¶ TitulusC. xxxj.

petēdo inordinate ſimilitudinem dei ī ſapīa.Eritis (inqͥt ſerpens) ſicut dij ſciētes bonū ⁊malū ꝯmedendo de ligno vetito. Decens gͦ fuit vt vnd̓ mors oriebat̉: inde vita reſurgerꝫ.ꝑ ꝯͣrium modum. quia ꝯͣria ꝯtrarijs curant̉ꝑ ſapientiam ergo elatam mortuū eſt genushumanum: ſed ꝑ ſapientiam dei humiliataꝫin carne aſſūpta: viuificatū eſt ⁊ ſaluatuꝫ. etſic deus oꝑatus eſt ſalutē in medio terre.¶ Secundum eſt medium. §. ij.virginale. Hec ē virgo maria de qͣ aſſumpſitcarnē nr̄am: in qͣ oꝑatꝰ eſt ſalutem noſtraꝫ.Un̄ dīc ber. ꝙ ad ip̄am v̓ginē tanꝙͣ ad mediūcōcurrunt vniuerſi. Qui ſupͣ ſūt āgeli. vt reſtaurent̉ .ſ. ī ruinis ſuis. Qui infra ſūt .i. patres in lībo. vt liberent̉ de tenebris. Qui aūtfuerunt pr̄iarche et ꝓphete. vt verificent̉ inſuis .ſ. ꝓphetijs et figuris de hoc. Qui pꝰ noserunt et nos. vt ſaluent̉. Adde qui a dextrisſūt .ſ. iudei. vt honorificent̉. ꝙ de eis nata ſitmater dei. Qui a ſiniſtris .i. gentiles idolatrevt illuminent̉ ad fidē. Oꝑatꝰ eſt gͦ deus ſalutē in medio terre .i. in v̓gīe: q̄ eſt ꝑfectō hominum. et de hoc p̄s. Sanctificauit tabernaculū ſuum altiſſimꝰ: deus in medio eius n̄ ꝯmouebitur. Sanccificauit in vtero mr̄is virginē: purgando ab originali. et religādo fomitē: ſed magis ſanctificauit tabernaculū: qn̄venit ad habitandū .i. in conceptōe extinguēdo fomitē. vn̄ deus in medio eius .i. in vteropirginis carnem .ſ. aſſumens. non ꝯmouebit̉nec ip̄a virgo ad carnis aliquā concupiſcentiam. nec ip̄e deus ad aliquā ſui mutatōnemUn̄ angelus ad mariā. Spūſſanctus ſuꝑueniet in te: et virtus altiſſimi obumbrabit tibi. luc̄. j. Ubi io. dama. poſt ꝯſenſū ſancte virginis: ſpūſſanctus ſuꝑuenit in ip̄am ẜm verbū dn̄i: qd̓ dixerat angelus purgās ip̄am inpotentia diuinitatis verbi receptiuā p̄ꝑansſimul ⁊ generatiuā. et ſic ſanctificauit tabernaculū ſuum altiſſimus. ⁊ tunc obumbrauiſip̄am dei altiſſimi ſapientia ꝑ ſe. et v̓tus exiſtens. ⁊ cōpulauit ſibip̄i ex ſanctiſſimis ⁊ puriſſimis ip̄ius virgīs ſanguinibꝰ carnē aīmatā aīa ratōali et intellectiua: n̄ antique conſperſionis ſeminans: ſed ꝑ ſpūmſunctuꝫ creans. hec ille. et ſic deus in medio eius. Et ẜmvinc. li. vij. in ſpe. hiſto. Uirtꝰ generatiua fuit excitata in virgīe: n̄ naturalit̓ ſꝫ miraculoſe .ſ. a ſpūſancto: qui ſuꝑueniens in eaꝫ deditei v̓tute: qͣ in momēto faceret hos qͣtuor actꝰqui in alioꝝ ꝯceptōe fiunt ꝑ interualla dieꝝſ. deciſionē ſanguinis. conſolidatōꝫ illiꝰ materie. ꝯuerſionē .ſ. in carnē neruos et oſſa. formatōꝫ .ſ. corꝑis plene .ſ. diſtinctuꝫ in omnibꝰliniamentis corꝑis humani: ſꝫ adeo ꝑuū. vtvix poſſent liniamēta diſcerni. Et eodē mom̄to aīa xp̄i de nouo creata. et corꝑi īfuſa verbo dei vnita fuit. Alij qͥ ꝯcipiunt̉ n̄ ſubito effi

giantur diſtincte ꝑ omnia membra in principio ꝯceptōis ſꝫ ꝑ ſpaciū .xlvj. dieꝝ maſculiꝑfecte corpus formatur. ⁊ tunc aīa creata denouo infundit̉. ſicut dīc aug. ſuꝑ io. vnde v̓.Cōceptū ſemē ſex primis crede diebꝰ. Fit lacreliqͥſqꝫ nouē fit ſanguis. ac inde. Deſolibatduodena dies: bis nona deincepſ. Effigiat: tēpuſqꝫ ſequēs augmentat in ortū. Sed omīaiſta in xp̄i conceptōe facta ſunt ſubito ⁊ aīaīfuſa De corꝑe femīe dicunt̉ fieri īfra. lxxx.dies. et licꝫ virgo mater nihil extͣ ſuſcepit fuit tn̄ vere ⁊ ꝓprie mater xp̄i: plus etiā ꝙ aliaq̄libet feīa mr̄ filij. ſiue qꝛ totalit̓ illa deciſiofuit facta ex carne virgīs: n̄ mixtōne virilisſeminis. Et cum tota trinitas oꝑata ſit illaꝫincarnatōeꝫ. vt dictū eſt: tn̄ dr̄ ꝯceptꝰ de ſpūſancto: non ꝙ de ſubſtantia eius vel ſolo oꝑeeius: ſed ꝓpter potentiſſimū effectū gr̄e dei.que attribuit̉ ſpūiſancto. qꝛ homo ille nullismeritis precedentibꝰ in ip̄o exordio natureſue verbo dei copulatus eſt in vnitate ꝑſoneet hinc vere mr̄ dei dr̄ ⁊cͣ. Eſt aūt ip̄e xp̄c conceptus et natus mediator dei et hominum factus ex ip̄a incarnatōe. Et ideo qꝛ mediū ꝑticipat de extremis: ip̄e homo iheſus de deo accepit ſummam innocentiam: qꝛ ſine peccatoſolus ꝯceptus. ac etiam plenitudine ſapīe etgr̄e Io. j. plenum gr̄e et veritatis. De homīeaccepit mortalitatē et paſſiones penales. vtfamem. ſitim. calorem frigus. et hmōi. triſticiam. timorem. iram. et hmōi. Et mors quidēet alie pene nobis inſunt ex neceſſitate in penam primi peccati. In xp̄o aūt n̄ ex neceſſitate. quia peccatum non habuit: ſed ex volūtate. quia ſe ſponte eis ſubiectꝰ eſſe voluit adnoſtri redemptōeꝫ. Paſſiones etiā interioreſtriſticia. timor et hmōi. fuerunt in eo ſolumẜm ꝓpaſſionem: non ẜm paſſionē .i. non taliter fuerunt tales effectus in eo: ita vt animꝰeius aliqualiter a rectitudine vl̓ dei clara ꝯͣtemplatōe declinaret vel offuſcaret̉: ſꝫ in nobis iſta contingunt etiā ẜm paſſioneꝫ. quiaquātumcunqꝫ ex zelo dei his moueamur anmus et ratō offuſcatur a dei quiete ſpeculatiua. Et qꝛ boni mediatoris eſt ponere paceminter ꝑtes et recōciliare inimicos. mediatordei et hominum homo xp̄c ih̓us. vt optimusmediator: nos cū eſſemus inimici dei ꝓpt̓ iniuriam a nobis ei illatam: nos ei rebellādo:et inimico dioabolo adherendo recōciliauitdeo ip̄o ꝓ nobis ſatiſfatiendo. et debitum ſouendo: qd̓ ſoluere non valebamus. qꝛ infinitum. peccata em̄ noſtra .i. penam eis debitaꝫipſe ꝑtulit in corꝑe ſuo ſuꝑ lignuꝫ crucis. vtait petrus in prima canonica. et vitaꝫ aīmeet corꝑis a nobis amiſſam: ip̄e ꝑ mortem ſuam innoxam nobis reſtituit. Et ſicut ip̄e mediator dicitur noſter: ita et mr̄ eius diciturmediatrix. quia peccatorum reconciliatōem