. xxxj.¶ Titulus
uis em̄ aliqui dicant ꝙ fuerunt creati in naturalibus tm̄. dicit tn̄ tho. in pͥma ꝑte. q. lxij.ꝙ tenendū videt̉ ꝓbabilius et magis ꝯſonatdictis ſāctoꝝ. ꝙ fuerūt creati in grā gratū faciente nō aūt ī beatitudine ꝑfecta glorie. Nācū talis beatitudo excedat naturā ſeu v̓tuteꝫnature create: non pt̄ ꝑuenire ad eā niſi permeritum operis alicuius ī grā. nec homo necangelus: ſed ꝑ pͥmū actū caritatis ꝯuertēdoſcꝫ ſe ad deū diligēdū: ſtatim meruit beatitudinē glorie. ita ꝙ ſi tūc decederet: euolaret:niſi haberet impedimentū aliqd̓. ſicut in hisqui ī morte trāſeunt ad purgatoriū. Aliqͣ tn̄dicūt. ꝙ angeli meruerūt gloriā ꝑ ea opera:q̄ iā beati oꝑant̉ ī miniſterijs diuinis: quodtn̄ dicit tho. nō videt̉ rationabiliter dictum.vt qͥ ē in termino .i. ī gl̓ia moueat̉ ad terminū ꝑ meritū. vn̄ dicit ꝙ poſt ꝯſecutōꝫ gl̓ie: q̄fuit ſubito ꝑ vnicū actū gratie ꝯuerſionis īdeū: nō poſſūt augeri in pͥmio eſſētiali gl̓ieamplius. Et ꝙͣuis dicāt aliqui ꝙ auget̉ ī eisp̄miū accidētale ꝑ mīſteria nobis exhibita oſqꝫ ad dieꝫ iuditij. dicit tn̄ ip̄e ꝙ melius dr̄. ꝙnullo modo aliquis beatus mereri poteſt.niſi ſit ſimul et viator ſicut xp̄c. Gaudium gͦqd̓ angeli habēt de ꝯuerſione peccatoris: qͥadr̄ luc. xv. Gaudiū ē angelis dei ſuꝑ vno peccatore penitētiā agēte. illud gaudiuꝫ magisacquirūt ex virtute beatitudinis: ꝙͣ illd̓ mereant̉: et ſic nō ꝑtinet ad meritū: ⁊ ẜm quātitatē ſuoꝝ naturaliū ꝯſecuti ſūt quātitateꝫgratie et glorie. exīde ẜm tho. vbi ſupͣ. q. lxij.Et hoc ē qd̓ dicit magiſter in. ij. diſ. iij. ꝙ angeli qui creati ſūt magis ſubtiles et ſapiētiaꝑſpicatōres. hi maioribꝰ mūeribꝰ gr̄e p̄diti ſt̄.angeli gͦ qui meliorē ⁊ ꝑfectiorē naturā acceperūt: rationabile eſt. ꝙ fortius ⁊ efficatiusſint ad deū. in illo primo actu ad deū ꝯuerſi:et ſic meruerūt maiorē graduꝫ glorie. ¶ Notandū etiā ẜm tho. in pͥma ꝑte. q. lxij. ar. j. ꝙbeatitudo dr̄ ſeu intelligit̉ vltima ꝑfectō creature ratōnalis vel intellectualis. et inde eſtꝙ naturaliter deſiderat̉: quia vnūquodqꝫ naturaliter deſiderat ſuā vltimā ꝑfectionē. Ultima aūt ꝑfectio creature ratōnalis vel intellectualis ē duplex. vna quā poteſt aſſequi v̓tute ſue nature. Et hec quodāmodo beatitudovel felicitas dr̄. vnde ꝑfectā homīs ꝯtemplationē: quā optimū intelligibile quod eſt deꝰꝯtemplari poteſt: dicit eſſe vltimā homīs felicitatē. ſed ſuꝑ hanc felcitatē eſt alia homīsfelicitas: quā expectamus ī futuro: qua videbimus deum ſicuti eſt: qd̓ quidē eſt ſupͣ cuiuſlibet intellectus creati naturā. Ꝙͣtum.ad primā beatitudinē quaꝫ angelus aſſequivirtute ſue nature potuit: fuit creatus beatus: quia ꝑfectionē hmōi angelus nō acquirit ꝑ aliquē diſcurſiuū motū. vt homo ī meditando et ꝯtēplando: ſed ſtatim ei adeſt co-
gnitio ꝑfecta rei ꝓpter nature ſue dignitatē.ſed vltimā beatitudinē que facultatē natureexcedit: angeli nō ſtatī a pͥncipio ſue creatōnis habuerūt: qꝛ hec beatitudo nō ē aliqͥd nature: ſed nature finis. et iō nō ſtatim a pͥncipio habe̓ debuit: ẜꝫ ad eā ꝑ ſuā oꝑatōꝫ: grā tn̄īformatā ꝑuenire. Angeli at̄ ꝯfirmati ī gloria potentes remanēt in virtute caritatis: q̄nō excidit: ſed ꝑficitur in patria. Cōtinue gͦferūt̉ ī deū actu feruētiſſimo caritatis. ẜm illud. p̄s. ciij. Facis angelos tuos ſpiritus etmīſtros tuos ignē vrētē vel flāmā ignis ẜmaliā tͣnſlatōꝫ. Maxīa etiā caritate nob̓ deſeruiūt. vt ptꝫ ī āgelo raphaele: qͥ ſociauit thobiā ꝑ viā et defēdit a piſce volēte eū deuorare. et īſtruxit de matrimonio ꝯtͣhēdo. exegitꝓ eo debitū a gabello. reduxit incolumē addomū: et patrē illūinari fecit. Et ſimiliter deangelo: qͥ p̄cedebat ppl̓m dei de egÿpto egreſſū ꝑ deẜtuꝫ ambulātē ī die ī colūna nubis ſeextendēs et oſtendēs. in nocte vero ī colūnaignis uſqꝫ ad terrā ꝓmiſſionis. vn̄ dixerat deus. Precedet te āgelꝰ meꝰ. gͦ te viceuerſa nosvt ꝓximos nr̄os: nr̄i oalde dilectores d̓bemꝰdilige̓. ¶ Tertio dicunt̉ v̓tute potētes: qꝛ ml̓tos miros effectꝰ faciūt ī mūdo. ip̄i em̄ ſt̄ motores orbiū: ꝑ mīſteria eoꝝ miracula fiūt. vtgreg. dicit ꝙ nō ip̄i ꝓpria v̓tute īmutēt naturas reꝝ: qꝛ hoc dei ē: ſꝫ aliqͣ circa ea mīſterialit̓ ſeu īſtrumentaliter oꝑant̉. ip̄i em̄ mittentur ad vocandū homines ad iuditium. vtdr̄ math. xiij. Cineres em̄ hominū reſuſcitandoꝝ p̄parabūt. Exibūt etiā angeli et ſeꝑabt̉malos d̓ medio iuſtoꝝ: ⁊ mittēt eos in caminū ignis math. xiij. Precipue aūt michael:qͥ fuit p̓nceps ſynagoge. vn̄ apparuit ⁊ venitin adiutoriū angelo qͥ locutus ē danieli Daniel̓. ix. ꝓ liberatōne ppl̓i iſrl̓ de babilonia:nūc aūt pͥnceps eccleſie ad eā defenſādā. Ip̄eꝯſurget tꝑe iuditij ꝯtraᵇ antixp̄m: tūc cōſurget michael princeps eccleſie ad eā defenſandā dan. xij. Gabriel nūtiauit marie ꝯceptuꝫfilij dei: et zacharie natiuitatē io. bap. ex eo.Raphael etiā tribulatōꝫ a thobia et ſara mouit conſolans eos multipliciter. et ſic quiapotētes v̓tute: debemꝰ eos honorare. ¶ Patet etiā angelica virtus ex hoc ꝙ motus angeli de loco ad locū. etſi nō ſit in inſtāti: ſed ītꝑe ẜm prius et poſterius: qꝛ prius ī vno loco poſtea in alio eſt: quaſi in ſubito cuꝫ mouetur de celo ad terrā. qꝛ em̄ ſubſtātia angeli n̄ ē ſubdita loco: vt ꝯtēta ab eo. ſicut corpora: ſꝫ ē ſuꝑior loco .ſ. vt ꝯtinēs ip̄m ſua v̓tute. iō ī pt̄ate ſua ē applicare ſe loco proutpult: vl̓ ꝑ mediū trāſeūdo de loco ad locū: vl̓ſine medio de vno loco ad aliū. Ubi etiā ſciēdum ꝙ diuerſimode ꝯuenit corꝑi. āgelo ⁊ d̓oeē ī ſoco. Nā corpꝰ ē ī loco circūſcriptiue: qͥaꝯmēſurat̉ loco ⁊ ꝯtinet̉ ab eo. āgelꝰ at̄ n̄ ē in