¶ Titulus¶. xxx.

Uideamus xp̄i humanitateꝫ corꝑaliter corpora ſanctoꝝ celos ⁊ elemēta: audiamꝰ. odoremus et guſtemus. ⁊ palpemus. et inde gaudeamus.Vident quoqꝫ ſāctiᵐᵐ. §. iiij.in deo omnia illa ſine quibus beatitudo eorūnō eſſet ꝑfecta ẜm Pe. de pal̓. in. iiij. diſ. xlix.art. ij. ⁊ hec ſunt oīa illa que naturaliter ⁊ licite volunt videre .i. cognoſcere: vt quiditates ſpecieꝝ et vnniuerſi: exiſtentias vero ꝑticularium nō curat homo videre niſi inꝙͣtuꝫſua intereſt. Unde cognoſcet etiam aīa ꝑuulibaptizati ī deo nat̉aꝫ et oēs ꝓpͥetates naturales cuiuſlibꝫ rei create magiſꝙͣ aliquis ph̓usmūdi: nam nullus hic noſcit complete naturam et ꝓpͥetates rerū. Item cognoſcent oīa q̄videre eſt ad decorem ⁊ meritū: ⁊ ẜm hoc quiplus meruit: plura videt: et vnuſquiſqꝫ om̄esſpecies vniuerſi qͣs naturaliter deſide̓at ſcirevidet: licet ſine his viſis eſſet beatus. Itē qd̓ꝑtinet ad vnūquēqꝫ ſpāliter videt: et ſic inferior pt̄ aliquid ſcire qd̓ ſuperior neſcit: vt ſifiat oratio ad ſanctū inferiorem: non ꝑtinetſic ad hoc ad ſuꝑiorem ſicut ad inferiorē: vn̄non eſt neceſſe illum ſcire niſi hoc reuelet vtſecū oret. ¶ Item vident ī deo ꝑ actum reflexūviſionem ſuam et dilectionem ⁊ fruitionem.Uident ī deo penas damnatoꝝ: ⁊ ex comꝑation euaſionis eoꝝ magis gratias agunt. Uidebūt ⁊ oculo corꝑali penas eoꝝ: nō quideꝫ īcelo exiſtentes ꝓpter nimiaꝫ diſtātiā: ſed poterūt ad placitum corꝑaliter de celo deſcēdere: non quideꝫ ſcindendo celum: ſed nō occupando locū: ſeu ꝑ miraculū et virtute diuinaerūt duo corpora ſimul: ſicut exiuit de ſepulchro eo clauſo. Uidebūt amicos ⁊ ſanctos qͦshic habuerūt in notitia ꝑ fideꝫ: ſicut narratGrego. in dialogo. iiij. li. de quodaꝫ ſancto qrecognouit aliquos ſāctos ī morte ſua ad ſevenientes qͦs habuerat ī deuotione. Ꝙ ſi obijciatur ꝙ oculis videns ſpeculū videt oīa querep̄ſentātur ī ip̄o: licꝫ nō comp̄hendat: quianullus ſenſus comp̄hendit ſuum obiectū: qͥanec quiditatem apprehendit. ℟. ꝙ qui comp̄hendit deū: neceſſario omīa videt ī eo. ꝙ licꝫdeus nō poſſit eſſe preſens intellectui in rōneobiecti immediate quin videat̉: cū hoc ſit eūvidere formaliter: qd̓ cum habere preſenteꝫ īratione obiecti: tn̄ cum viſio dei habeat gradus et ꝑfectior ſit illa qua videtur in ſe ⁊ oīain eo ꝙͣ illa que in ſe videtur: et nihil ī eo pot̄ip̄e ſe p̄ſentare ꝑ viſionem ſui tm̄ ſine viſiōealioꝝ in illo vel cū viſione iſtoꝝ et nō illoriſicut ſibi placet: ſecus eſt de ſpeculo quod nōeſt voluntariū. ¶ Sed qūo ſancti cognoſcātſeu videant orationes nr̄as vocales vel mentales. Dicit Pe. de pal̓. in. iiij. diſ. xlv. art. ij.ꝙ quidam dicunt ꝙ in beatis tam homībusꝙͣ angelis eſt triplex cognitio .ſ. nat̉alis. be-

ata. et quedam media q̄ dicitur reuelatoria.Etſi queratur de pͥma cognitione .ſ. naturalian cognoſcāt ꝑ eam oratiōes noſtras: ſic dicūt ꝙ nō ſaltem anime ſeꝑate: cuius ratio eſtẜm eos: quia naturalis cognitio aīe ſeꝑate ēcōmunis bōis ⁊ malis: ſed mali non cognoſcunt cogitatōnes nec facta viuoꝝ: ſicut dic̄beatus Greg. ſumēs argumentū de aīa diuitis epuloīs: qui ignorabat ſtatū et facta fratrum ſuoꝝ. gͦ nec anime beatorū cognoſcuntcogitatōes vl̓ facta viuoꝝ ¶ Si querat̉ vtꝝbeati cognitōne beata ꝯgnoſcāt or̄ones noſtras vocales vel mentales: dicūt ꝙ nō: quiailla q̄ qn̄qꝫ cognoſcūt̉ qn̄qꝫ non pertinent adbeatam cognitōeꝫ: ſꝫ cognitio quā habēt beati de or̄onibꝰ noſtris vocalibus vel mētalibꝰnō ſꝑ eſt ī eis: qꝛ anteꝙͣ oremus eas non precognoſcūt. Nec aliquis ponit. ꝙ talis cognitio ſit ſꝑ in eis: qꝛ ſi cognitio talium eſſꝫ ſēꝑī eis: eadeꝫ rōne ⁊ cognitio oīm alioꝝ particularium cōtingentiū: et ſic nō indigerēt ꝙaliquid eis reuelaret̉: quod eſt falſū: cum angeli qui nō ſunt aīabꝰ inferiores ꝑ reuelatōꝫpurgent̉ ab neſcientia multaꝝ reꝝ: vt patetꝑ Dioniſiū. vj. c. celeſtis hierarchie. gͦ tl̓is cognitio nō eſt beata: ⁊ ſic patet minor. Maiorꝓbat̉: qꝛ cognitio beata eſt vna cognitio ſꝑmanēs ī reſpectu vnius pͥncipalis obiecti ſꝑeodeꝫ modo ſe habentis: ⁊ ideo eſt impoſſibile ꝙ ꝑeaꝫ aliquid de nouo cognoſcat̉ vbi ſitaliqͣ mutatio: vel ī obiecto rep̄ſētāte vl̓ ī ip̄aacdōe vel in vtroqꝫ: ſꝫ nulla hoꝝ eſt. gͦ ⁊cͣ. Siloqͣmur de cognitionē ꝑ reuelatōeꝫ: ſic dicūtꝙ om̄es bt̄i cognoſcūt or̄ones nr̄as ſiue mētales ſiue vocales q̄ dirigūt̉ ad eos: quia ẜmAug. ad beatitudineꝫ reqͥrit̉ ꝙ habeat vnuſquiſqꝫ qd̓ vult nec aliqͥd inordinate bult: ſedqͥlibꝫ recta volūtate vult cognoſce̓ ea que adip̄m ꝑtinēt: et ideo beati qͥbꝰ nulla rectitudodeeſt: volūt cognoſcere oīa ea que ad eoꝝ beatitudineꝫ ꝑtinēt: ſed or̄ones qͣs ad eos dirigimus ad eos ꝑtinēt tanꝙͣ ad mediatores inter nos et deum. gͦ beati illas or̄ones cognoſcunt: et cum hoc nō ſit de cognitione naturali vel beata: vt ꝓbatū eſt. Reſtat. ꝙ ſit cognitione reuelatoria que ꝑtinet ad beatitudinem accidentaleꝫ. Sed poſſet ſuſtineri cōtͣiſtam opinionem. ꝙ cognitione etiam beataſct̄i cognoſcerēt or̄ones noſtras: quia illa viſione ſācti nō ſolū vidēt diuinā eſſentiam: ſꝫetiam quicquid ad eos directe ꝑtinet: vt ip̄imet dicūt de illa opinione: ſed ad ip̄os pertinent or̄ones ad eos directe: vt etiam ipſi dicunt. gͦ illas vident. Nec obſtat ꝙ illa cognitio beata non variatur: quia poſſibile eſt ꝙbeatus a pͥncipio ſue viſionis ⁊ beatitudinisvidet in deo om̄es or̄ones ad ſe dirigendas īꝑpetuum: et ſic poſtea illa viſio non mutat̉.Nec obſtat ſi dicatur ꝙ ꝙͣnto aliquid limpi-