¶ Capitulum¶ Quartum

Sicut etiam hic ī pn̄ti eandem rē cognoſcitvel videt plenius ꝙͣtū ad pl̓es ꝓpͥetates et circūſtantias eius qui acutiorem intellectū velpiſum ht̄. Et hec eſt varietas manſionū. Uidetur aūt ab oībꝰ clare vnitas diuine eſſentie ī trinitate ꝑſonarum: et quomodo filiuseternaliter generat̉ a patre per modū verbiet ſpūſſāctus ꝓcedit ab vtroqꝫ ꝑ modū amoris: qd̓ miſterium h̓ credi pt̄ et debꝫ: demonſtrari non valet. Ande dixit xp̄c Io. xvij. heceſt vitā eterna vt ꝯgnoſcant: ecce viſio: te .ſ.patrem ⁊ quē miſiſti Ih̓m Xp̄m .ſ. filiū tuū.Miſſio eius eſt incarnatio eius facta a ſpiritu ſct̄o: non oꝑe humano: et ſic notatur trinitas ꝑſonaꝝ: ſolū deū .i. vnū deū eſſe tres ꝑſonas dictas. vbi oſtēdit̉ vnitas: eſſentie hocvidere ⁊ cognoſcere clare eſt vita eterna. Etde potētia dei ordinata vna ꝑſona in diuinisnon pt̄ cognoſci ſine alia: qꝛ relatiua ſūt ſimul naturali intelligētia. nec ꝑſona ſn̄ eſſentia: ſicut nec h̓ homo ſn̄ humanitate: qꝛ eſſētia eſt de ꝯſtitutōe ꝑſone. nec eſſentia ſn̄ ꝑſonis: quia debemus videre quicqͥd credimus:nec eſſentia ſine re: que eſt ꝑſona etiaꝫ de potētia abſoluta: qꝛ ſūt ideꝫ re. De potētia autēabſoluta dei videtur ꝙ diuina eſſentia poſſitclare videri ſn̄ hoc ꝙ ī ea videat̉ rō ꝑſone cꝰcunqꝫ: quod multipliciter ꝓbat̉. Primo ſic.Ille qͥ nō comp̄hendit totaliter rem pt̄ ignorare aliquē modū eius ſaltem rōne differētēet cognoſce̓ rōneꝫ pͥmā ſn̄ poſteriori: ſꝫ nullꝰintellectꝰ creatꝰ cognoſcit eſſentiaꝫ diuinamſb̓ om̄i ratōe qͣ eſt cognoſcibilis: al̓s nō poſſꝫei fieri aliqͣ reuelatio de nouo: nec ꝑ ꝯn̄s cōprehēdit. Scd̓o probatur ſic. nō plus differ̄tattributa adinuiceꝫ ꝙͣ eſſētia ⁊ ꝑſona: ſꝫ illapoſſūt ſine inuicem cognoſci: al̓s cōprehēderent̉. gͦ ⁊cͣ. Tercio ſic. nō minus differt eſſētia ⁊ ꝑſona ꝙͣ idea. cū illa ſolū reſpectu ratōnis addat hec realem. Sed pt̄ videri eſſentiaſine hoc ꝙ videatur idea: quia dicit ph̓us ī li.de memoria et reminiſcētia ꝙ imago pot̄ intelligi ẜm qd̓ quedaꝫ res eſt ſn̄ hoc ꝙ intelligat̉ ẜm qd̓ eſt ſimilitudo: et multomagis resq̄ nō eſt fct̄a ad hoc ꝙ rep̄ſentet: ſic vt ē eſſētia diuina. gͦ ⁊cͣ. tn̄ vt dictū ē de potētia ordinata nō videt̉ eſſentia diuina ſn̄ ꝑſōis. Uidētur et in ip̄o deo eius attributa: vt potētia.ſapientia. bonitas. et omēs ꝑfectōnes. q̄ quidem non ſūt accidētia vt in nobis: ſed ſūt ip̄adiuina eſſentia. Nō oportet gͦ ibi doceri d̓ deoquia omēs plene noteſcūt: etiaꝫ minimꝰ magiſꝙͣ hic ī mūdo quicūqꝫ doctor ſāctus. VndeHiere. xxxj. c. dicit̉. In illo die ſcilicet glorienon docebit vnuſquiſqꝫ ꝓximū ſuū dicēs. cognoſce dn̄m. omēs em̄ ſcient me a maiori oſqꝫ ad minimū dicit dominus. Item vident ſācti in deo viſionem ſuam .i. ſeſe videre: nā viſio dei eſt perfectiſſima viſionū: nō autē eſſꝫ

perfecta: niſi reflecteret̉ ſuꝑ ſe: ⁊ vidēteꝫ potentiam habitū: ⁊ oīa ſuꝑ que reflectūt̉ viſiones perfecte et in via.¶ Uident et nūc animeᵐ. §. iij.beatoꝝ et angeli oculo intellectuali ī deo humanitatem xp̄i aſſumptam a verbo ī vnitate perſone Iſa. xxxiij. c. Regem ī decore ſuovidebunt. Uident et qūo facta ſit illa vnio: ⁊qūo xp̄c ſit in ſacramento altaris: que ī preſenti nullus videre pt̄. Ꝙ videāt ſancti in deohumanitateꝫ xp̄i dicit Duran. eſſe neceſſarium: nam nō eſſꝫ perfecte beatus qui nō hr̄etquod vult: ſed vult quilibꝫ beatus videre redemptorem ſuū etiam ẜm humanitatem: al̓seſſꝫ ingratus nō habēdo iſtā volūtatē. Poſtreſurrectionem aūt vltimaꝫ videbunt ſanctixp̄i humanitateꝫ: nō ſolū oculo intellectualiſed etiam oculo corꝑali. ẜm illud Iob. xix. c.In carne mea videbo deū ſaluatorem meum.ſaluauit aūt per humanitateꝫ: et ꝙͣuis damnati in vltimo iudicio videant humanitateꝫxp̄i. ẜm illud Io. xix. Uidebūt in quē compūxerūt. tamen inde valde contriſtant̉. qͥa ſicutexcellens ſenſibile contriſtat: quia ledit organū: vnde ſol in ſua ſpera aſpici nō pt̄ ſn̄ afflictione: ita nihil ꝓhibet xp̄i humanitatem inſe clariſſimam: vnde et de ſe delectabilem ẜmillud Eccl̓es. xj. c. Dulce lumen et delectabile eſt oculis videre ſoleꝫ: ⁊ ſol iuſticie xp̄c deꝰnoſter. tamen inꝙͣtum eius excellens claritas eſſet leſiua diſpoſitionis organi non glorificati: vt oculi damnati vel ſi lux illa corporis Xp̄i demulceat de ſe. contriſtet ſalteminꝙͣtum viſio inimici et nocentis contriſtatbalde ip̄os reprobos: vt dicāt montibus: cadite ſuper nos: ⁊ collibꝰ cooperite nos: ⁊ abſcondite nos a facie ignis ⁊ ab ira eius. Sedglorificati ex tali viſione ꝑcipiunt magnuꝫgaudium: quod quideꝫ gaudium non habentangeli: quia oculo corporali quem nō habētxp̄i humanitatem videre nō poſſūt. In cuiꝰfiguram legitur Gen̄. xliij. c. ꝙ Ioſeph ī conuiuio facto ſolenniſſimis fr̄ibꝰ dedit Beniamin fratri ſuo vterino .i. ex pr̄e et matre: vbialij erāt fratres tm̄ ex patre: quinqꝫ portōnespluſꝙͣ ceteris. Ioſeph ſignificat xp̄m pꝰ Pharaonem regē egipti .i. deū regē mūdi: pͥmus īregimine mundi ip̄e inqͣtū homo ad diſpenſandum frumenta gratiarū conſtitutus: cuiangeli ſunt fratres ex parte dei patris ſicutnos: quia vtroſqꝫ deus creauit: nobis autē ēfrater etiaꝫ ex ꝑte matris noſtre ſcꝫ Eue: vn̄deſcendimus: qꝛ ⁊ ex ea ip̄e humanitateꝫ accepit ẜm corpulentam ſubſtātiaꝫ ſumptā devirgine. In cōuiuio ergo ſuperne viſionis ⁊refectōnis: vbi tot ſūt epule quot gaudia vltͣviſionē diuinitatis cōeꝫ nobis ⁊ angelis. datnobis xp̄us quinqꝫ portiones id eſt gloriamquinqꝫ ſenſuū corporis quaꝫ angl̓i nō habēt.