R5
nō de vinea ſermo eſt. ſꝫ de aīa. Ergo aīacogitet̉: cū vinea legit̉. Siquidē ſub huiꝰſpecie ⁊ noīe illiꝰ ſterilitas deplorat̉. Quibus gͦ lachrymis rigabo ſterilitateꝫ vineemee? Om̄es palmites eiꝰ aruerūt p̄ īopiaIacēt ſine fructu. eo ꝙ nō habeāt hūoreꝫeſu bone qͦs faſciculos ſarmētoꝝ ex eisin tuo qͦtidie ſacrificio. vſtio ꝯtriti cordismei te teſte abſumit? Sit obſecro ſacrificiū tibi ſpūs ꝯtribulatꝰ: cor ꝯtritū ⁊ hūiliatū deꝰ ne deſpicias. Et ego qͥdē ſic ꝓ īꝑfecto meo traho ad me capl̓m preſens.Perfectꝰ aūt oīs erit qͥ alias dicere poterit. vineā meā nō cuſtodiui. illo videlicetſenſu qͦ ſaluator loquit̉ in euāgelio. Qui ꝑdiderit aīam ſuā ꝓpter me: inueniet eam.Idoneꝰ plane ⁊ dignꝰ qͥ ponat̉ cuſtos invineis. quē ꝓprie cura vinee a cōmiſſarūdiligētia ⁊ ſollicitudine non īpedit aut retardat. Dū nō querit q̄ ſua ſunt neqꝫ qd̓ ſibi vtile eſt ſꝫ qd̓ multꝭ. Propterea ſane petro cura iſta credita eſt in tā multꝭ vineisque erāt de circūciſione. qꝛ hō paratꝰ erat⁊ in carcerē ⁊ in mortē ire: vſqꝫ adeo ſue vinee .i. ſue aīe nō detinebat̉ amore: qͦ minuſcure intēderet creditaꝝ. Merito ⁊ Paulointer gētes tā ingēs ſilua credita eſt vinearū ꝙ ⁊ ip̄e in ſue cuſtodia vinee minimecurioſus īuētꝰ ſit. ita vt n̄ ſolū alligari. ſꝫ ⁊mori in hierl̓m ꝑatꝰ fuerit ꝓpter nomē domini Ih̓u xp̄i. Deniqꝫ nihil hoꝝ vereor īquit. nec facio aīam meā p̄cioſiorē qͣꝫ me.Optimꝰ eſtimator reꝝ: qͥ nil ſuoꝝ ſibi p̄ferendū exiſtimet. qͣꝫ multi ſaluti ꝓprie modicā viliſſimāqꝫ pecuniā p̄tulerūt. paulꝰnec aīam. Nō (inqͥt) facio eā p̄cioſioremqͣꝫme. Ergo differētiaꝫ facis inter te ⁊ aīamtuā. Prudēter qͥdē tu tibi pluris es qͣꝫ qͥduis tuū. Sꝫ quō nō tua aīa tu? Arbitrorꝙ qꝛ Paulꝰ iā tūc in ſpū ambularet: ⁊ mēte cōſentiret legi dei. qm̄ bona eſt. idcircohāc ip̄am mēte ſuā tanqͣꝫ pͥncipale ac ſup̄mū quiddā ſui: dignū duxerit ſuimet potius qͣꝫ ſue cuiuſpia rei noīe deſignare. reliquū ꝟo qd̓ ꝯſtat nature eſſe inferioris ⁊inferiori ꝑinde vilioriqꝫ eſſentie (quod eſtcorpꝰ) inherere: nō mō officio viuificādiac ſenſificādi. ſꝫ ⁊ fouēdi nutriendiqꝫ deſiderio. hoc (inqͣꝫ) ſenſuale atqꝫ carnale appellatiōe ſui hō ſpūalis indignū iudicāsinter ſua magis cēſuit deputandū qͣꝫ ſe ꝑſonaliter expͥmendū ꝑ illud. Cū me dico
inquit. excellentiꝰ qd̓ in me eſt in qͦ ⁊ ſto ꝑgr̄am dei. id eſt. mentē rationēqꝫ intellige.Cū loquor. aīam meā. hͦ inferiꝰ accipe qd̓carni animāde vides accōmodatū. etiā ⁊iunctū in ꝯcupiſcētia. Id me fuiſſe qͥdeꝫſꝫ iā nō eſſe agnoſco. qꝛ nō ẜm carnem adhuc ambulo. ſꝫ ẜm ſpm̄. Uiuo ego: iā nōego. viuit ꝟo in me chriſtꝰ. Scd̓m mētēego. ẜm carnē nō ego. Quid enī ſi carnaliter ętiā nūc aīa ꝯcupiſcit. Iā nō ego operor illud: ſꝫ qd̓ habitat in me peccatū. Etideo nō me qͥdē ſꝫ tn̄ meū dixerim quod īme carnaliter ſapit. idqꝫ nō aliud qͣꝫ ip̄amaīam. Reuera enī aīe portio eſt carnalisaffectio eiꝰ ⁊ vita quā adminiſtrat corꝑi.Hāc gͦ aīam ſuā Paulꝰ ſpernebat p̄ ſe: paratus ꝓ dn̄o nō ſolū alligari. ſꝫ mori ī hieruſalē. ⁊ ſic ꝑdere aīam ſuā: iuxta ꝯſiliumdn̄i. Tu qͦꝫ ſi ꝓpriā deſeras volūtatem. ſicorꝑis voluptatibꝰ ꝑfecte renūcies: ſi carnem tuā crucifigas cū vicijs ⁊ ꝯcupiſcētijs. ſꝫ ⁊ mortifices mēbra tua q̄ ſunt ſuꝑterrā. ꝓbabis te pauli imitatorē. qͥ nō facias aīam tuā p̄cioſiorē teip̄o. ꝓbabis ⁊ xp̄idiſcipulū etiā illā ꝑdēdo ſalubriter. Et qͥdem prudētiꝰ eā ꝑdis vt cuſtodias. qͣꝫ cūſtodis vt ꝑdas. Nā qͥ voluerit aīam ſuaꝫſaluā facere: ꝑdet eā. ¶ Quid hic vos dicitis obſeruatores ciboꝝ: moꝝ neglectoreſ?ypocras ⁊ ſequaces eiꝰ docent aīas ſaluas facere in hͦ mūdo. chriſtꝰ ⁊ eiꝰ diſcipuli ꝑdere. Quē nā vos e duobꝰ ſequi magiſtrū eligit. At manifeſtū ſe fac̄ qͥ ſic diſputat. hoc oculiſ. hͦ capiti. ⁊ illud pectori velſtomacho nocet. Profecto vnuſquiſqꝫ qd̓a ſuo mgr̄o didicit. hͦ in mediū ꝓfert. Nūin euāgelio legiſti has differētias. aut ī ꝓphetis. aut in lr̄is apl̓oꝝ Caro ⁊ ſanguiſꝓ certo reuelauit tibi hāc ſapīam. nō ſpiritus pr̄is. Eſt enī carnis hec ſapīa. Sꝫaudi qͥd de ip̄a nr̄i medici ſentiāt. Sapientia (inquiūt) carnis mors eſt. Itē. Sapiētia carnis inimica ē deo. Nū hypocratis ſeu galieni ſnīam: aut certe d̓ ſcola epicuri debui ꝓponere vobis? Chriſti ſumdiſcipulꝰ: xp̄i diſcipul̓ loquor. Ego ſi peregrinum dogma induxero: ip̄e peccaui.Epicurꝰ atqꝫ hypocras corꝑis alter voluptatū. alter bonā habitudinē p̄fert. meus magiſter vtriuſqꝫ rei ꝯtemptū p̄dicatAnime in corꝑe vitā quā ſummo ſtudioiſte vn̄ ſuſtētet: ille vn̄ ⁊ delectet inquiritg 4