¶ Capitulum¶ Secunc

qd̓ noīat̉ nō ſolū in hoc ſeculo: ſꝫ etiā in futuro. Eſt gͦ xp̄us ẜm ꝙ homo n̄ ſolum caputhominū: ſꝫ etiā angeloꝝ. Un̄ dr̄ mat. iiij. Ꝙacceſſerunt angeli ⁊ mīſtrabant ei. Ꝙͣuis em̄angeli n̄ ꝯforment̉ nobis in natura corꝑis ꝙnō hn̄t ſicut nos hēmus ⁊ xp̄us habuit: tam̄qꝛ īfluētia xp̄i inqͣtū caput ē ī hoīes pͥncipalit̓ eſt ꝙͣtū ad aīas in qͦ ageli ꝯueniūt cū hoībꝰ: ideo ẜm hoc dr̄ xp̄us caput nō ſolū hoīmſꝫ etiā angeloꝝ. Ꝙͣuis aūt plati ⁊ p̄cipue eccleſiaꝝ pn̄t dici capita: tn̄ vt dr̄: non decet acapite mēbra diſcēdere: ſed oīa mēbra caputſequant̉. Dicunt̉ aūt capita alioꝝ ẜm amosꝓphetā: tn̄ alia ratōe et mō dicunt̉ ꝙͣ xp̄s caput eccleſie. Nam xp̄us dr̄ caput eccleſie ꝓpt̓influentiam gr̄e et glorie quā influit in mēbra eccleſie. Prelati aūt dicunt̉ capita alioꝝẜm quandā gubernatōꝫ exteriorē. Chriſtꝰ etiam eſt caput oīum ẜm omne tempꝰ ⁊ omneꝫlocum ab initio mūdi uſqꝫ in finē: ſꝫ p̄lati ſūtcapita ad certū tempꝰ et locū. Nam papa qͥdr̄ caput totius eccleſie nō eſt caput: niſi protꝑe ſue p̄ latōis. Et ep̄i ſunt capita non oīumabſolute. ſed certi loci .ſ. ſue dioceſis tm̄. Capita etiam dicunt̉: qꝛ repn̄tant ip̄m xp̄m caput eccleſie in offitijs ſuiſ. Diabolus vero dr̄caput iniquoꝝ non influendo vel cauſandoin eis malitiā: ſed ſuggerendo. ⁊ qͥ ſequunturīſtigatōꝫ ſuā: ſic̄ mēbra mouent̉ a capite ⁊cͣ.¶ De quintuplici medio in quibus dn̄s ih̓sxp̄c oꝑatus eſt ſalutem. ¶ Capitulum. ij.Eus rex noſter ante ſecula operatus eſt ſalutem in medio terre. pͣs. lxxiij. Deꝰ vtiqꝫ pater filiꝰ et ſpūſſanctꝰ vnus deꝰ quieſt rex noſter abſolute rex regū et dn̄s dn̄antiū gubernans omīa et regens. et nos modoſpāli ante ſecula exiſtens: qꝛ ab eterno oꝑatꝰeſt ſalutem terre .i. humano generi qd̓ eſt deterra. et qͦd niſi ꝑ ſaluatorē iheſū: iheſus em̄ īterp̄tat̉ ſaluator: ip̄e em̄ ait angelꝰ ad ioſephſaluuꝫ faciet ppl̓m ſuū Mat. j. Prothomartirſteffanus cuꝫ celis aꝑtis vidit gloriā dei ait.Uideo filium hoīs .i. iheſum ſtanteꝫ a dextrisvirtutis dei. actu. vij. Uidit ergo iheſum nonſedentem ſꝫ ſtantem .ſ. ad orandū et pugnandum ꝓ eccleſia et coronandum eam. Nam vtait ber. Filius ſtat ante pr̄em: oſtendēs ei latus et vulnera: ip̄e em̄ interpellat ꝑ nobis.Ro. viij. Pugnat etiam ꝓ eccleſia. Unde in figuram dixit exercitus pharaonis: ī mari rubro exiſtens. fugiamus iſrahel: dn̄s enim pugnat ꝓ eis. Et iſaie dicit̉. ego ꝓpugnator ſumad ſaluandum. Demum ip̄e coronat. Eſto fibelis uſqꝫ ad mortem (ait ip̄e) et dabo tibi coronam vite. apoc. iij. Oꝑatus eſt ergo deꝰ ſaluteꝫ in medio terre .i. in xp̄o. vbi notabimꝰ

quinqꝫ media q̄bus deus operatuſ eſt ſalutē.Primū medium diuinale.Scd̓m medium virginale.Terciū medium tꝑale.Quartū medium localeQuintū mediū virtuale.Mledium diuinale eſt .§. j.dei filius Io. j. Aedius aūt veſtꝝ ſtetit queꝫvos neſcitis .i. dei filius qui eſt medius in trinitate inter vos ſtetit ⁊cͣ. Ꝙͣuis em̄ eterne deitati non inſit quātitas vel locꝰ. ſicut nec aliud accidens: tn̄ cum in ip̄a beatiſſima trinitate ſint tres ꝑſone: pater. filiꝰ. et ſpūſſanctꝰpatet filiū mediū eſſe inter pr̄em et ſpirituꝫſ. non localiter: ſed numeraliter. Nā ſcd̓a ꝑſona que eſt filius: eſt media in noīando interpͥmā ꝑſonā q̄ eſt pr̄. ⁊ ſpūmſanctū qui eſt tercia in trinitate ꝑſona. Oꝑatꝰ eſt ergo ſalutēdeus terre .i. humano generi: in medio .i. ī filio incarnato. Non em̄ pater vel ſpūſſanctuſſed dei filius nr̄am naturā aſſumpſit. et licetdeus trinitas tota ſit oꝑata ip̄am incarnatōnem et ſalutē .i. illā carnem. illā aīmā. et illāvnionem: et exinde ſalutē vite gr̄e et glorie.qꝛ inſeꝑabilia ſunt oꝑa trinitatis ab extra d̓conſe. di. iiij. oēs. tn̄ ſola ꝑſona filij vnita eſtilli de nouo formate humanitati. Sicut anſhelmus exemplificat de tunica aliqua q̄ ſuitur a tribus puellis vl̓ ꝑſonis: quā tn̄ vna ſola ex eis illaꝫ īduit: ita ſolꝰ dei filiꝰ habitu inuētus eſt vt homo. phi. ij. ¶ Et ꝙͣuis nil deoſit impoſſibile. Un̄ ⁊ potuit incarnari pateret ſpūſſanctus. Decuit tn̄ magis dei filiū carnem aſſumere tribus ratōnibꝰ. Prima ex ꝑte aſſumentis. Euidens eſt em̄ ꝙ artifex pereandē artem ſeu ſapiētiaꝫ mentis ſacit aliqꝛopus: et illud deſtructum reficit et reformatEſt aūt dei filius verbum et ſapientia et ars(vt dicit augꝰ) dei pr̄is oīpotētiſ ꝑ quē factaſunt omīa. ẜm illud pͣs ¶ omnia in ſapientiafeciſti. Et io. j. oīa ꝑ ip̄m facta ſunt: ſed opuseius ſcilꝫ mundꝰ qͣſi deſtructꝰ et deformatuserat deformato hoīe ꝑ peccatū. ꝓpter quē hominem mundꝰ factus erat. Ad reformandūigit̉ ⁊ ſaluandum qd̓ ꝑierat: decens fuit vt ꝑipſum dei filium ſapientiam et artem patrishoc fieret .ſ. eum incarnando. Secunda ratio eſt. quia cū homo dicatur factus ad imaginem dei et ſimilitudinem. gen̄. j. deſtructavel deturpata hac imagine ꝑ peccatū homīset ſi non quo ad naturā: tn̄ quō ad gr̄am. decebat ad ip̄am renouādā et ip̄am pulchre faciendaꝫ. vt hoc fieret ꝑ eū qͥ eſt imago et ſil̓itudo dei ꝑfecta: et hic eſt filius dei. Un̄ amb.tractans illud. pͣs. deꝰ quis ſil̓is erit tibi ait.Non vtiqꝫ nullus: ſꝫ filiꝰ qui eſt imago pr̄is.de pe. di. j. Tercia ratio eſt ex ꝑte occaſionisruine hūane a ſuꝑbia dr̄ thobie. iiij. ſumpſitinitium omnis ꝑditio: que ſuꝑbia fuit in ap-