¶ TitulusC.xxx.
¶ TitulusC.xxx.
Exquo ſequit̉ ꝙ cū ꝑs intellectiua ꝓut diſtīguit̉ ꝯtͣ ſenſitiuā includat intellectū ⁊ nobilitatem: quibꝰ nihil nobiliꝰ eſt ī hoīe. ꝙ beatitudo ꝯſiſtat ī optima ꝑfectōe intellectus velvolūtatis vel vtriuſqꝫ ſimul.Ad beatitudinem autē §. j.ꝑtinet dos aureola et fructus que quideꝫ ẜmPe. vbi ſupͣ. nō educunt̉ de aliqͣ potētia naturali: qͥa darēt eſſe naturale nec ſūt ab agēte naturali. Uiſio gͦ beatifica et omīs formaſuꝑnaturalis accidētalis preexiſtit ī potētiapaſſiua ſubiecti: qꝛ poteſt eſſe ſine illo miraculo. Item educit̉ ꝑ ꝯſequens de illa potētianō naturali ſed obedientiali: et p̄exiſtit ī potentia ſuꝑnaturali nō naturali. ¶ De dotibꝰſciendum pͥmo quid ſit dos: vnde dicat̉ ⁊ cuiꝯueniat. Eſt aūt dos ꝑpetuus ornatus aīe ⁊corporis iugiter in eterna beatitudine ꝑſeuerans. Datur aūt in humana ꝯuerſatōne dosa pr̄e filie ſue deſponſate: vn̄ cū xp̄c ſit ſponſus aīe. trinitas at̄ ſit pr̄ aīe. ideo ſicut a patre dat̉ ei .ſ. aīe vt ſit digna ſponſo: nō quidēad vtilitateꝫ ſponſi vt ī matrimonio nat̉aliſꝫ ad vtilitatē totalē ſponſe et honorē ſponſinō aūt cōuenit dos xp̄o ẜm nomen: quia eſtſponſus et nō ſpōſa: ſed ꝑfectio dotis ſibi excellentiꝰ cōuenit .ſ. viſio. fruitio et huiuſmōꝙͣtum ad humanitatem. nec angelo cōuenitẜm nomen: quia nō eſt ſpōſa ẜm naturā ſpēiſed ꝑfectio dotiū ſpiritualium .i. aīe bene cōuenit. vt viſio et hmōi. ſed large ſicut xp̄c dr̄caput angeloꝝ. ſic dicit̉ ſponſus eccl̓ie triūphantis. idem Pet. vbi ſupͣ. ¶ De dotibꝰ aīecōis aſſignatio eſt: quia dotes aīme ſūt tres.Prima eſt viſio .i. lumen glorie confortās advibēdum. Secūda dilectio vel fruitio .i. caritas ꝑfecta. Tercia eſt comp̄henſio ſeu tentō.Hec reſpondent tribus virtutibꝰ theologicisniſi ꝙ cōprehēſio ſiue tētio nō dicit aliū habitum ſicut ſpecies: ſed cōditionem ꝑpetuitatis. Item tribꝰ ꝑtibus imaginis. Iteꝫ tribus viribꝰ aīe. Alia aſſignatio ē magis ꝓpriavt videt̉ que eſt. ꝙ ſūt he tres. viſio. dilectio ⁊fruitio. quia comprehenſio ſiue tentio ē cōishis tribus: ſed tria diſtincta ſūt re vel ratōeſpecifica. Sed de parafrenalibꝰ q̄ ſunt bonaiuxta dotem data ẜm hāc ꝑabolaꝫ videt̉ beatoꝝ: ſunt alia dona minus precipua ſiue ſintaureole ſiue fructꝰ ſeu quecūqꝫ alia: vt lausſufficientia et multa huiuſmōi. De dotibꝰ at̄corꝑalibus infra dicetur. Predicte tres dotesaīe poſſūt notari ex verbis p̄ſ. xxxv. dicētis.Inebriabūtur .ſ. ſancti tui ab vbertate domꝰtue .ſ. glorie ſuꝑne: ⁊ torrente voluptatis tuepotabis eos: qm̄ apud te eſt fons vite: ⁊ ī lumine tuo videbimus lumen. ebrietas em̄ dilectionem notat ſanctorum. Unde Pieroꝰ. dicit de virgine Maria. ꝙ erat in ea ardor cōti-
nuus et ebrietas ꝑfuſi amoris .ſ. dei ſicut em̄ebrietas trahit homīeꝫ extra ſe: ita diuinusamor extaſim facit. Inquit Dioniſius nō ſinent ſe ſui amatores. Inebriabūt̉ ergo beatidilectōne: et hoc ab abundantia bonorū queſūt in domo glorie: que a deo ꝓcedūt dilecto.Fruitio ſeu delectatio notatur in potu voluptatis: que delectatio a deo eſt: quia tue etideo vera ⁊ permanens. Unde Bern̄. Illud ēpeꝝ gaudium. ꝙ nō de creatura ſꝫ de creatore cōcipitur. quod cū ꝑceperis nemo tollet ate. cuius comꝑatione omne pulchrū fedum:omne dulce amarū: om̄e quod pōt̄ delectaremoleſtum. gaudium em̄ delectatio eſt ī creatura rationali. Hec delectatio ſeu gaudiumabundās eſt: et ideo dr̄ torrente non calice̓ vl̓ciato. ex om̄i em̄ parte gaudio circūdat̉ multiplici. Unde dr̄ Math̓. xxiiij. intra ī gaudiūdn̄i tui. vt vndiqꝫ eo circundetur ex ſuperiorividendo deum: et ex inferiori videndo infernūquem euaſit. p̄s. Letabitur iuſtus cum viderit vindictam .i. punitioneꝫ reproboꝝ. a dextris vidēdo iocundam beatorum ſocietatem:a ſiniſtris in cunctis elementis et celis nouāvenuſtatem. intra bonoꝝ operum meritump̄miatum. extra corpus glorificatum. Erit eīfacilis ⁊ ideo dr̄ potus: facillime em̄ ibi pōtſumitur. ad delectatōnes in mundo ſiue temporales ſiue ſpirituales ꝑueīt quis cum magno labore frequēter. ſiquis vult delectari īcibis ſatis laborat in querendo ī coquēdo incōmedendo. ſi que̓it delectari ſpūaliter qd̓ fitex operibus virtuoſis et contemplatione etor̄one ⁊ huiuſmōi. vtiqꝫ prius oportet laborare. ſed ſine aliquo labore beati habēt cōtinuum gaudium: qd̓ vtiqꝫ eſt ibi cōtinuū cuꝫſacietate ſimul ⁊ cuꝫ auiditate. p̄s. Satiaborcum apparuerit gloria tua: ⁊ ſic tollit̉ anxietas: ⁊ ex hoc ne credatur hoc eſſe cum faſtidio: ſicut h̓ accidit: quia ſatur faſtidit cibūvel potū: vt dr̄ Eccleſiaſtici. xxiiij. qui bibūtme adhuc ſitiēt. Et Pe. ī canonica ſua ī quēdeſiderāt angeli ꝓſpicere. vnde auteꝫ inebriētur ſancti ⁊ potent fruitōne oſtenbit ſubdēsquoniam apud te eſt fons vite vnde .ſ. hauriunt Eccl̓iaſtici. j. Fons ſapientie verbum domini in excelſis. quod Io. dicit eſſe apud deūpatrem .ſ. ⁊ quod factū eſt in ip̄o vita erat: ⁊vita erat lux hominū. Ab ip̄o igit̉ fonte vite ⁊ luminis illūinātur. vnde ſubdit in lumine tuo videbimus lumen. ī lumīe .ſ. glorie ſācti vidēt lumen diuinitatis. vnde viſio ē totamerces fundamētaliter .ſ. et vt refert Augꝰ.de ciui. dei. Uiſio illa eſt tāte pulchritudinistātoqꝫ amore digniſſima. vt Plotinus ph̓usſine hac quibuſlibet ⁊ ꝙͣtiſlibet bonis p̄ditāaīam exiſtimet infeliciſſimaꝫ. Ex hac igiturviſione inebriantur dilectione: quia bonumnon amatur niſi viſum .i. cognitū ſeu rep̄ſē-