¶ Citulusᵐ. xxx.¶ Capitulū.j.

tauit eos deꝰ vt hieruſalē affligerēt ⁊ terramillam occuparent. Cum aūt ppl̓s dei ſub manibꝰ eorū diutius afflictꝰ pct̄m ſuū recognoſceret: et ꝑ pn̄iaꝫ deum ſibi placaret: ex dei p̄cepto et Garach comitatꝰ Delborani ꝓmiſſāpxorē Labidoch Iabin regem Cananeorū etSi zaram duceꝫ exercitus ſui cōtriuit ⁊ Gedeon et Zebee ⁊ Salmana reges Madiaītarum et Oreb ⁊ Zeba duces eoꝝ morti tradidit. Apparet gͦ ꝙ aliqn̄ ꝑ legitimam pt̄atemgentes: aliqn̄ ꝑ populos diuino iuſſu excitatos mali ꝓ pct̄is ſuis nō ſolū flagellātur: ſꝫetiaꝫ rite ꝑdunt̉. Nec eſt ꝯtrariū illud Aug.quo ad Marcellinū ꝓ circūcellionibꝰ ſupplicans rogabat: vt verberibꝰ eos coerceret nōmorte ꝑderet: ꝙͣuis em̄ ſupplicando ſpaciumvite eis reſeruari popoſcit: nō tn̄ legum ſeueritatem qua tales morte plectūtur nō obſeruantur docuit.¶ Titulus Trigeſimus de deo.¶ De multiplici noīe dei ſumpto ꝑ eſſentiaꝫꝑ adoptionem et ꝑ falſā eſtimationē. Ca. j.Eus ſtetit in ſinagogadeorum. in medio autdeos diiudicat. p̄s. lxxxj. Sapiētiſſimus Salomon loquens d̓ ſūmo d̓o qui cūcta gubernat inquit ꝓuer. xxx.Quod nomen eſt eiꝰ: et quod nomen filij eiſi noſti? q. d. non. cui cōcor. Dioni. in li. de diuinis no. dicens. Nec eſt nomen eius nec opinio: qūo ergo Dauid ip̄m ſūmū dn̄m ſic nominat. d. deus ſtetit? Sed ad hoc reſpondet̉.ꝙ ea ratione dr̄ deum nomen non habere: qꝛeius eſſentia eſt ſupͣ id quod de deo intelligimus ⁊ vocem ſignificamus: tn̄ ip̄m ꝓut valemus noīamus: ⁊ nomen eius ſepe inuocamꝰdicendo. Deus in adiutoriū meū intēde. Vbiſciendū. ꝙ deus dr̄ tripliciter. Uno modo ꝓpeet ſingulariter: et ſic deus ſtetit. Secūdo mōlarge ⁊ ꝑticipaliter: et ſic ī medio deoꝝ. Tercio modo opinionē ⁊ fallaciter: ⁊ ſic ī mediodeos diiudicat.Ꝙͣtum ad primum..§. j.ſumēdo ꝓpͥe et ſtricte iſtud nomen deus ꝙͣtuꝫad id ad quod eſt impoſitū nomē ad ſignificandum ſic eſt vnus ſingulariter. Audi iſrl̓deus tuus vnus eſt Exo. xx. vnde ⁊ ſingulariter dicit deus ſtetit. Dicit autē Amb. ꝙ deusnomen eſt nature. Pro cuius declaratōne dicit Tho. in prima ꝑte. q. xiij. art. viij. ꝙ deusperus non eſt nobis notus ī ſui natura: ſꝫ nobis innoteſcit ex oꝑibus et defectibꝰ eiꝰ: et exhis poſſumus eū noīare. Unde hoc nomē deꝰnō eſt nomen oꝑatōnis ꝙͣtū ad id a quo imponit̉ ad ſignificādū. Imponit̉ em̄ hoc no-

men ab vniuerſali reꝝ ꝓuidētia: om̄es em̄ dedeo loquētes hoc intelligūt noīare deū. ꝙ ht̄ꝓuidētiaꝫ vniuerſalē de rebo. Unde et Dioni.dicit. ꝙ deitas eſt q̄ vidit oīa ꝓuidentia ⁊ bonitate ꝑfecta. Ex hac aūt oꝑatōe hoc nomendeus aſſumptū impoſitū ad ſignificādū naturā diuinam: etſi nō a natura: ſꝫ ab oꝑatōevt dictū eſt ſit impoſitū. Unde ⁊ Damaſ. dic̄in pͥmo lib. ꝙ deus dr̄ ab itin qd̓ eſt curare etfouere .ſ. vniuerſa: vel ab atheÿn grece qd̓ ēardere. Eſt em̄ deus ꝯſumēs ignis omēꝫ maliciam. vel a theaſte qd̓ eſt ꝯſiderare omīa: q̄cūcta ꝑtinent ad opus diuine ꝓuidētie. Et h̓ſolus deus ſtetit vt notet̉ ꝑfectio non trāſitōtꝑis: nll̓a em̄ creatura ſtat immutabiliter ſꝫcōtinuo mouet̉ de vno ad aliud: etſi nō tēꝑeſaltim affectu ⁊ cogitatu mouetur. Boeciꝰ dephiloſophica ꝯſolatōe ait: ſtabiliſqꝫ manensdās cūcta moueri. O qui ꝑpetua mūdū ration gubernas .ſ. deus. Un̄ Iob dr̄. Ecce qͥ ſeruiunt ei nō ſūt ſtabiles: et ī angelis ſuis inuenit prauitateꝫ: qꝛ tn̄ cōfirmati fuerūt ī gͦtia ſicut et ſct̄i cadere non poſſint ī peccatū.Poteſt dici cōditio ſtatꝰ eoꝝ ẜm illud Abacuc. iij. ſol ⁊ luna ſteterunt ī habitaculo ſuo.Sol xp̄c: luna eccl̓ia triumphās: cuiꝰ tabernaculum eſt gloria beatitudinis: ad qd̓ inhabitandum eſt facta: et hec militat. Eſt autembe atitudo ſtatus oīm bonoꝝ aggregatōe ꝑfectus. Status auteꝫ varij ſūt qui ſūt ī eccl̓iamilitāti: de quibꝰ dictuꝫ eſt: quotidie mutat̉be vno ī aliud. ſed ego ſto ad oſtium et pulſoApoc̄. iij. inuitans ad nuptias vel cenaꝫ: vbioīa bona ꝑata ſūt: et ideo aperiendū eſt ⁊ cūeo ſtandum.¶ Secūdo modo large.§. ijſcilicꝫ ſumendo iſtud nomen deus ſic non devno ſolo dr̄ qui habet diuinam naturā: ſꝫ demultis .ſ. de his qui aliquid ꝑticipāt de diuina ꝑfectionē vltra eſſe. Pro cuiꝰ declarationedicit Tho. in pͥma ꝑte. q. xiij. art. ix. ꝙ aliqd̓nomen pt̄ eſſe cōicabile dupliciter .ſ. ꝓpͥe et ꝑſimilitudineꝫ. ¶ Proprie eſt cōicabile qd̓ ẜmtotam ſignificationē noīs poteſt multis cōicari: ſic̄ nomē leonis cōicat̉: ⁊ dr̄ ꝓpͥe de oībꝰqui habent cōicari qd̓ eſt cōicabile ẜm aliqͥdeoꝝ q̄ includunt̉ ī ſignificatōe noīs: ⁊ ſic hocnomen leo cōicat̉ ⁊ his qui nō habēt nat̉amleoninam: et hoc modo xp̄c hō dr̄ leo de tribuiuda: ſic iſtud nomen deꝰ ꝓpͥe dr̄ de habēte totam naturā diuinaꝫ: et h̓ eſt vnus. ¶ Per ſimilitudineꝫ vero dr̄ de his qui ꝑticipat de cōditōibꝰ eiꝰ: nō omībꝰ ſed ꝑfectioribꝰ que excedūt naturā cōeꝫ: ⁊ ẜm hoc dicūt̉ dij pͥmo angeli boni ⁊ omēs ſct̄i qui ꝑticipant gloriameius ẜm illud. Deus deoꝝ dominus locutꝰ ē:deus deoꝝ .i. dominus angeloꝝ ⁊ ſanctorum.Dicūt̉ etiaꝫ dij omēs qui ꝑticipant gratiameius gratū facienteꝫ ẜm illud. Ego dixi dij e-