Citulusl. xxx.
ponit̉ em̄ equalis luci ſolis poſſit ſtare cumcolore: nihilominꝰ nō eſt negandum quī beꝰpoſſit dare talem claritatem corporibꝰ glorioſis. Cuius ratio ē: qꝛ illa que ẜm naturaꝫpoſſunt ſtare ſimul vtroqꝫ vel altero exiſtētein gͣdū r̄miſſo ſue ſpēi: pn̄t virtute diuina ſimul eſſe vtroqꝫ exiſtente in gradū intēſiſſimoſue ſpeciei: ſꝫ lux ⁊ color ſūt in eodeꝫ ſubiectoꝑ naturā vtroqꝫ vel altero exiſtente ī graduremiſſo ſue ſpēi. ergo vtrūqꝫ poteſt eſſe ſimulbirtute diuīa in gͣdū intenſiſſimo. vn̄ ī noctilucis ſtant ſimul color ⁊ lux. Erunt gͦ corꝑaglorioſa lucida nonſoluꝫ ꝑ refulgentiam velalioꝝ luminariū incidentiuꝫ ſuꝑ illa terſa ⁊politiſſima ſicut vitrū: ſꝫ ꝑ intrinſecam īherentiaꝫ lucis manētis imp̄ſſe virtute diuinaal̓s nō lucerent niſi preſente lumīari. contraillud Apoca. xxj. ca. ciuitas illa nō eget ſolenec luna ⁊cͣ. Ad obiectōem de delectatōe. ℟.qꝛ pulcritudinē candoris lucis delectabil̓ admirabitur oculus ſuppoſitus ꝙ nō ledat: ſedcōfortet pluſꝙͣ quēcunqꝫ colorem ſeu figurā:quia delectatio cauſat̉ ex cōmixtione conuenientis cū cōueniente. Nihil aūt eſt cōueniētius potētie ꝙͣ ſuū primariū obiectuꝫ. Primum aūt obiectū viſus nō ē figura: q̄ ē ſenſibile nō ꝓpriuꝫ: ſꝫ coē. nec color ſꝫ lux: qꝛ primū in vnoquoqꝫ ē cauſa alioꝝ in illo generevidet̉ aūt color ꝑ lucem et nō econuerſo. vn̄nō poteſt videri color ſine luce: ſꝫ bene econuerſo. ⁊ ideo dulce lumen ⁊ delectabile ē oculvidere ſolem pluſꝙͣ alium colorem. Secūdo.ſ. de colore ſciendum ꝙ nōſoluꝫ erūt fulgida⁊ lucentia: ſꝫ etiam colorata pulcerrimis coloribus ⁊ viuaciſſimis. ⁊ cum lux ibi erit ꝑfectiſſima et vtrūqꝫ ſimul videbit̉: quia quicqͥdpulcritudinis eſt in alijs ⁊ nobilitatis excelſenter debet eſſe in illis. Conſtat aūt ꝙ lux ēdecor totius. Color etiam eſt pulchritudo oīsmixti terminati. vnde vtrumqꝫ erit ibi. Nonſolum aūt erunt lucida ⁊ colorata: ſed etiamꝑuia. non ꝓpter poros tantum: quia licet ibiſint futura foramina oris. aurium ⁊ huiuſmodi que ꝑtinent ad ꝑfectionem nature. tn̄pori ꝑ quos ſudor exijt ⁊ huiuſmodi nō erūtibi: quia ibi imꝑfectio nō erit: hoc aūt eſt imꝑfectōnis. Unde celi ſolidiſſimi quaſi ere fuſiſunt ſine poris quod eſt ꝑfectōnis in eis. igit̉illa corpora glorificata erunt tota ꝑuia ſicutvitrū. Unde Grego. dicit. xviij. moral̓. exponēs illud Iob. Non adequabitur ei aurū autpitrum: quod patebit corporalibꝰ oculis. ip̄aetiā interior armonia. Et Apoca. penult. Ciuitas illa equiperat̉ vitro mūdo. non quo adfragilitatem: ſꝫ quo ad puritatē ⁊ ꝑuietateꝫ.¶ Notandū etiā de ſecūda poſſibilitate ſimulate lucis radioſe ⁊ ꝑuietate. Nō em̄ ē difficile quomō cū iſta ꝑuietate luceant ſicut aer.Sed qūo fulgeāt aut radios emittāt: hoc em̄
cū ſit ꝑfectōnis in luminaribus nō eſt de eisnegandū. Unde et corpus xp̄i vocat̉ lucernaApoca. lucerna eius .ſ. ciuitatis eſt agnus .ſ.xp̄c. Et ibi ſūt duo magna luminaria .ſ. corpus eius ⁊ matris ſue: ceteri vero erūt ſicutſtelle. vnde nō indigent alijs luminaribꝰ. Uidemus aūt in corporibꝰ lucere ⁊ illumīare ſimul ſola corꝑa opaca. vt ſtella q̄ eſt dep̄ſſiorvel denſior pars ſui orbis: nō aūt trāſparētiavt ignis in ſpera ſua eſt ꝑuius. ſicut diaphanus propt̓ quod nō impedit videre celū ⁊ ſtellas: ſꝫ ī materia aliena ē oꝑacus. vn̄ impeditvidere pariētē poſteriorē in camino ⁊ ī ſperalucet. ⁊ nō illuminat in aliena materia. putain flāma illuminat: ſꝫ deus ſicut p̄t facere ꝑfectum colorem ⁊ lucem in eodem ſubiecto q̄reſpectu nature acquirūt diuerſas diſpoſitōnes cōtrarias. ſic ⁊ ī corꝑibꝰ beatoꝝ ꝑuijs facit lucē intenſiſſimā. ⁊ ꝑ ꝯſeqn̄s radiatiuam.Pie etiā tenendū videt̉. ꝙ ſicut viſꝰ habebitſuā ꝑfectōem ⁊ delectatōnem ī videndo pulcerrima. ita alij ſenſus. Nā ⁊ de auditu dicit̉ inciuitate domini iugiter ſonāt organa ſanctorum. ibi angeli ⁊ archangeli hÿmnuꝫ deo decantant: quod etſi ſpiritualiter ītelligi oporteat in angelis: quia nō habent corꝑa: ſꝫ ſācti cū habebunt corꝑa miſericordias dominiin eternū cantabunt. etiam voce̓ corꝑali. nōex aere cauſata: qꝛ ibi nō eſt: ſed ꝑ alium modum ex dei oꝑe cui nil eſt impoſſibile. Et deodoratū canit̉. Sācti tui florebūt ſicut liliūqd̓ ē valde fragrās.; ⁊ ſic ut odor balſami erūtan̄ te. Guſtus etiā ſentiet quandā mirabilemdulcedinē abſqꝫ cōmeſtione cuiuſqꝫ rei: q̄ ibinō erit neceſſaria. ſicut nec moyſi fuit ī monte ſinaÿ cū angelo ꝑ quadragenaꝫ loquenti.Cōtactꝰ etiā quidā honeſtiſſimꝰ nō ꝯmixtōisqꝛ ibi nec nubēt nec nubent̉: ſꝫ erūt ſicut angeli dei. math̓. xxij. Generatio em̄ ibi nō erit.cū finitus ſit numerꝰ electorū a deo p̄deſtinatorū ob quē fiendū ē ordinata ip̄a cōmixtō:nec ibi inſurget aliqͥs minimꝰ ſtimulus cōcupiſcentie ſenſualitatis omīmode ſubdita rōiin cuiꝰ etiā remediū pꝰ peccatū primū ē ꝯceſſa copula ꝯiugalis. Sꝫ quidā caſtiſſimꝰ ⁊ ſātiſſimus amplexus eo mō quo ſancti viri ſeviſitātes mutuo āplexati ⁊ oſculati ſūt īuicēvt Ioſeph fratres ſuos ⁊ virgo maria filiuꝫ.¶ De aureolis in generali ⁊ ſpāli. Ca. viij.Caureolis et primo ingenere. Sciendū igitur ẜm pe. d̓palū. in. iiij. diſ. xlix. q. viij. ꝙ aureola eſt quoddam gaudium deoperibus a ſe factis: que habent ratōnem excellentis victorie. Ande differt ab aurea queē premiū eſſentiale .ſ. gaudiū de deo. et debet̉victorie in cōmuni. Et ſicut aurea principaliter ē in aīa. ſic et aureola: ſed ꝑ redundan-