¶ Capitulum¶ Quartum
dius videt deum: tāto plura ī ip̄o videt: ꝯtingit autē aliqueꝫ plus orare ſāctū minus limpide videntem deū. ergo ⁊cͣ. Dicendū eſt gͦ. ꝙprima opinio ſiue ꝓpoſitio eſt vera de viſis ꝑſe ꝑficiētibus intellectum: ſicut ſūt quiditates creabiles nō de ſingularibꝰ. Uel pt̄ dici ꝙde nouo ea cognoſcit cognitōe nō intenſa: ſꝫextenſa ad pl̓a obiecta. Qui aūt dicūt de cōgnitione reuelatoria nō videt̉: qꝛ reuelatio ēnō de his que ſpāliter ad vnūquēqꝫ ꝑtinēt: ſꝫde his q̄ generaliter ꝑtinent ad ſtatum eccleſie: de quibꝰ ī via eſt reuelatō ꝓphetie: que tn̄poſtꝙͣ ſūt reuelata a deo vl̓ ab angelo ſuꝑiori ſtatim cognoſcūt̉ cognitōne beatifica ẜmquoſdaꝫ: ſiue igit̉ cognitōne reuelatoria ſiuecognitione beata ſancti vident or̄ones nr̄asẜm omēs. Ubi etiaꝫ ſciendū ẜm Pe. vbi ſupͣ.ꝙ or̄ones ſanctoꝝ ſemꝑ valēt nobis quotiēſcūqꝫ orant ꝓ nob̓ poſtulando ſimpliciter aliquid fieri ꝓ nobis: quia cū voluntas eoꝝ ſittotaliter cōformis volūtati diuine nihil volunt fieri circa nos: niſi quod deus bult fieri: illud quod deus vult fieri voluntate cōſequēte que eſt voluntas ſimpliciter ſemꝑ fit.Non tamen fruſtra orant ꝓ nobis ꝙͣuis nonorent: niſi quod ſciunt deū velle: quia ſicut effectꝰ naturales qui tn̄ volente deo eueniunt:nō eueniūt niſi mediātibꝰ cauſis ſecūdis: nōꝓpter efficatiam potentie diuine: ſed ꝓpterordinem rebus diuinis inſtitutuꝫ: ſic diuinabeneficia deſcendunt ī nos mediantibus beatis tam angelis ꝙͣ aīabus beatis: non ꝓpterdefectū diuine miſericordie: ſed ꝓpter ordinēdiuinū conſeruandum: quo deus vult bonitatem ſuaꝫ cōicare inferioribus ꝑ ſuꝑiores.¶ Ubi etiaꝫ ſciendū ẜm Pe. vbi ſupͣ decēs ē.ꝙ orationes noſtras dirigamus ad ſāctos: qꝛẜm Dioniſium lex deitatis eſt: infima ad ſup̄ma per media reducere: ſed ꝙͣtum ad donagratie beati ſunt medij inter viatores et deū.gͦ eis mediātibꝰ viatores debent reduci ī deū.Et non ſolum maiores: ſed etiaꝫ mediocres:et minores ſancti ſūt a nobis exorādi ꝓpterquinqꝫ ratōnes. quaꝝ pͥma eſt: qꝛ aliqn̄ quishabet maiorem deuotionem ad minorem ſāctum: ex deuotione aūt maxime depēdet orationis effectus. Secundo ad tollendum faſtidium: quia aſſiduitas eiuſdeꝫ rei faſtidiū parit: ꝑ hoc autē ꝙ alternatim diuerſos ſāctosoramus qͣi in ſingulis nouus feruor deuotōnis excitatur. Tercio quia quibuſdaꝫ ſāctisdatum eſt ī quibuſdam caſibus patrocinari:vt ſancto Antonio ad extinguendū ignem qͥdr̄ infernalis. et quibuſdaꝫ alijs ſanctis in qͦbuſdam alijs infirmitatibꝰ. Quarto vt oībusexhibeatur a nobis honor debitus. Quīto qͥaor̄onibꝰ plurium impetrat̉ quod non impetͣretur orationibꝰ vnius. ẜm illud multiplicatis interceſſoribꝰ largiaris. Habent gͦ ſancti
in pr̄ia triplicē cognitionē ſeu modū cognoſcēdi res. Primo ī deo. Cū em̄ vidēt dei eſſentiam in qͣ relucēt idee oīm creaturarū: vt resobiecte in ſpeculo que tn̄ ideo nō differūt realiter ab ip̄o deo: ſicut differūt idee .i. imagines artificiatoꝝ ī mente artificis ab eo: ſꝫ ſt̄vnū cum diuina eſſentia: differūt aūt rōne qͦad nos videntes ſancti diuinam eſſentiaꝫ vidēt oīa que ꝑtinent ad eoꝝ beatitudinem: vtquiditates reꝝ ⁊ huiuſmōi: vt dictū eſt: nontamen comp̄hendūt deum. Et iſta viſio dicitur matutina ſicut eſt ī angelis que ꝑfectōieſt ſcd̓a: de qua nūc dicet̉ et clarior eſt: ſub qͣincludit̉ ip̄a viſio diuine eſſentie que eſt ꝑfectior: quia in ea conſiſtit beatitudo. Quidaꝫtamen diſtinguūt noīe appellātes viſionē diuine eſſentie in ſe viſionē meridianam ⁊ clariorem. Secūdo vident ſeu cognoſcūt ſancticreata cōuertendo intellectum ſuū ad ſpecies ītelligibiles eis inditas ſeu infuſas ī egreſſu aīaꝝ a corꝑibus: ſicut concreate ſunt angelis bonis et malis ī eoꝝ prima concreatōne: ſic etiam cunctis homībus bonis et mal̓paruis et magnis: cum migrant a corꝑe ſpecies intelligibiles infundūtur oīm ſpēꝝ reꝝcreaturarū: ad que ſe conuertendo ꝑ intellectum intelligant naturas reꝝ: quod ſanctiscedit in gaudium: ⁊ dicit̉ viſio veſꝑtina: mal̓at̄ ad penam nō refrigerium. Tercio videntſancti aliqua ꝑ ſcientiaꝫ hic acquiſitam: quevtiqꝫ nō amittitur: ſed remanētibus habitibus taliū ſcīaꝝ intelligere poſſunt cōcluſiones taliū ſcientiaꝝ ꝑ habitus in eos remanētes. Nec eſt ꝯtra quod ait apl̓s. jCorin. xiij.ſcīa deſtruetur: et loquitur de ſtatu beatifico: qꝛ illa deſtructio intelligitur quo ad modum ſciēdi qui non erit qualis eſt in mundo:nā h̓ intelligere nō poſſumus: niſi ꝯuertendonos ad fantaſmata ⁊ irradiante ſuꝑ ea intellectu agente: ſed ibi nec erūt fantaſmata necexercitium intellectus agentis. Sed de beatitudīe ſuꝑnaturali ꝙͣtum ad intellectum agētem poſſet ſic imaginari ꝙ haberet ibi actūiſto modo. ꝙ ſicut lux aeri reſpectu caloris ⁊raritatis eſt ratio actiue: ſic reſpectu rei accipiende eſt ei ratio patiēdi et diſpoſitio paſſiua: ſic intellectus agens ꝙͣuis reſpectu cognitōis vie et naturalis: ſic intellectui poſſibili ratio actiua ſibi imprimens illaꝫ ꝑ ſpeciem̄ vel immediate: tamen reſpectu cognitōisbeatifice eſt eiꝰ diſpoſitō paſſiua: nō tamē qꝛintelligat. Uel pt̄ dici. ꝙ illud quod angelusintelligit ꝑ vnum intellectuꝫ: illud anima ꝑduas: vt ſicut non pt̄ ſentire niſi ꝑ compoſitionem ex potentia et organo ſubiectiue: ſicnec clare pōt videre deum: niſi ꝑ intellectumpoſſibilem informatū agente qui eſt lux eiꝰ:vel ſicut oculus illuminatus videt: ſic intellectꝰ poſſibilis formaliter intellectu agēte il-