¶ Ro cūAv.¶ Capitulū
ecuuum
diminuta eſt: quibꝰ ſucceſſio paterni ſceleriseſt adempta: ꝑiter etiam monſtratū eſt peccatis parentum paruulos aliquando corꝑalit̓flagellari. Illud idem intelligēdū eſt de paruulis qui ꝓ peccato Datan ⁊ Abiron viui deſcenderunt ad inferos. Item Caÿn peccanteCanaan filius eius maledicitur. Giezi delinquente lepra ꝑcuſſus trāſmittit̉ ad poſteros.Iudeis clamatibꝰ ſāguis eiꝰ ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios noſtros relinquit̉: et reliquie eorū penemortis xp̄i adiecte ſūt. Achab qͦꝫ peccāte poſteri eius ſolium regni amiſerūt: ⁊ qui de eiꝰſemine ī regno iude nati ſūt uſqꝫ ad purgatālabem illiꝰ faīlie a genealogia dn̄i excluſi ſt̄.Odium qͦꝫ Eſau (vt Malachias teſtat̉) trāſiuit ad Idumeos. Ex qͥbus omībꝰ colligit̉. ꝙignorātia peccati non excuſat aliquē: ſꝫ hisexemplis non ꝓbant̉ teneri peccato eorum:niſi imitatores nequitie eoꝝ. Qui em̄ de ſemine Eſau et ceterorum ad deū conuerſi paternam maliciam deteſtati ſunt: nō odium: ſeddei clementiaꝫ exꝑti ſūt. Iteꝫ vt Ambroſiusait: turbatur nauicula Petri ī qua Iudas qͥſuis meritis erat firmus turbatꝰ eſt alienis.Ignorabat aūt Petrus peccatum Iude nō gͦignorātia illum excuſauit: ſed turbatio hec:nō peccati cōinqͥnatio: ſed corꝑalis ꝑſecutioibi intelligitur: quia meritis maloꝝ nōnūꝙͣa d̓o boni puniūt̉: vt eoꝝ turbet̉ infirmitas¶ Iteꝫ nota ꝙ puniūt̉ pct̄a tripliciter. Primo ſacerdotes locum dei tenētes: dū .ſ. iniungit̉ ī pn̄ia ſatiſfactio. Scd̓o puniūt̉ ꝑ hoīesſicut ꝑ iudices eccleſiaſticos ⁊ ſeculares. Tercio per populos dei ira excitatos: ⁊ hic aliqn̄ꝑ neſciētes aliqn̄ ꝑ ſcientes. Unde Gratianꝰ.xxiij. q. v. §. hinc notādū dicit. aliqn̄do punitdeus per neſcientes: aliquando per ſcientes.¶ Per neſcientes quideꝫ pct̄a punit: ſicut ꝑSenacherib et ꝑ Nabuchodonoſor ⁊ per Antiochum et ꝑ principes romanoꝝ et ꝑ nōnullos reges gentilium populū iſraheliticū delinquētē aliqn̄ afflixit aliqn̄ captiuauit. Un̄ipſe dn̄s ait ꝑ ꝓphetaꝫ. Uirga furoris mei inAſſur: ip̄e aūt non cognouit. Aſſur erat virga furoris dn̄i: quia ꝑ eum innūeras gentesdiuina iuſticia flagellare diſpōſuit: ip̄e veronō cognouit qꝛ ī ſuꝑbiam eleuatus victoriaꝫquaꝫ aſſecutus fuerat: nō diuine potētie: ſedſuis viribus attribuit. Unde ꝯtra eiꝰ ſuꝑbiaꝫdn̄s loquitur dicens. nūquid gloriabitur ſerra contra eum qui ſecat ī ea: aut nūquid exaltabitur ſecuris contra eum qui cedit in ea.Quibus ſimilitudinibꝰ ſatis ꝑſpicue oſtenditur ꝙ ſicut ſerra et ſecuris nec ſecare nec cedere ligna poſſūt: niſi ab alio regātur: ⁊ id̓oꝯtra regēte ſe nō licet ſuꝑbire: ſic illi ꝑ quosdeus punit abſqꝫ nutu diuine diſpoſitiōis nilagere valent: ac id̓o contra regentem ſe ſuꝑbire non licꝫ: tales in eo ꝙ puniūt deo ſerui-
re dicuntur: in eo auteꝫ ꝙ ignorātes ſeſe eſſeminiſtros dei de impia vanitate ſuperbiunt:mercedem ſue ſeruitutis a deo nō niſi temꝑalem inueniunt: penā vero ſuꝑbie ſue nō effugiunt. Unde cū dn̄s diceret ad ꝓphetā de Nabuchodonoſor. quid dabo ei ꝓ labore quo ſeruiuit mihi apud Tirum? Statim ſubiūgit:da hoc eſt dato ſibi ꝓuinciam Egiptū Ethiopiam. Cum aūt ī corde ſuo ſuꝑbiēs poſtea diceret: nōne hec Gabilon quā ego condidi inrobore regni mei ⁊cͣ. ſtatim immutauit deusrationalem mentē eius: et indͥuit eū ſeua beſtialitate vt ab hoībꝰ fugiēs cū beſtijs viue̓t.Per Anthiochum qͦꝫ cum idolatriaꝫ iudaiceplebis dn̄s puniret: ⁊ pacē quā ex lege dei abiecta ⁊ ex ſacris natōnū aſſumptis querebatillis in ꝑniciem vertere: quia dei diſpoſitōeꝫignorās ſue facultati deuaſtationem illiꝰ plebis attribuit. imp̄catur in eū ꝑ ꝓphetā dicētem. effunde iram tuam in gentes q̄ te nō nōuerunt: et ī regna q̄ nō inuocauerūt nomentuū: ne forte dicāt ī gentibꝰ vbi eſt deꝰ eoruꝫ.Similiter cum ꝑ romanos pct̄m mortis xp̄ideus punire decreuiſſet vrbis excidiuꝫ et iudaice plebis miſerā captiuitatem ſuis viribꝰaſcribere ceꝑant: vnde ꝯtra eos ꝓpheta p̄cat̉d. Leua manꝰ tuas ī ſuꝑbias eorū qui te oderūt ⁊ qͥ multa maligne oꝑati monumēta ſuevictorie poſuerūt ī medio atrio tuo. ¶ Perſcientes peccata puniūt̉: ſicut ꝑ filios iſrahelvoluit punire peccata Amorreorū et Cananeoꝝ et aliaꝝ gentiū quaꝝ terram iſrahelitis poſſidendam dedit: quibꝰ etiam p̄cepit vtnemini eorū ꝑcerent: ſed omēs morti traderent: quod ꝓpter peccata eoꝝ illis contigiſſeex verbis dn̄i apparet: qui bū dice̓t ad Abraham. Semini tuo dabo terram hanc: velutiquereret: quare nō modo das eaꝫ mihi audiuit. Nondum em̄ ſūt ꝯſumata: cū populꝰ illede egipciaca ſeruitute liberatus terram eorūſicut ꝓmiſſū fue̓at Abrahe in hereditatē accepit. Cum gͦ ſic diuino iuſſu ad puniendumpeccata ppl̓i excitātur: ſic ppl̓s ille iudaicuseſt excitatus ad occupandū terram ꝓmiſſionis: et ad delēdas gētes peccatrices: ſine culpa noxius ſanguis effundit̉: ⁊ qd̓ ab eis male poſſidebatur ī ius ⁊ dominiū rite trāſeuntbonorū. Cum gͦ occulto inſtinctu aliqui mouent̉ ad ꝑſequendum malos: ſicut Senacharib ⁊ ceteri qui ppl̓m delinquēteꝫ ꝑſecuti ſūt:lꝫ occulto inſtinctu oꝑante illoꝝ meritis incitent̉ ad ꝑſequendū: tn̄ quia praua intētōenon peccata delinquētium punire: ſed illorūbona raꝑe vel ſue ditioni ſb̓ijcere querūt: nōſunt immunes a crimīe. ¶ De quibus etiaꝫnotādū eſt. ꝙ aliqn̄ excitāt̉ ad puniēdū pct̄abonoꝝ: vt tādē ꝑ bonos corrct̄os ip̄i qͦꝫ puniant̉: ſic̄ ī li. iudicū legit̉ de Iabin rege Cananeoꝝ ⁊ d̓ Madianitis ꝓpt̓ idolatriā ppl̓i ſuſci-