Titulus .xxx.¶ Capitulū Qui
luſtratus: videt̉ tn̄ mihi veꝝ ꝙ quia intellectus agens nō eſt ꝑfectio ſimpliciter: cū nōſit in deo nec ī angelis ꝙ non habꝫ beatificūactum eſſentialem nec actiue: qꝛ ſic eſt a ſolodeo: nec paſſiue: ſed ſolus intellectus poſſibilis: ſed omīs actus eiꝰ ē intelligere face̓ circanaturaliter intelligibilia nō alia et ī aīa cōiuncta. Nam qͥd faciat an aliqͥd faciat etiaꝫreſpectu naturaliū intellectōnū nō apparet.Cōſtat em̄ ꝙ nihil abſtrahit: ſed qꝛ ipſe ē oīafacere qd̓ poſſibile eſt fieri. Uidet̉ etiā ꝙ ſpecies abſtracte an̄ ſeꝑationem ī influxū: ī ſeparatione aīe nullam intellectionem cauſare poſſūt naturaliter: niſi ī virtute intellectꝰagentis: in qͦ apparet imꝑfectio ſpēꝝ angelicarum que habēt v̓tutē intellectꝰ agētis ꝑ ſe.¶ De Secūda dote aīe que diciturdilectio ſeu tētio. ¶ Capl̓m Quintum.E ſecunda dote animeq̄ dr̄ ẜm aliquos dilectio ẜm aliquos tētio. De dilectione pr̄ie dr̄Hięremie. Uiuit dn̄s cuiꝰ ignis ēin ſyon: et caminus eius in hieruſalem. Sÿon interp̄tatur ſpecula ſeu ſpeculatio: et ſignificat eccleſiam militāteꝫ in qͣ eſt ignis diuine dilectōis. Hieruſalē interp̄tat̉ viſio pacis: ⁊ ſignificat eccleſiaꝫ triumphātē. vbi videtur deus ſūma pax: h̓ aūt ꝑ ſpeculuꝫ fidei.In eccleſia aūt triūphāte eſt caminus ignisi. abundantia ⁊ ꝑfectio caritatis: ibi ꝑfectiſſime impletur illud p̄ceptū Deūt. vj. et Luc.x. et Math̓. xxij. Diliges dominū deū tuuꝫ extoto corde tuo. et ex tota aīa tua. ⁊ ex om̄i mēte tua: quia ſꝑ actualiter volūtas fertur ī dilectionem dei. Cū em̄ obiectum voluntatis īquod fert̉ ꝑ actum dilectiōis ſit bonū cognitum: qn̄ per intellectū rep̄ſentatur voluntatibonū aliqd̓ verum volūtas mouetur ad ipſūamādū: et ꝙͣto intellectꝰ ſe rep̄ſētat ſeu on̄ditillud eē maius bonum tanto magis amat. etſi continue illud oſtendat̉ volūtati ꝑ intellectum continue intelligēdo cōtinue amat. Cūem̄ in patria ſācti cōtinue videāt clare diuinam eſſentiam que eſt infinitum bonū: ⁊ bonum vniuerſale ī quo ſūt virtualiter oīa bona: ſicut effectus exiſtūt virtualiter ī cauſaſua oīmqꝫ rerū perfectiones: ſicut in deo: nōſicut ī creaturis .ſ. cum aliqͦ defectu: ſed ſinealiqͣ mixtura defectus: nō poteſt volūtas nōferri in ip̄m deum bonū infinitum ꝑ dilectōnem ſūmam ꝯtinue: nō coacta violenter ſedEͣcta naturaliter ⁊ ſupernaturaliter ꝑ lumenglorie. Et hinc eſt ꝙ peccare nō poſſunt cumauerti nō poſſūt a cōtinua viſione: ⁊ exindea dilectione ſummi boni. Sed ī vita preſentidum ſancti deum cōtemplant̉: ⁊ actu cōſiderant deum eſſe ſūmum bonū et guſtant: ꝓ eo
tꝑe non dilabūt̉ ad alia amāda: qꝛ nō poteſtmens deū ꝯtinue ſpeculari: ſed oportꝫ ī alijsoccupari duꝫ ad alia extenditur: aliqn̄ menti paſſione obūbrata repreſentatur aliquodtꝑale bonum: vt magnum p̄ omībꝰ diligēdūꝓpter vtilitateꝫ eius vel delectationem ſui: ⁊volūtas ſequitur ad illud ī ordine amādumet ſic deum offendit: ⁊ ꝯtra caritatem eius facit: ⁊ de caritate pr̄ie intelligitur ad lr̄am illud. j Corin. xiij. Caritas nūꝙͣ excidit: hec eſtcaritas ꝑfectiſſima q̄ (ẜm Hiero. ad Aug. depeni. diſ. iij) ī hac vita haberi nō poteſt: quaſ. ſemꝑ actualiter ferat̉ voluntas ī deum. EtAug. ī fi. de ciui. dei ait. ibi .ſ. ī pr̄ia vacabīꝰ⁊ videbimꝰ. videbimꝰ ⁊ amabimus. amabimꝰet laudabimus .ſ. ex delectatōne fruitōis hocmunus. hic actus. hic affectus ſine fine ſeruatur ſine defectu aliquo ordo caritatis: vtet deus ⁊ vnuſquiſqꝫ ꝓximus diligatur ꝙͣtuꝫdiligendus eſt: ⁊ qui maior ī gloria: vnde et īmerito magis diligatur quocūqꝫ conſanguineo vel amico ſuo ī mundo Cant. j. introduxit me rex in cellam vinariaꝫ .i. ad ſtatū glorie: vbi eſt abundātia vini diuini amoris: qd̓letificat cor homīs: ⁊ ordinauit ī me caritatēi. ordinataꝫ dedit mihi caritatem: qui ī pn̄tiplus ⁊ ꝑfectius deū amauit: plus meruit etianſi ī viliſſimo ſtatu fuit: vt ſeruus ſiue lib̓ſiue maſculus ſiue femīa ſiue laicus ſiue clericus ſiue religioſus ſiue ideota ſiue literatꝰſiue p̄latus papa vel rex ſiue ſubditus. et perꝯſequens talis in patria limpidius deum cōtemplatur: ⁊ magis diligit ⁊ plenius fruituret delectatur.SSed querūt doctores .§. j.in qͦ actu principaliter ꝯſiſtit beatitudo: vtrūin actu intellectus qui eſt viſio ſeu cognitioan in actu voluntatis qui eſt dilectio quamſequitur fruitio? Reſpondit Petrus de pal̓.in. iiij. di. xlix. q. iij. ar. ij .ſ. ꝙ in patria ſicut īpia eſt duplex felicitas .ſ. ſpeculatiua et practica: cum quicquid ꝑfectōis ſit ī via eminētius eſt ī patria: loquēdo gͦ de felicitate ꝯtemplatiua illa conſiſtit ī actu intellectus: nonſolum principaliter aut eſſentialiter: ſꝫ etiaꝫtotaliter ad quam quicunqꝫ actus voluntatis ſiue ſit dilectio ſiue delectatio aut fruitō:nō ſe habꝫ eſſentialiter: ſꝫ nec cōſequēter necaccidentaliter: qꝛ nō pōt ſequi aliquis actusvoluntatis intellectuꝫ pure ſpeculatiuū: illeem̄ ſpeculatiuus qui nō dicit de ꝓſequibili vl̓fugibili nunꝙͣ mouet. vt dicit̉ ī. iij. de aīma.Et inde eſt ꝙ habitibus ſpeculatiuis intellectus nullus habitus de mūdo correſpondet īvolūtate ſꝫ ſolū habitibꝰ ītellectꝰ pͣctici: ſicutꝑtibus prudētie correſpōdent habitꝰ moralesī appetitū. ¶ Secūdo poſſumus loqui de bt̄itudine ſuꝑnali actiua: ⁊ illa conſiſtit ī actuintellectus practici an̄cedentis: ſicut ⁊ oīs a-