¶ Citulus¶. Xxx.
lis quātitas ꝑ corpus comꝑatuꝫ ad locū hꝫduo facere .ſ. reddere corpus quantū ⁊ occupare locum. Et primū eſt actus eius qͣſi cauſe formalis. Secūdū eſt actꝰ eiꝰ qͣſi cauſe efficientis. Exquo p̄t ſic argui. ſicut ſe habet calor ad calefaciendū. ſic ſe habet ꝙͣtitas ad occupandū locū: ſꝫ virtute diuina fieri p̄t. vt calor pn̄s calefactibili nō calefaciat ipſum. vtfactū eſt in fornace babilonis reſpectu triuꝫpuerorū. ergo eadem virtute p̄t fieri ꝙ quātitas ſit pn̄s loco. ⁊ tamē nō occupet locum.⁊ ſic alia quātitas erit ſimul cuꝫ ea. Secūdoſic. virtute diuina fieri poteſt. vt amoto poſteriori remaneat prius: cū hoc nō implicetcontradictōem vel repugnantiā intellectuū:ſꝫ dare ꝙͣtum eſſe ſubiecto ꝑ prius conuenitquātitati ꝙͣ occupare locum: quia ille ē actꝰformalis q̄ ſimul eſt cum forma in ſubiecto.Alius tn̄ eſt actus eius. vt cauſe efficiētis reſpectu alteriꝰ qui eſt frequēter tꝑe poſteriorergo virtute diuina fieri poteſt. vt corpꝰ remaneat quātū. ⁊ tn̄ nō occupet locuꝫ. Aliqn̄tamen dicunt ꝙ nulla virtute fieri poteſt ꝙduo corpora ſint ſimul in eodē loco. ⁊ ad oēsillas ratōnes reſpondent: ſꝫ qꝛ tales expoſitōnes quas illi faciūt de xp̄o naſcente de virgine ⁊ de ſepulchro exeunte. vel in celum aſcendēte quaſi via naturali potuerit eſſe nō ſic accipiūtur a coītate. Tutius eſt tenere moduꝫprius dictū .ſ. ꝙ virtute diuina duo corporapoſſint eſſe in eodem loco ſimul. ſicut acciditin dictis miſterijs xp̄i naſcentis. reſurgētis.⁊ huiuſmodi. in talibus em̄ melius eſt captiuare intellectū ſuum ꝙͣ p̄ſumptuoſū aliquidaſſerere contra cōmune dictū. etiamſi non ſitexp̄ſſe cōtra ſcripturā. hec omīa pe. vbi ſupͣ..§. iij.¶ De dote agilitatisquid ſit. ⁊ ꝑ quid: ⁊ vtrū motus corpoꝝ glorificatorū ſit in inſtanti. Et ꝙͣtum ad primūẜm pe. vbi ſupra. q. iiij. ſcienduꝫ ꝙ in hoīe eſtduplex motꝰ. Unus ẜm naturā elementi p̄dominātis quo mouet̉ naturalit̓ deorſuꝫ. ſicutcetera grauia. Aliꝰ ē motus cuiꝰ principiū eſtaīma. ⁊ eſt ꝓgreſſiuus. Et eſt differētia interiſtos motus. Prīo qꝛ principiū primi motuseſt ex ꝑte corporis tm̄ nō aīe: ſꝫ principiumſecūdi motus ē aliqua ꝑs corporis: nō vt corporis: ſꝫ vt aīati corꝑis. vn̄ talis motus noncōpeteret corpori ſine aīa: ſꝫ bn̄ primi motꝰ.Scd̓o qꝛ primus motꝰ eſt ad determīatū vbi⁊ vniformiter: qꝛ ſequit̉ formā naturalē: ſedſcd̓us motus ē ad diuerſa vbi ⁊ difformiter:qꝛ ſequit̉ apprehenſionē q̄ p̄t variari ẜm diuerſa appetibilia. ⁊ ideo hō vel aīal p̄t variaremotū ad diuerſa vbi ⁊ diuerſimode tarde .ſ. vlvelociter. Tertio qꝛ hō vel aīal p̄t ſiſtere motū ꝓgreſſiuū ꝑ cognitōnem q̄ format̉ imagini: ſꝫ nō poteſt ſiſtere motū primū qui .ſ. ē ẜmnaturaꝫ elementi p̄dominātis. Si em̄ homo
eſſet ſurſum caderet: niſi eſſet quid retinens:nec poſſet ſiſtere talem motū qui caderet. Exhoc ad ꝓpoſitū agilitas dicit habilitatē ī corpore ad faciliter mouendū ſe ẜm motū localem: nō quidē ẜm motuꝫ quo aīal mouet̉ ẜmnaturā elemēti p̄dn̄antis: qꝛ ſic corpus mortuū eſſet agilius ꝙͣ viuū: tamē nullꝰ dicit corpus mortuum agile. Item agilitas videt̉ eſſeconditio mouētis ſeipſū: ſola aūt aīata mouent ſe ⁊ ẜm motū ꝓgreſſiuū: ꝓpter quod aglitas ē facultas in corꝑe ad faciliter ⁊ ꝓmpteſe mouendum motu ꝓgreſſiuo. Hāc aūt agilitatē ratōnale ē ponere in corꝑibꝰ glorificatis: qꝛ vt dictū eſt in beatis corpus erit pleneſubiectuꝫ ſpūi: ſpūs aūt ſeu anima cōꝑat̉ adcorpꝰ: nōſolū vt forma: ſꝫ etiaꝫ vt motor. etiō debet eſſe ſubiectū nōſolū formali ꝑfectōniſꝫ vt motori: ꝓpter quod ſicut corpꝰ ꝑ impaſſibilitatem plene ſubijcit̉ aīme. vt forme velꝑfectōi. ſic ꝑ agilitatē plene ſubijcit̉ ei vt motori adeo vt ꝓmpte ⁊ faciliter ſine fatigatōnecelerrime moueat̉ ẜm imperiuꝫ voluntatis.Per quid aūt ſit iſta agilitas nō eſt omīnoclarum. videt̉ ꝙ ſit ꝑ ablatōem grauitatis acorꝑibꝰ beatorū: qd̓ patet ꝑ auctoritatē Auguſti. xxij. li. de ciui. dei dicentis. ꝙ oīpotensdeus auferet a beatis pōdus grauitatis. Et qͥuis hoc ꝙ dictū eſt ſit ꝓbabile: poteſt tn̄ ſuſtineri ꝙ hec obediencia ſit nō ꝑ amotōem grauitatis: ſꝫ ꝑ additōem qualitatis q̄ impediatreſiſtentiā grauitatis reſpectu alioꝝ motuūad deorſuꝫ. ⁊ habiliter ad motū deorſū pluſꝙͣgrauitas: velotius em̄ mouet̉ corpꝰ glorioſiimꝑioſe a celo ad terrā ꝙͣ corpus graue (cēteris paribꝰ) ⁊ huiuſmodi nō eſſet ꝓpter inclinatōem grauitatis. gͦ ꝓpter aliquid aliud. Si dicat̉ ꝙ hoc eſt ꝓpter diuinā virtutē aſſiſtenteꝓhibentē ne mediū reſiſtat corpori glorioſotantū: quantū faceret corꝑi nō glorioſo nonſufficit: qꝛ gracia ꝑficit naturaꝫ ẜm modumeius. Cuꝫ ergo ſit natū reddi bene mobile abaīma ꝑ aliquod ītrinſecū. puta ſpm̄ ⁊ bonasdiſpoſitōnes in neruis et muſculis. gͦ ꝓbabileeſt ꝙ ꝑ ītrinſecū poſitiuū faciat ſic mobile etagile. Erūt em̄ hoīes pares angelis habētesꝑ grām impaſſibilitatis: qd̓ illi hn̄t ꝑ naturā⁊ ſimiliter ꝑ agilitatem et ſubtilitate. Sicutergo corpus eſt ſubiectū angelo ad motū localē: nō ꝑ ſolam virtutē diuinā ꝓhibentē reſiſtentiā vel amouentē qualitate inclinanteꝫad contrariū: ſꝫ ꝑ intraneā naturam. ſicut ⁊graue obedit nature ſuꝑiori ad ſupplendumpacuū manēte ſua grauitate: qꝛ ꝑ intrīſecaꝫnaturā ē ſibi hoc inditū. ſic ꝑ grām ītrinſecāerit corpꝰ hūanū obediēs ſpiritui ad motū ſine amotōne gͣuitatis. Ad aucͣtoritatē Augu.ſupͣ poſitā in contrariū. ℟. ꝙ deꝰ auferet pondus a corꝑibꝰ beatis: nō qͦ ad eſſentiā: ſꝫ qͦ adīpedimētū. ſicut dr̄ ꝙ caro ⁊ ſāguis regnū dei