¶ TitulusC. xxx.

iſtud nō eſt verū: quia qualitates elementoꝝnon remaneant in corporibꝰ glorioſis: quiagloria nō tollit ea que ſūt de ꝑfectōne natureſed qualitates elementorum ſūt de ꝑfectionemixti ſaltem accidentali. ergo nō tollent̉ pergloriam. Remanebūt ergo elementa in corporibꝰ glorificatis ẜm ſuas qualitates .ſ. calidum. frigidū. humidū. ⁊ ſiccū: ſꝫ nō alterabūtur nec pacient̉ alterū ab altero: quia cū pꝰreſurrectōnem ceſſet motus celi oporteret ꝙillud qd̓ ſemel pateret̉ ſemꝑ ab altero pateretur. ⁊ ſic p̄cedente paſſione finaliter ſequeret̉corruptio: quod nō eſt verū. Impaſſibilitasergo reſurgentiū corporū non erit ꝓpter carentiam qualitatū elementariuꝫ. Quid ergoiſtud ſit ꝑ quod fiūt īpaſſibilia corpora illa:circa hoc eſt duplex opinio. quidaꝫ em̄ dicūtꝙ hoc erit ꝑ formam inherentē ⁊ exiſtentemin ip̄is corporibus: quod ſic ꝓbant. Animanō poteſt habere aliquod dominiū ſuꝑ corpꝰtūc magiſꝙͣ nūc: niſi corpus ſit immutatuꝫ:ſed aīma poſt reſurrectōnem habebit ꝑfectūdominiuꝫ ſuꝑ corpus. ita vt corꝑi nil. poſſitaccibere preter voluntatē anime: alioquī nōeſſet ꝑfecte beata. ergo corpus erit omīno īmutatum: ſꝫ mutatio terminat̉ ad aliquamformam. gͦ corpus glorificatum ꝑ aliquā formā quā habebit reddet̉ impaſſibile. Ad quodetiā facit quod ait Augu .ſ. ꝙ in corꝑibꝰ glorificatis erit ꝑpetua ſanitas ⁊ incorruptonisvigor: ſꝫ ſanitas eſt ꝑ aliquā formā inherentem. ergo ⁊cͣ. Eſt alius modus dicendi .ſ. ꝙ īpaſſibilitas corporuꝫ glorificatorū nō erit ꝑaliquā formā inherentem: ſꝫ ſolū ꝑ diuinamvirtutem aſſiſtentem beatis ⁊ ꝓhibentē actōneꝫ cuiuſlibet extrinſeci inferentis paſſionē:quod ꝓbant ꝑdictum Augu. ſic ſcribentis inepiſtola ad conſentiū. ſicut ab igne fornacischaldeoruꝫ abſtulit deus virtutē conburendiꝙͣtum ad aliquid: qꝛ .ſ. corpora pueroꝝ illeſaſeruata ſūt: ſꝫ manſit ꝙͣtum ad aliquid: quiaille ignis conburebat ligna. ita auferet deusab homībus corruptōem ⁊ dimittet eis naturam mō predicto .ſ. impediendo exceſſuꝫ actōnis in p̄ſeruando ab omī nociuo extrinſeco.Exquo patet ꝙ intentio Augu. eſt ꝙ īcorruptibilitas ⁊ impaſſibilitas eſt in corꝑibꝰ beatoruꝫ ꝑ hoc ꝙ diuina virtus aſſiſtens beatisimpediet actōnem cuiuſlibet inferentis corruptōem. Un̄ ad ratōnem factam ꝓ alia opi.p̄t dici ꝙ ablatō defectuū paſſionis q̄ fit ī corporibꝰ glorificatis p̄t fieri ꝑ ſolam virtutemdiuinam aſſiſtentem beatis ad meritum. vndenō oportet ꝙ fiat ꝑ formā inherentē. Erit gͦtunc corpus ſubditū aīme aliter ꝙͣ nūc: quiatūc ꝑfectiſſime: ſꝫ non oportet ꝙ huiuſmodiſubiectio fiat ꝑ nouam formā inherentem: ſꝫſufficit ꝙ fit ꝑ diuinaꝫ prouidentiam aſſiſtētem que prohibet illa que immutant corpus

ad corruptōnem. Et quod dicit Augu. de ſanitate ⁊ vigore hoc poterit eſſe ꝑ impedimētuꝫ cuiuſcūqꝫ extrinſeci inferentis paſſionē:nō ꝙ ſit illa ſanitas forma inherens. Sciendum etiā ꝙ beati nūꝙͣ ſcient ꝑ exꝑientiaꝫ qͥdeſt malū nec hoc ꝑtinebit ad imꝑfectōeꝫ: alioquin deus eſſet valde īꝑfectus qui nūqͣ ſciuitmalum ꝑ exꝑientiaꝫ in ſeipſo. Exꝑientia em̄inꝙͣtum importat cognitōnem importat ꝑfectonem. ⁊ ſic eſt in deo. ⁊ ſic erit in beatis: ſedinꝙͣtum importat paſſionem non erit in eis.hec omīa pe. de palu. in. iiij. vbi ſupra.De dote ſubtilitatis. .§. ij.Sciendum ẜm pe. de palu. in. iiij. diſ. xliiij. qiij. Dicunt quidam dos ſubtilitatis ẜm om̄esē ad ſubijciendū corpꝰ aīme ad oꝑatōes organicas ſenſitiuas. vt remota omī groſſitie ⁊ īeptitudine ad eas potentie ſubtilitate ratōniobediant. ⁊ ad oꝑatōnes ſuas purius exercēdas virtuoſiores fiant. Pro quorum declaratione dieunt quidaꝫ ꝙ ſubtile in corporibusopponit̉ ei quod eſt groſſum eſſe: etiam vtrūqꝫ reperit̉ in corporibus tam ratōe quātitatis ꝙͣ ratōne qͣlitatis. Ratōne em̄ quātitatisillud dicit̉ ſubtile qd̓ eſt paruū ẜm latitudinē⁊ ꝓfunditatem: dato ꝙ ſit magnū ẜm lōgitudinē ⁊ ꝓfunditatē. Ratōne vero qͣlitatis dicit̉aliquid ſubtile qd̓ eſt raruꝫ ⁊ paruū. vt aer:groſſum vero qd̓ eſt depreſſū ⁊ opacū. vt terra. In ſubtili aūt ⁊ groſſo quocūqꝫ iſtorū modorū accepto: hoc eſt coē quod ſubtile ē facile penetratiuū alteriꝰ. Subtile vero ẜm quātitatē propter figuram acutam quā habet:ſi nō ſit latum ⁊ ꝓfundū ꝙͣuis ſit longum. vtſtilus ⁊ acus. Talis em̄ figura eſt diuiſiua etfacile penetratiua ꝓpter diuiſibilitatē ꝑtiumſuarū in ꝑtes paruas poros illorū corporūſubintrātes. vt aer. aqua ⁊ huiuſmoī. et ꝓpterhanc conditōem nomē tractū eſt ad potētiascognitiuas. Ille em̄ dicit̉ habere acutū viſūꝙ poteſt penetrare ad videndū parua ⁊ longqua que alij nō vident. Et ille dicitur habereacutum intellectū qui penetrat ad cognitōeꝫoccultorū. Iuxta hūc etiā modum ſubſtātieſpūales dicunt̉ ſubtiles: quia maxime elongant̉ a groſſitie corꝑali qualitercūqꝫ accipiatur ⁊ maxime penetrat ad cognoſcendū intima rei. Occōne aūt horū fuerūt duo errorescirca dotem ſubtilitatis corporū glorificatorum: quorū vnus ē dicentiū. ꝙ poſt reſurrectōnem corꝑa conuertent̉ in ſpm̄: occaſionēſumentiū ex dictis apl̓i. j. corin. xv. vbi dicit̉ſeminat̉ corpꝰ aīale: ſurget ſpūale. ⁊ hic errorprimo cōuincit̉: qꝛ forte nō eſt poſſibile quacūqꝫ virtute conuerti corpꝰ in ſpm̄. Scd̓o qꝛetſi eſſet poſſibile ⁊ ſic fieret. tunc homo nonreſurgeret: quia homo dicit quid compoſitūex aīma ⁊ corꝑe ⁊ nō alterū ſolū. Nec motiuūeſt ſufficiens: quia ſicut apl̓us dicit ꝙ corpꝰ