¶ Capitulum¶ Septim

textu. Claritas notat̉ cum dicit fulgebunt. ⁊ſi diuerſimode: quia vt dicit apl̓us. j Corin.xv. ſtella differt a ſtella in claritate. ſic eritreſurrectio mortuorū: quia magis vel minꝰreſurgentes fulgebunt. Impaſſibilitas ſeu īcorruptibilitas innuit̉ cum ſubdit iuſti: iuſtitia em̄ eſt conſtans ⁊ ꝑpetua volūtas reddendi cuiqꝫ quod ſuum eſt. ⁊ ſic habet in ſe ꝑpetuitatem .ſ. in ꝓpoſito: in qua ſignificatur īpaſſibilitas ⁊ incorruptio. Subtilitas oſtenditur. cū dicit̉ ſcintille .ſ. ignis que ſūt valdeſubtiles ſeu acute. Agilitas inſinuatur ī diſcurſu qꝛ diſcurrunt. Vt em̄ dicit Augu. vbivoluerit ſpiritus .ſ. eſſe ibi erit corpus quaſiſtatim ꝓpter ſubitum diſcurſum. ¶ Iſtas qͣtuor dotes ſigillatim exprimit et ſatis clareapl̓us .j. corin. xv. cum ait. ſic erit reſurrectōmortuoruꝫ. ſeminat̉ in corruptōne: ſurget inincorruptōne. ſeminat̉ ī ignobilitate: ſurgetin gloria. ſeminatur in infirmitate: ſurget īvirtute. ſeminat̉ corpus animale: ſurget corpus ſpūale ⁊cͣ. Ipſis dotibꝰ (vt dicūt quidā)pſus eſt xp̄c adhuc mortalis. Nā dotem claritatis on̄dit in trāſfiguratōne qn̄ reſplenduitfacies eius vt ſol. math̓. xvij. Dotem agilitatis qn̄ ambulabat ſuꝑ aqͣs ſiccis veſtigijs intrās in nauem ad diſcipulos. math̓. xiiij. Dotem īpaſſibilitatis qn̄ dedit ſeipſuꝫ in vltimacena in cibū ⁊ potū. ibi em̄ in ſacramēto exiſtens nō paciabat̉ attritōnem a dentibꝰ diſcipuloꝝ vel aliquā alteratōem. Potē ſubtilitatis qn̄ exiuit de vtero virginis naſcēs ꝑ clauſam portam .i. ſaluo ſignaculo virginali: ꝙͣuis ꝓprie loquendo hoc nō ꝑtineat ad dotemſubtilitatis ītrare vel exire de loco clauſo omnino: ſꝫ fuit ꝑ ſpeciale miraculum diuine trinitatis. vt infra dicet̉. Sicut ergo xp̄c ſurrexit a mortuis ꝑ gloriam patris. ita vos ī nouitate vite ambuletis .i. ſicut xp̄s reſurrexitin corpore glorificato cum iſtis quatuor dotibus. ita fideles dimittentes veterē vitā peccatorū: nouam inchoent ſe exercendo in actibus quatuor virtutū que ſignāt̉ ⁊ correſpōdent quatuor alijs dotibus. et ꝑ eas ꝑueniat̉ad eas. ¶ Sufficientia haꝝ dotium quare .ſ.ſūt quatuor et nō plures nec pautiores. Pe.de palu. in. iiij. diſ. xliiij. q. v. ſic aſſignat. Grāꝑficit naturaꝫ ẜm modū eius. ſicut ergo corporis natura conſtat ex quatuor elementis⁊ humoribꝰ. ſic ⁊ eius gloria ex quatuor integrat̉. vnde qꝛ finis nobilior eſt hijs que ſūtad finem. et excellentius continet bonitateseoꝝ ⁊ ꝑfectōnes: corpora aūt ſanctorū ſūt ꝑfectiora ſicut finis omniū corporū. ideo debēthabere ꝑfectōes alioꝝ. Cū ergo corpꝰ humanū ſit corpus ⁊ ſit corpꝰ aīmatū: aīmatū aūtdifferat ab inaīato motu et ſenſu. Inde eſt ꝙquia in corporibꝰ inaīatis ꝑfectio eſt īcorruptio: quia ꝓpter lōge diſtare a deo fiūt entia

corruptibilia. ⁊ lux eſt puriſſima qualitas ꝓpter que duo corpora celeſtia eminent. Itacorpus glorioſū debet habere dotem ſubtilitatis ꝓpter primū. ⁊ dotē claritatis ꝓpter ſecūbum. Inaīata aūt aīalia ꝓpter ſenſū eminētplātis. ⁊ inter illa que plures hn̄t ⁊ ꝑſpicatiores. Item inter ipſa que hn̄t motū ꝓgreſſiuūſūt ꝑfectiora. et ſic corpus inqͣtū aīatum hꝫdotem ſubtilitatis ꝑ quam reddit̉ ad omnesoꝑatōnes ſenſitiuas paratiſſimū. vt viſu excedat lincem ⁊ aquilam ⁊ ſic de alijs. et ꝓpterdotem agilitatis aquilis ⁊ vento ſūt velotiores ẜm illud volauit ſuꝑ pennas ventorū .ſ.corpus xp̄i glorificatum cū aſcendit in celū.¶ De dote impaſſibilitatis. §. I.Sciendum ẜm pe. de palu. in. iiij. diſ. xliiij. ꝙcum paſſibilitas ⁊ paſſio ſibi correſpondeāt.vt potentia ⁊ actus. ſicut paſſio dicit̉ dupliciter. ſic ⁊ paſſibilitas. Paſſio accipitur vnomodo large ꝓ receptōne forme ꝙͣtumcūqꝫ cōuenienti nature rei. Secūdo mō accipit̉ magis ſtricte ꝓ amiſſione forme ꝯuenientis ẜmnaturam ⁊ receptōnem forme diſcōueniētis⁊ contrarie ẜm naturam. Et ſimili modo paſſibilitas dicit̉ dupliciter .ſ. potentia ſuſceptiua prime paſſionis aut ſcd̓e. loquendo de paſione vel paſſibilitate primo mō dicta. ſic corpora ſanctoruꝫ poſt reſurrectōnem nō eruntimpaſſibilia. Primo qꝛ in corporibus glorificatis erit vſus ſenſuū: ſed talis vſus non p̄tfieri ſine receptōe ſpēi ſenſibilis. ergo in beatis erit paſſio que eſt receptio forme ꝯueniētis. Secundo quia corpora glorioſa aſſimilabunt̉ corporibꝰ celeſtibus que ſūt incorruptibilia ẜm naturā: ſed corporibus celeſtibꝰnō repugnat paſſio que eſt receptō forme cōuenientis ⁊ ꝑficientis. ſicut videmus de lunaque illuminatur a ſole. ⁊ ceteris planetis etſtellis. vt innuitur in libro de ꝓprietatibus elementorū. ergo ⁊cͣ. Sed loquendo ſecundo mōde paſſione et paſſibilitate ſcilicet ꝓ receptōeforme diſconuenientis ⁊ contrarie nature etabiectione forme conuenientis. ſic ſunt impaſſibilia: quia cum in eis ponatur quod eſtꝑfectōnis. ⁊ re moueatur quod eſt imꝑfectōnis: ipſa erunt paſſibilia paſſione que eſt ſalus ⁊ ꝑfectio: nō illa que magis facta abijcita ſubſtantia. vt dicitur in ſecundo de anima.¶ Sed eſt videndum ꝑ quid ſint ipſa corꝑaimpaſſibilia. Ad quod dicitur ꝙ hoc erit autꝑ priuationem principij paſſiui. aut ꝑ impedimentū paſſionis. Primo mō dixerunt aliqui ꝙ corꝑa illa erunt impaſſibilia: qꝛ in eisnō erunt qualitates elementorum actiue etpaſſiue: que ſunt in corporibus mixtis cauſaactionis ⁊ paſſionis. Credebant enim ꝙ poſtreſurrectōem corpora humana eſſent mixtaex elemētis manentibꝰ in eis ẜm ſuas ſub̓as⁊ non ẜm qualitates actiuas et paſſiuas: ſed