuſtos poſita ſpōſa eſt. vt nōꝯtriſtet̉ ꝙ pͥmā vinea nō cuſtodiuit. Cōſolare filia ſyon. ſi cecitas ex ꝑte ꝯtigit iniſrl̓: qͥd tu ꝑdis? Mirare myſteriū. et noliplāgere detrimētū. Dilata ſinū: ⁊ colligeplenitudinē gentiuꝫ. Dic ciuitatibꝰ iude.Uobis oportebat pͥmū loqͥ v̓bū dei. ſedqm̄ repuliſtis illud. ⁊ indignos vos iudicaſtis eterne vite. ecce ꝯuertimur ad gētesMoyſi ſane oblatū eſt a deo: ſi p̄uaricatorē populū vellet dimittere. ⁊ diuīe expone