¶ Capitulum.¶ Septim
nō poſſidebunt quo ad culpā: ſed quo ad naturam. Tenendū eſt aūt ẜm pe. vbi ſupra. ꝙcorꝑa glorificata qn̄qꝫ mouebunt̉ localiter:qd̓ etiaꝫ de ipſo xp̄o credibile eſt. Unde ⁊ beatus Tho. dicit ꝙ qn̄ xp̄s apparuit paulo beato in via ad damaſcum ꝓſtrato ad terram dicens. Ego ſum xp̄c: deſcendit xp̄s de celo corporaliter ẜm p̄ſentiā ſuā corꝑalem. vn̄ ⁊ tāꝙͣteſtimoniū d̓ viſo reddens ait. Nouiſſime tāꝙͣ abortiuo apparuit mihi. j. corin. xv. Ratiohuius ꝙ corꝑa beatorū moueant̉ localiter ē:qꝛ virtus ꝓcedens in actū exercitatum de potētia ꝑfectior apparet ꝙͣ ſi nō exiret in actū:actus em̄ manifeſtat virtutē. Cū igit̉ in beatis ſit virtus motiua ꝑfecta ex ꝑte anime. etlūma habilitas ex ꝑte corꝑis: ratōnale eſt ꝙqn̄qꝫ demonſtret̉ ꝑ effectum. ⁊ ita ꝓbabile eſtꝙ ſancti moueant̉ aliqn̄ motu progreſſiuo:qui ſoluꝫ apparet in nobis cauſatus ab aīmaꝑ apprehenſionē appetitus ⁊ exercitus per determinataꝝ motionem partiū corporis queorganice huic motui deſeruiūt. Utrum autēcompetat eis alius motus quo mouet̉ corpꝰab aīma: nō organice .i. nō ꝑs poſt ꝑtē. ſicutnūc fit: ſed totum ſimul et exquo. ſicut grauedeſcendit deorſum ⁊ leue aſcendit ſurſū: videỉquibuſdā ꝙ ſic. ⁊ videt̉ opinio vera .ſ. ꝙ ꝙͣuiscorpus glorificatum poſſit moueri organice⁊ ꝓgreſſiue ſicut modo: nihilominꝰ tamē ⁊ totum ſimul poterit moueri. vt leue ſurſum etgraue deorſum. ſicut ⁊ angelus mouet corpꝰaſſumptum et nō aſſumptū: ꝙͣuis nō ſit uſqꝫquaqꝫ ſimile: quia celuꝫ nō poſſet moueri niſicirculariter. Cum em̄ dicit ſcriptura de xp̄oꝙ ferebat̉ in celum: non videt̉ ꝙ pedetentimquaſi ꝑ gradus ſcale aſcenderet: nō ꝙ in aerepeſtigia figere non poſſet: quia mortalis ſuꝑaquas ibat: ſed ideo quia nō videt̉ ꝙ nō vnātibiam poſt aliam moueret. ſicut fit currēdopoſſet glorioſū corpus ita cito moueri. ſicutdicit̉ eſſe mobile. Nō em̄ ſic compͥmendo paſſus ſuos poſſet temꝑe inꝑceptibili deſcenderede celo vel aſcendere. ſicut ergo angelus dn̄iportauit Abacuch ⁊ reportauit. et ſpūs dn̄irapuit philippum. ſic beati glorificati in corpore mouēt̉ qn̄ volunt ꝓgreſſiue ⁊ nō ꝓgreſſiue. ⁊ quēadmodū ſcīt ille in arūdineto diſcurrent. ¶ De tempore motus corporū glorificatorū dicendū ẜm pe. vbi ſupra. ꝙ motꝰ eoꝝnō erit in inſtanti: ſed in temꝑe: quia omnismotus qͥ eſt de extremo in extremū ꝑ mediuꝫneceſſario ē in tꝑe: ſꝫ oēs motus corpoꝝ glorioſoꝝ ſūt huiuſmodi. ergo ⁊cͣ. Maior pꝫ: qꝛratio medij ē qd̓ prius attingit̉ a mobili ꝙͣ adextremū. vt pꝫ ex. v. phiſicoꝝ. prius aūt ⁊ poſterius nō ſūt niſi in tꝑe. Minor ꝓbat̉: qꝛ nulla virtus creata poteſt mutare curſū naturein motu locali: ſꝫ curſus nature ī motu locali ē ꝙ ſit de extremo ī extremū ꝑ mediū. Uir-
us aūt motiua corporū glorificatorū eſt virtus creata .ſ. virtus aīme: quare neceſſe eſt ꝙille motus ſit ī tempore. Eſt igit̉ coīs opinioꝙ nō mouebunt̉ in inſtanti: ſed temꝑe inꝑceptibili quando volent et moroſe ꝓut volent.Et ꝙ Augu. dicit ꝙ vbi voluerit eſſe ſpiritusibi ſtatim erit corpus: ſtatim nō dicit inſtāspoſt cito. Et ꝙͣuis poſt reſurrectōnem nō ſittempus quod eſt paſſio primi mobilis: quiatunc ceſſabit motus primi mobilis: eſt tamēpoſtea tempus quod ē mora continua ⁊ ſucceſſiua motuum qui fient tunc.De dote claritatis. .§. iiij.Corpora beatorū erūt lucidiſſima coloribuspulcerrima ⁊ ꝑuia. Ꝙͣtuꝫ ad primū dicit pe.de palu. diſ. xliiij. q. v. ꝙ nomē claritatis ꝙͣtūad ſuā primā impoſitōem īportat ꝓprietateꝫluminis ſicut ⁊ ſuū oppoſitū .ſ. obſcuritas importat ꝓprietateꝫ oppoſitā gr̄e vel priuatōeꝫlumīs: ſꝫ qꝛ mediante lumīe ꝑficit̉ in nobispotiſſima cognitio ſenſitiua exterior quā habemꝰ .ſ. viſiua: ꝑ quā res nobis potiſſime manifeſtant̉. ⁊ eius nomē ad om̄s alias cognitōnes trāſfert̉: ꝑ quā nobis aliqua veritas manifeſtat̉. ⁊ ideo nomīe claritatis tranſfert̉ admanifeſtatōem veritatis. vn̄ oēm veritatē nobis manifeſtā dicimꝰ eſſe claraꝫ. ⁊ ꝑ cōſequēsquod eſt ſui bene manifeſtatiuum dicimꝰ eſſeclarum. Et ſcd̓o poteſt dici ꝙ claritas dupliciter erit in corꝑibus glorioſis. Prīo ẜm vltimū modū .ſ. inqͣtū claruꝫ dicit̉ illud quodſeipſum manifeſtat tanꝙͣ habens puritatē nature ſiue ſpēi. ſic em̄ corꝑa glorioſa erūt clara: quia qualitates eoꝝ maxime ad viſum ꝑtinentes. vt calor ⁊ figura: erūt puriſſime nihil impuritatis habētes admixtuꝫ: ⁊ hoc nullus negat. Sꝫ ꝙͣtum ad primū modū poteſtdici ꝙ claritas erit in corꝑibus glorioſis dupliciter. Uno mō ſicut ē claritas in corꝑibꝰbene terſis ⁊ politis. et ex incidentia radiorūſolis vl̓ alterius corporis lumīoſi: q̄ claritaseſt valde magna ſi corpus ſit bene terſum etpolitum. vt vitrū. aurū. argentum. ⁊ huiuſmodi. Conſtat aūt ꝙ corꝑa glorioſa erūt ml̓tum polita ⁊ terſaꝓpter quod ex incidētia ſolis ⁊ alioꝝ luminariū fulgebūt maxima claritate: nec iſtud etiaꝫ habuit dubiū. Scd̓o gͦmō ponit̉ a quibuſdā claritas dicentibꝰ. ꝙ ſicut ē qualitas intranea ſolis vel alicuiꝰ alterius corꝑis lumīoſi. ſic claritas in corꝑibusglorioſis erit ītranea qualitatis corꝑibꝰ glorioſis. ⁊ iſtud ē difficiliꝰ ad ītelligendū. Prīoqꝛ talis qͣlitas non videt̉ ponenda in corꝑibꝰglorioſis ꝓpter hoc ꝙ magis delectet viſū aſpicientiū: qꝛ nos experimur ꝙ maior delectatōē pulcritudinē figure ⁊ colorē hoīs aſpiciēdoꝙͣ claritatē ſolis. etiāſi claritas eiꝰ nō lederet.Scd̓o qꝛ difficile ē videre quomō color ē luxintenſa qualis ẜm hanc opi. ponit̉ in beatis