Titulus .xxx.¶ Capilulū ōēlldū
1aīme. Tercio de dotibus corpoꝝ et aureolis.Quarto de xp̄o ꝑ quē habent̉ iſta bona vt capite eccl̓ie etiaꝫ triūphantis. Quinto de varijs ſtatibꝰ eccl̓ie triumphātis: et pͥmo de virgine Maria. ſcd̓o de angelis. tercio de patriarchis ⁊ ꝓphetis ⁊ Iohanne. quarto de apl̓isquinto de martiribus. ſexto de doctoribꝰ ⁊ cōfeſſoribꝰ. ſeptimo de virginibꝰ. octauo de oībus comp̄henſoribus.¶ De ip̄o deo vno et trino. ¶ Capl̓m. ij.Iderūt ingreſſus tuos deus: ingreſſus dei mei: regismei qui eſt in ſancto p̄s. lxvij. Inhis verbis innuit ꝓpheta tria maxime conſiderāda. Primum p̄miū ꝑfectū humane felicitatis. ibi viderūt. Secūdum effectum ſumme deitatis. ibi ingreſſus tuos deꝰ.Tercium ſecretū trine perſonalitatis. ibi deimei regis mei.Ꝙͣtum ad primum..§. j.viderunt .ſ. hoīes que ſequūt̉: ⁊ viſio eſt totamerces. viſio per fidem formataꝫ eſt mercesmeriti .i. meritū cui debetur merces: et viſioꝑ ſpeciem eſt merces p̄mij. Uidemus nūc perſpeculū .ſ. fidei: ⁊ quia imꝑfecta eſt iſta viſioet imꝑfecta felicitas ī bia. tūc aūt facie ad faciem .i. clare ⁊ ꝑ eſſentiam. ⁊ ideo perfecta felicitas Ioh̓. xvij. Hec ē vita eterna vt cognoſcant te ſolum deū: et quē miſiſti Ih̓m Xp̄m.Omēs qui ꝯuerſati ſūt recte ſub diuerſis ſtatibus ⁊ officijs ī militanti eccl̓ia viderūt perfidem: ⁊ poſtea viderūt et videbūt in eccleſiatriumphāti ſub diuerſis ſtatibꝰ ſeu gradibꝰglorie ⁊ vnitateꝫ deitatis que notat̉ dum inſingulari dr̄ o deus. et varietatē oꝑoſitatis:eo quia ingreſſus tuos. Ingreſſus eſt em̄ dein mūdum maiorem per creationē et gubernationem. Ingreſſus eſt ī mundū minorē .i.in virginem ꝑ incarnatōeꝫ. Ingreſſus eſt inmundū peccatorem .ſ. per ſct̄ificationem queeſt ꝑ gratiaꝫ ⁊ gloriam. Iſte em̄ ingreſſus indeo nō importat motū localem ⁊ ꝓgreſſiuū:ſed operationem nouam: ita ꝙ nouitas eſt īcreatura creata de nouo vel hūanitate a verbo aſſumpta. vel anima peccatoris ſanctificata: quod prius nō erat ī creatore. Uideruntet mīſterium trinitatis ſeu trinitateꝫ perſonaꝝ: que notat̉ ibi. Ingreſſus dei mei .ſ. pr̄iscui cōgruit creatio ratione potētie. Ingreſſus regis mei .ſ. filij qui eſt rex regū: cui congruit incarnatio ratione ſapientie. Ingreſſꝰeius dei qͥ eſt in ſancto .ſ. ſpiritu: cui appropriatur ſanctificatio ratōe clementie ⁊ benignitatis beniuolētie. Et qꝛ ip̄e deꝰ trinitas ē obiectū felicitatis ſeu nr̄a beatitudo obiectiuaobmiſſis alijs aliqͣ breuiter dicēda ad on̄dendum magnitudinem ip̄iꝰ dei trini ī ꝑſona: vt
¶ ¶lū Ron̄vidētes immēſitatē bōitatis eiꝰ ſūma dilectōne. reuerētia et deuotiōe ẜuiamus ei. ¶ Et qꝛteſtimoniū inimicoꝝ validiſſimū ē: pͥus aliqͣq̄ ethnici dixerūt deū deſcribēdo referemus.Empedocles dixit: deus eſt ſpera intelligibil̓cuiꝰ cētꝝ vbiqꝫ circūferentia nuſꝙͣ. Plato vero ait: deū dico aucͣtorē oīm naturaꝝ. lumenoīm ratōnū. finē oīm actōnū. ſn̄ quo nll̓a natura ſubſiſtit. nulla rō intelligit. nulla actioexpedit. Didimus ad Alexādrū magnū verbū deus eſt: hoc mūdū creauit. hoc regit atꝫalit oīa. hoc diligimus. ex hoc ſpiritū trahimus. ſiquidē ſpūs deꝰ ⁊ mens eſt. ⁊ id̓o nō terreni diuitijs: ſꝫ religionis oꝑbꝰ ⁊ gr̄arūactōne placat̉. Secūdus ph̓s ait: deus eſt immortalis mēs. incōceptibil̓ celſitudo. forma multiformis. incogitabilis inqͥſitio. inſopitꝰ oculus. oīa cōtinens. lux bonū. h̓ vtiqꝫ corꝑe nōeget. vt ſit nec loco vt alicubi. nec tꝑe: vt aliqn̄do: nec cauſa: vt alia. nec forma vt aliqͥdnec aliqͦ genere ſubiecti ī quo cōſiſtat vel cuiaſſiſtat. Deniqꝫ mutari oīno nō pt̄: nec pot̄augeri: qꝛ immēſus eſt. nec minui: qꝛ vn eſt.nec loco mutari: qꝛ vbiqꝫ eſt. nec tꝑe: qꝛ eternus eſt. nec cogitatōne: qͥa ſapiētiſſimus eſt.nec affectu: quia optimus eſt. Lactācius inpͥmo li. inſtit. ait vnū deū eſſe veritatis ip̄iuſtāta eſt vis vt nemo pt̄ eſſe tamcecꝰ qͥn videat ingerēteꝫ ſe ocl̓is diuinā claritatē. Orpheus qͥ eſt vetuſtiſſimus poetaꝝ deū veꝝ ⁊ magnū primogenitū appellat: eo ꝙ an̄ ip̄m nihilſit genitū: ſꝫ ab ip̄o ſūt cūcta generata. Eūdēetiaꝫ phane vocat. ꝙ cū adhuc nihil eſſꝫ: primus ex infinito apparue̓it ⁊ extiterit cuiꝰ originē atꝫ naturā: qꝛ ꝯciꝑe oīo nō poterat. exaere immēſo natū dixit eſſe. Homerus nihildare nobis potuit qd̓ ꝑtineat ad veritatem.Noſtroꝝ pͥmus Maro nō longe fuit a veritate eius de ſūmo deo quē mentē ⁊ ſpiritū noīauit: hec verba ſūt. Principio celū ac terramcāpoſqꝫ linquētes. lucentēqꝫ globū lune titaneaqꝫ aſtra. Spūs intus alit: totāqꝫ infuſa ꝑartus. Mens agitat molē: et magno ſe corꝑemiſcet. At ne qͥs forte ignoret: qͥs naꝫ eſſꝫ illeſpūs qui tantum haberet poteſtatis declarauit alio loco dicēs. Deū nāqꝫ ire per omnesterras tractuſqꝫ maris celūqꝫ ꝓfundū. Hincpecudes armenta viros genus omne ferarū.Ouidius qͦꝫ in principio p̄clari operis. Sinevlla noīs diſſimulatōe a deo queꝫ fabricatorem mūdi: quē reꝝ opificem vocat mundumfatet̉ inſtructū. Sed hactenus de poetis adphiloſophos veniamus: quoꝝ grauior eſt autoritas certiuſqꝫ iudicium. Tales milleſius qͥvnus ex ſeptē ſapiētiū numero fuit: quiqꝫ pͥmus oīm queſiſſe de cauſis naturalibꝰ traditur. Aquam eſſe dixit: ex qͣ nata ſūt oīa. Deum autē eſſe mentē: qui ex aqua cūcta formauerit. Pÿtagoras ita diffiniuit. Quid eēt de-