Citulusl.xxx.

bonū homīs: nihil eſt aliud homī bene viuere ꝙͣ deum toto corde. tota mente. tota animadiligere a quo exiſtit. vel incorruptus in eoamor cuſtodiat̉: quod eſt temꝑantie: nullisfrangat̉ incōmodis: quod eſt fortitudinis:nullis alijs ſeruiat: qd̓ eſt iuſtitie. vigilet indiſcernēdis rebus ne fallatia ſurrepat: qd̓ ēprudentie. Hec eſt hoīs vna ꝑfectio qua ſolaimpetrat̉. vt veritate ꝑfruat̉. hec Auguſti.¶ De tertia dote anime ſcilicet fruitōne queeſt delectatio ſeu gaudium quod habēt ſanctide deo viſo ⁊ amato. ¶ Capitulum ſextum.E fruitione que ponitur. iij. dos aīme. Fruitio ẜm pe.de palu. in. iiij. diſ. xlix. q. iiij. ẜmAꝯmunem opi. doc. eſt vna de dotibus anime ⁊ aurea eſſencialiter. Hec fruitioeſt delectatio eſt gaudiū quod habent ſanctide deo viſo ⁊ amato ꝓut diſtinguit̉ contra dilectōem que eſt alia dos. Et de gaudio ſuꝑnepatrie plene ſūt ſcripture. ⁊ ꝓpter ip̄am ſummā delectatōem aſſimilat̉ ille ſtatus rebꝰ ml̓tum delectabilibꝰ. vt cene. nuptijs. cōuiuijs.⁊ huiuſmodi. et quo ad aīmas beatorū ē lausmentalis dei poſtea reſumptis corꝑibus etiāvocalis. Vnde ÿſa. dicit̉. gaudiū ⁊ leticia īueniet̉ in ea gratiarū actō ⁊ vox laudis. Huiusaūt fruitōnis obiectuꝫ nōſolū principale: ſꝫetiam īmediatū eſt deus ẜm ꝙ in ſe eſt ſūmuꝫbonū amatuꝫ ſuꝑ omīa amore amicitie ⁊ nōpiſio ipſius dei. vt quidā dicūt. Et hoc patetquatuor ratōibus. ¶ Primo ſic ſi īmediatūobiectū fruitōnis nō eſſet deus: ſꝫ viſio dei. ſequeret̉ ꝙ inter viſionē ⁊ delectatōem caderetactus medius reflexus: hoc eſt falſū. vt ꝓbat̉ergo ⁊cͣ. Maior patet: qꝛ delectatio nō poteſteſſe niſi de obiecto cognito. Si ergo viſio deieſſet īmediatū obiectum delectatōnis: ſequeretur ꝙ ipſa viſio eſſet cognita: ſꝫ viſio dei n̄poteſt eſſe cognita ꝑ actum reflexum quo videmus nos videre. ergo ⁊cͣ. Ainor ꝓbat̉: qꝛbonitas dei ſumma ⁊ infinita viſa eſt prius abeato ꝙͣ bonitas viſionis que eſt finita: ſꝫ voluntas nō poteſt ferri actu deſiderij in ſūmūbonuꝫ ſibi p̄ſentatū ꝑ modū abſentis in via.ergo ⁊ ſimiliter nō poteſt ip̄a non ferri actudelectatōnis in ſūmū bonū p̄ſens in patria:prius ergo volūtas delectat̉ in deo ꝙͣ cognoſcatur ipſa viſio. ergo cognitō viſionis nō cadit media inter viſionem dei ⁊ delectatōem ſequentē. ⁊ hec fuit minor. ¶ Secūdo ideꝫ ꝓbatur ſic. in omī delectatōne et dilectōne alicuiꝰet habitōne vel aſſecutōne eius qn̄ habitū eſtmagis dilectum ꝙͣ eiꝰ habitio: tūc ip̄m habitum eſt obiectū īmediatū taꝫ dilectōis ꝙͣ delectatōnis ⁊ nō habitio eius: ſꝫ in dilectōr ⁊ delectatōne patrie: q̄ ſūt de deo habito: ip̄m ha-

bitum .ſ. deus eſt magis dilectū ꝙͣ habitio eiꝰſ. viſio. ergo īmediatū obiectum delectatōis⁊ dilectonis eſt deus ⁊ nō viſio ꝑ quaꝫ habet̉.Maior ꝓbat̉ dupliciter .ſ. ratōne ⁊ exemplo.ratōne ꝓbat̉ ſic. illud quod magis amat̉ īmediatius amat̉. ſicut finis magis amat̉ ꝙͣ cauſa que ſūt ad finē. ⁊ ſimiliter īmediatiꝰ amatur ꝙͣ in aſſecutōne finis ſit oppoſitū. Ideꝫ pꝫꝑ exemplum: qꝛ em̄ magis diligo guſtuꝫ viniꝙͣ ip̄m vinuꝫ: qꝛ nō diligo vinū niſi vt guſtū.ideo īmediatum obiectū huius dilectōnis eſtguſtus vini nō vinum. Econtrario qn̄ habeoamicū preſentē: ip̄e amicus eſt magis dilectꝙͣ eius habitio vel preſentia. ⁊ ideo ē īmediatuꝫ obiectū dilectōnis ⁊ delectatōnis. ⁊ ſic pꝫmaior. Ainor etiam patet: qꝛ niſi deus habitus magis amaret̉ ꝙͣ habitio eius eſſet ꝑuerſus amor qui in patria locum nō habet. ideo⁊cͣ. ¶ Tertio ſic ꝓbat̉: qꝛ illud quod eſt īmebiatum obiectuꝫ ſūme cognitionis ⁊ ſūme dilectōnis eſt īmediatū obiectum ſūme delectationis: ſꝫ deus ē huiuſmoī ⁊ nō aliquid creatum. ideo ⁊cͣ. Maior patet: qꝛ voluntas ⁊ oīsappetitus delectat̉ in eo quod ſūme amat̉ etſūme d̓lectat̉ in eo quod ſūme amat. Minorſimiliter patet: qꝛ deus eſt īmediatū obiectūcognitōis ⁊ dilectōis ſūme. ergo ⁊cͣ. ¶ Quarto ſic. illud eſt īmediatum obiectum fruitōisquod eſt īmediatum obiectuꝫ caritatis a quafruitio dicit̉: cum idem ſit īmediatuꝫ vel mediatum obiectuꝫ habitus ⁊ actus: ſed īmediatum obiectum caritatis eſt deus ſolus ⁊ nonaliquid creatum in via vel in patria. ergo īmediatū obiectum dilectōnis vel fruitōnis ēſolus deus. ¶ Sciendū ꝙ amare ẜm ph̓m inſcd̓o rethorice eſt velle alicui bonum ſibi velalteri: hoc aūt fit dupliciter. Uno modo vultaliquis bonū alicui ꝓpter bonū ipſius amatiſicut diligimꝰ virtutes. honores. ⁊ huiuſmoīalia amico: nōꝓpter aliquod bonū noſtrū: ſꝫꝓpter bonum ip̄ius amici. ⁊ dicitur hic amoramicitie. Alio mō vult aliquis bonuꝫ alicuiſeu amat quis aliqͥd ꝓpter bonū ip̄ius amantis. ⁊ ſic amat̉ vinum. pecunia. ⁊ huiuſmodi:quia delectabile eſt vel vtile. vn̄ ⁊ bonum ip̄iamāti ⁊ dicit̉ amor cōcupiſcentie. De. de pal̓.ſic diſtinguit. Cum amare ſit velle alicui bonum. ideo amans fert̉ ꝑ amoreꝫ in duo .ſ. inillum cui vult bonū. ⁊ in bonū ꝙ ei vult. ⁊ reſpectu primi eſt amor amicitie. reſpectu ſcd̓ieſt amor concupiſcentie. deus auteꝫ diligit̉ abeatis amore amicitie. ⁊ fruitio ſeu delectatōcauſans hanc delectatōem ꝑtinet principaliter ad amorē amicitie. Et ꝙͣuis ꝓpter delectatōnem velimus coīter nobis bonū in quo delectamur. tamē oppoſituꝫ ē in delectatōe quadelectamur de deo viſo ⁊ amato: qꝛ ibi plꝰ diligit̉ delectās effectiue ꝙͣ delectatū ⁊ delectatō.Nec diligit̉ deus qꝛ d̓lectat. ſicut vinū amat̉.